Mark Cavendish schreef een van de mooiste wielerverhalen van dit decennium. Eind 2020 miste de legendarische Britse sprinter de topvorm om te concurreren en hij kampte ook mentaal. Maar
Patrick Lefevere durfde te gokken op de man met toen 30 Tour de France-etappes en bood hem onderdak bij Deceuninck - Quick-Step.
Herstart richting historie
De opbrengst was ongekend; Cavendish voegde die zomer nog vier Tour de France-etappes toe aan zijn palmares en won het groen. En in 2024, inmiddels in het shirt van Astana, brak hij het eeuwige record van Eddy Merckx met een 35e Tour de France-etappezege.
Maar niets daarvan was gebeurd zonder Lefeveres ingrijpen toen Cavendish’ carrière haar dieptepunt bereikte — zo lijkt het althans van buitenaf.
Opmerkelijk genoeg is Cavendish in zijn biografie behoorlijk terughoudend over de werkwijze bij Quick-Step — iets wat zijn voormalige manager slecht valt. “Zeker niet omdat hij me in zijn boek nadien aanviel en dingen zei die niet klopten,” noteert Lefevere in zijn column in Het Nieuwsblad.
Harde onderhandelaar
Vooral het gebrek aan erkenning voor de kans die Cavendish toen kreeg, steekt hem. “Dat vond ik ondankbaar. Ik had hem tenslotte uit de shit getrokken,” schrijft Lefevere.
Cavendish is vooral geen liefhebber van Lefeveres vaak koele en calculerende onderhandelingsstijl; zelden bereid om extra te betalen en daardoor geregeld bereid sterren te laten vertrekken.
Lefevere stelt dat hij in het verleden vaak van de veilige route is afgeweken. Toen hij in 2001 Richard Virenque aantrok, leverde dat forse kritiek uit de wielerwereld op. Uiteindelijk bleek het een succesvolle zet. Een vergelijkbaar scenario speelde in 2021 met Mark Cavendish. Volgens de manager had de Brit op dat moment weinig commerciële of sportieve waarde. Toch leverde de samenwerking dat jaar vier etappezeges in de Tour de France en het groen op.