“Goud winnen tegen Mathieu? Niet mogelijk”: Tibor Del Grosso erkent Van der Poels dominantie in aanloop naar WK veldrijden

De scherpste inschatting van het WK veldrijden deze week kwam niet van een concurrent, een analist of een buitenstaander. Ze kwam van binnen Alpecin-Premier Tech zelf. Voor Tibor Del Grosso is de vraag naar goud in Hulst al beantwoord.

“Goud winnen tegen Mathieu? Niet mogelijk,” gaf Del Grosso toe in citaten verzameld door Wieler Revue, met een harde conclusie over de huidige machtsverhoudingen nu Mathieu van der Poel richting het WK trekt na een winter van totale dominantie.

Het is geen losse opmerking. Del Grosso heeft een groot deel van het seizoen op de minst vergevingsgezinde plek naar Van der Poel gekeken: recht in zijn wiel.

Hij eindigde meermaals als tweede achter hem, ook in koersen waar mechanische pech het resultaat even leek te compliceren. Zelfs dan bleef de uitkomst dezelfde.

Del Grosso wees Maasmechelen aan als sprekend voorbeeld. Twee lekke banden konden Van der Poels koers op papier verstoren, maar niet in de praktijk. “Hoe hij na die lekke band terugkomt en alsnog wint. Hoe hij bij je wegrijdt terwijl jij op volle vermogen probeert te volgen,” zei Del Grosso. Het gevoel is, legde hij uit, geen tactische frustratie maar pure machteloosheid. “Niemand neemt een bocht met die snelheid en precisie.”

Die observatie past bij wat deze winter keer op keer is gebleken. Van der Poel heeft geen constante druk of herhaalde aanvallen nodig om koersen open te breken. Hij wacht, kiest een moment en rijdt weg met een versnelling die anderen simpelweg niet kunnen pareren. Zelfs als pech hem ophoudt, voelt de uitkomst onvermijdelijk.

Del Grosso’s conclusie is hard en, voor een atleet op topniveau, ongemakkelijk. De dominantie is zo totaal dat de rest van het veld feitelijk een aparte koers rijdt. “Toen hij bij ons wegreed in Hoogerheide, werd het spannend voor de andere podiumplaatsen,” legde Del Grosso uit. “Dan begint er eigenlijk een nieuwe koers.”

Tegen die achtergrond is Del Grosso’s kijk op het WK nuchter in plaats van defaitistisch. “Ik start altijd met ambitie en, als sporter, met het doel om het hoogst haalbare te bereiken,” zei hij. “Maar vooraf zou ik tekenen voor zilver of brons.”

Het is een opmerkelijke concessie, maar één die rust op weken aan bewijs. Van der Poel arriveert in Hulst met herschreven World Cup-referenties, rijdend op een niveau dat door analisten fysiek en mentaal compleet wordt genoemd, en waarbij eliteachtervolgers herhaaldelijk toeschouwers worden. De marges zijn niet kleiner geworden. Zo niet, dan juist gestold.

“Goud winnen in een wedstrijd met Mathieu als tegenstander, acht ik niet mogelijk,” besloot Del Grosso.

In de meeste WK-aanlopen spreken renners over kansen en onzekerheid. Del Grosso kiest voor eerlijkheid. Daarmee vat hij deze winter misschien wel beter samen dan wie ook.