“Het was zijn beste kans”: Mathieu van der Poels vader strooit zout in de wonde van Thibau Nys

Afgelopen zondag verdween Thibau Nys naar de achtergrond van het veldritseizoen 2025/26. Tot dan was hij onbetwist de uitblinker van de discipline. Maar zijn zegereeks werd in één klap beëindigd door de terugkeer van Mathieu van der Poel, die hem bij zijn seizoensdebuut meteen klopte in de UCI World Cup in Namen.

De meeste analisten zijn het erover eens dat de zoon van Sven Nys kruit verschoten heeft, althans in koersen waarin hij start tegen de zevenvoudig wereldkampioen. Maar Mathieu’s vader, Adrie van der Poel, draaide het mes nog eens om na die nederlaag. Dat deed hij met een onverbloemde evaluatie bij In de Leiderstrui: “Dit was zijn beste kans.”

Zijn beste kans om Mathieu van der Poel te kloppen, welteverstaan. Waarom? Hij zal vermoedelijk geen “wedstrijd-onwennigere” versie van de Nederlander treffen dan de Mathieu van Namen.

“Ik denk ook aan de volgende crossen; dit is degene die Thibau Nys het beste ligt. Kort, explosief en technisch. Mathieu kan dat ook, maar hij heeft zo’n vijf crossen nodig om het ritme weer te pakken,” legde Adrie van der Poel uit.

Los van zijn opmerkingen over Thibau Nys, ging Adrie vooral in op het niveau dat zijn zoon bij zijn rentree toonde: “Ik denk dat het een beheerste zege was. Ik denk ook dat zijn fysieke conditie goed is, maar hij heeft nog niet dat veldritgevoel. Je laat je toch meenemen door renners die al een tijdje in competitie zijn. Het is niet de makkelijkste cross om mee te beginnen, dus hij mag heel tevreden zijn.”

“Zijn beste ronde was ook de slotronde, toen hij op kop reed natuurlijk. Dan hoef je maar met één iemand rekening te houden, en dat ben jezelf. Kijk, als je vierde ligt, heb je al drie kansen dat iemand anders valt. Bijvoorbeeld op die schuin aflopende afdaling,” besloot hij.

In werkelijkheid dienen de crossen die Mathieu van der Poel nu en in de komende weken rijdt slechts als voorbereiding op zijn grote (en enige) doel: het WK 2026 in Hulst. Wint hij daar, dan gaat de Nederlander voorbij Erik De Vlaeminck als renner met de meeste wereldtitels uit de geschiedenis (ze delen nu met z’n tweeën de troon met zeven elk).