Voormalig rivaal van Eddy Merckx en Belgische wielerlegende Frans Verbeeck (85) overleden

De Belgische wielerlegende Frans Verbeeck is overleden op 85-jarige leeftijd. De voormalige Belgisch kampioen op de weg, winnaar van de Amstel Gold Race en La Flèche Wallonne, was een van Eddy Merckx’ bekendste rivalen en bouwde nadien een blijvende erfenis uit met kledingmerk Vermarc Sport.

Zijn overlijden is bevestigd door Vermarc, het familiebedrijf dat hij oprichtte na zijn profcarrière. “Met grote droefheid melden wij het overlijden van Frans Verbeeck, voormalig renner en oprichter van Vermarc Sport,” liet het bedrijf in een verklaring weten. “We zijn dankbaar voor alles wat Frans heeft opgebouwd en voor de blijvende impact die hij had op het bedrijf en zoveel anderen. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie en dierbaren. We wensen hen veel sterkte in deze moeilijke tijd.”

Verbeeck werd geboren in Langdorp op 13.06.1941 en reed in dezelfde generatie als Merckx, Roger De Vlaeminck en Walter Godefroot, een van de sterkste lichtingen uit de Belgische wielerhistorie.

Verbeeck werd begin jaren zestig prof, maar stapte in 1966 uit de sport na een moeilijke Volta a Catalunya. Een keelontsteking en een zwaar gezwollen voet dwongen hem tot opgave. Terwijl hij zijn terugreis regelde, werd zijn fiets buiten een luchthaven gestolen, waardoor hij ondanks zijn blessure te voet tussen terminal en hotel moest pendelen.

Hij besloot te stoppen met koersen en nam in Wilsele een melkronde over om zijn vrouw Angele en hun gezin te onderhouden. Twee jaar later hielp zijn vader hem een nieuwe fiets te vinden, terwijl vriend Roger Bollen zijn verzekering voor zijn rekening nam. Verbeeck keerde in 1968 terug in competitie en combineerde in het begin ochtendleveringen met trainen en koersen.

Die routine leverde hem de bijnaam “Flying Milkman” op, maar zijn wil om ook in de winter door te trainen zette de echte ommekeer in.

Waar veel renners van zijn generatie een lange winterpauze namen, werkte Verbeeck door in de koude maanden. Hij reed herhaaldelijk een steile, zanderige klim in de Kesselse Bergen op een vaste versnelling. Aanvankelijk haalde hij de top amper, later klaarde hij de helling 40 keer in één training.

Zijn doorbraak kwam in Omloop Het Volk 1970. Verbeeck had die ochtend nog room bij lokale bakkers afgeleverd, reed in een oude Volkswagen naar Gent, arriveerde kort voor de start en won een van de grootste koersen op de Belgische kalender. In 1971 volgde de Amstel Gold Race, in 1972 een tweede zege in Omloop Het Volk, toen voor een groep met Merckx.

Daarna won hij onder meer La Flèche Wallonne in 1974, E3 Prijs Harelbeke in 1975, Scheldeprijs in 1976 en Brabantse Pijl in 1977. Ook het eindklassement van de Tour de Luxembourg schreef hij zowel in 1975 als 1976 op zijn naam.

Verbeeck werd 15e in de Vuelta a España 1965, waar hij tweede werd achter Rik Van Looy in het puntenklassement, en 16e in het eindklassement van de Tour de France 1972. In de Tour van 1973 droeg hij bij aan de ploegentijdritzege van Watney-Maes.

De sterkte van zijn generatie bracht Verbeeck in zijn beste dagen vaak rechtstreeks tegenover Merckx. In het voorjaar van 1973 werd hij tweede achter zijn landgenoot in Gent-Wevelgem, de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. Die laatste werd beslist met het kleinst mogelijke verschil nadat Verbeeck zich misrekende op de plaats van de finish.

Zijn kans op revanche kwam tijdens het Belgisch kampioenschap in Soumagne in juni. Merckx ging solo, en pogingen van andere kopmannen om het gat te dichten mislukten. Verbeeck sloot pas bovenop een klim in de slotronde aan, weigerde mee te draaien en klopte Merckx in de sprint voor de driekleur. Zijn jonge zoon Marc bereikte hem als eerste, glipte langs de politie en sprong mee het podium op om met zijn vader te vieren.

Verbeeck stond acht keer op het podium van de Monumenten zonder er een te winnen. In de Ronde van Vlaanderen werd hij derde in 1972, tweede in 1974 en 1975. Luik-Bastenaken-Luik leverde hem vier podiumplaatsen op en Il Lombardia één in 1971.

Zijn meest befaamde duel met Merckx kwam in de Ronde van Vlaanderen 1975. Merckx demarreerde op de Oude Kwaremont met meer dan 100 kilometer te gaan. Verbeeck was de enige die kon volgen. Het duo reed weg van het peloton tot Merckx hem in de slotkilometers alsnog loste. Verbeeck werd tweede, terwijl Marc Demeyer als derde meer dan vijf minuten na de winnaar finishte.

Daarna gaf een uitgeputte Verbeeck aan commentator Fred De Bruyne een interview dat wielerfolklore werd. “Het is onwaarschijnlijk, Fred, hoe hij rijdt. Dat valt niet te beschrijven. Ik heb enorm afgezien,” zei Verbeeck. “Ik moet het zeggen zoals het is: hij rijdt vijf kilometer per uur te snel voor ons. Ik weet niet wat het is.”

Hoewel hun rivaliteit enkele van de meest memorabele duels van het tijdperk opleverde, bleven Verbeeck en Merckx na hun loopbanen vrienden.

Na zijn afscheid in 1977 op 36-jarige leeftijd richtte Verbeeck in Wezemaal Vermarc Sport op. De naam combineerde de beginletters van zijn achternaam met de voornaam van zijn zoon Marc, die later de leiding zou overnemen.

Vermarc groeide uit tot een van de bekendste Belgische producenten van wielerkledij en kleedde generaties profploegen, clubs en renners.

Samenwerkingen met teams rond Patrick Lefevere en Lotto loodsten het bedrijf naar de top van de sport. Rijders als Johan Museeuw en Tom Boonen droegen zijn kleding.

Verbeeck bleef ook nauw betrokken bij het wielrennen in zijn gemeenschap, waar hij sinds 1978 woonde. Hij ondersteunde jeugdwielrennen en evenementen in en rond Rotselaar en Wezemaal.

In 2021 benoemde Rotselaar hem tot ereburger, als erkenning voor zijn sportieve verdiensten, zijn werk met jonge renners en het internationale succes van Vermarc. Het bedrijf dat hij oprichtte gaat verder onder leiding van zijn zoon Marc en draagt de naam Verbeeck mee naar een nieuwe generatie van het Belgische wielrennen.