“We hebben nog één week te gaan” – Dylan Groenewegen baalt van gemiste kans maar blijft hoopvol op sprintzege in de Giro

Etappe 15 van de Giro d’Italia 2026 liet een bittere nasmaak achter voor Unibet Rose Rockets en in het bijzonder voor Dylan Groenewegen. De Nederlandse ploeg werkte de hele dag mee in de achtervolging op de vlucht, maar het collectieve werk volstond niet om de winst bij de vluchters weg te kapen.

Groenewegen kwam als zesde over de streep (tweede van het peloton achter Paul Magnier) na een gereduceerde sprint, getekend door de enorme vermoeidheid na een dag aan volle snelheid. De Nederlander gaf toe dat de uitkomst ver afstond van het plan bij de start.

“Het is niet wat we verwachtten,” zei hij tegen Cycling Pro Net. Het plan was vanaf het startschot duidelijk: de etappe controleren en voor een massasprint gaan. Maar een vlucht vol krachtige renners hield stand tot het einde.

“Ik zat er niet naast; de vlucht reed voorop,” legde Groenewegen uit, eraan toevoegend dat hij zijn sprint “misschien net iets te vroeg” inzette. Toch benadrukte hij dat elke snelle man in het peloton aan de limiet zat: “Ik denk dat iedereen op het maximum zat.”

De grote vraag in Milaan was hoe een kopgroep standhield op een kaarsrechte vlakke etappe die op maat van de sprinters leek. Groenewegen zei dat de sprintploegen de hele dag werkten, maar dat het simpelweg niet genoeg was om het gat te dichten.

“We hebben het geprobeerd, maar het is niet gelukt,” zei hij. “We kwamen tekort.”

Unibet Rose Rockets nam een groot deel van het kopwerk op zich en reed de ploeg nagenoeg leeg in de poging om de voorsprong van de leiders terug te brengen.

“We hebben de hele ploeg op kop gezet,” legde de Nederlander uit. Hij gaf ook krediet aan andere blokken in het peloton. “Ik denk dat veel ploegen dat deden: Lidl–Trek, Soudal Quick-Step…”.

Het probleem was echter dat de kopgroep geen snelheid verloor. “De vlucht was te sterk,” gaf Groenewegen toe.

Zijn analyse ging verder dan tactiek en wees op de opgestapelde vermoeidheid na twee weken in een Grote Ronde. De Giro begint zelfs zijn tol te eisen bij de krachtigste specialisten in het peloton.

“Iedereen zat zonder energie,” merkte hij op. “De motoren zijn op dit punt moe.”

Groenewegen beschreef een bijzonder veeleisende etappe door een mix van factoren: hitte, een onverbiddelijk tempo en de zwaarte van het stedelijke circuit in Milaan.

“Het was ook behoorlijk warm,” zei hij. Dat kwam bovenop de slijtage van de voorbije dagen en de constante spanning van de finale rondes in de stad.

“De lokale rondes maken het best zwaar, en de laatste dagen maken het nog lastiger,” aldus Groenewegen.

De etappe werd een uithoudingstest die meer weg had van een explosieve klassieker dan van een traditionele sprintersdag in een Grote Ronde. Ondanks het missen van het hoofddoel maakte de Nederlander duidelijk dat hij geen klachten heeft over het werk van zijn ploeg.

“Vandaag hebben we alles gedaan wat we konden,” zei hij. “Dat was het maximum.”

Een van de gespreksonderwerpen van de dag was de controverse rond het finale circuit in Milaan. Verschillende renners bekritiseerden het wegdek, de kasseien, de tramrails en het risico van het parcours, waardoor de organisatie de tijden voor het klassement neutraliseerde vóór de laatste ronde.

Groenewegen distantieerde zich echter van die klachten en gaf een veel positievere kijk op de route.

“Voor mij was het prachtig,” zei hij, gevraagd of hij zich onveilig had gevoeld in de slotrondes.

Ver van de zorgen die anderen uitten, zei de Nederlandse sprinter dat hij juist van dit soort stedelijke finales houdt.

“Ik hou van de lokale rondes,” zei hij. “Ze zijn prachtig met het publiek.”

Hij prees ook de sfeer langs de straten van Milaan en het feit dat er in goed weer gekoerst werd.

“Gelukkig hadden we goed weer,” voegde hij toe. “Ik heb nergens over te klagen.”

Zijn opmerkingen stonden in schril contrast met uitspraken van andere renners in het peloton, die om onmiddellijke aanpassingen aan de etappe hadden gevraagd vanwege het verhoogde risico op het circuit.

Na opnieuw een gemiste kans in een massasprint kijkt Groenewegen onvermijdelijk naar Rome als een van de laatste grote mogelijkheden voor pure sprinters in deze Giro.

Gevraagd of de finale in de Italiaanse hoofdstad de laatste kogel is voor hem en Unibet Rose Rockets, verbreedde de Nederlander de blik en benadrukte hij dat de ploeg nog andere doelen heeft.

“We hebben nog een week,” zei hij. “We hebben ook Wout Poels, we hebben Lukas Kubis…”.

Toen het gesprek terugkeerde naar zijn eigen sprintkansen, gaf Groenewegen toe dat Rome een sleutelgelegenheid lijkt.

“Misschien Rome, ja, we zullen zien,” antwoordde hij.

Hij deed dat opvallend kalm, ver weg van enige nervositeit over het uitblijven van een zege in deze Giro. Op de vraag of hij druk voelde, kwam het antwoord meteen.

“Nee,” zei hij. “Dat had ik eerder al bij de Tour de France.”