Van Pogacar-vergelijkingen tot de ‘Impériale’-voorpagina van L'Équipe: de wielerwereld raakt niet uitgepraat over de Tourzege van Demi Vollering

Demi Vollering arriveerde zondagavond in Nice met een tweede titel in de Tour de France Femmes, drie etappezeges en opnieuw een krachtig bewijs van haar status aan de top van het vrouwenpeloton. Maandagochtend werd de omvang van haar prestatie ook ver buiten Nederland gewogen.

In Frankrijk vatte L'Equipe het oordeel samen in één woord op de voorpagina van de maandagkrant: “IMPERIALE.” Onder een foto van Vollering in het geel, haar fiets boven het hoofd, verklaarde de krant dat de Nederlandse dit seizoen “onbetwist heerst over het peloton.” Binnenin keek de toonaangevende sportkrant verder dan de beslissende aanval die Kasia Niewiadoma-Phinney loste op de Col d’Èze en schetste ze de zege als de bekroning van een veel langer heropbouwproces.

In Groot-Brittannië ging The Guardian nog een stap verder. Vollerings seizoen, zo stelde de krant, is nu vergelijkbaar met dat van Tadej Pogacar en overtreft het misschien zelfs, terwijl de Tour de France Femmes iets bood wat de mannenkoers niet had: een strijd om het geel die op de slotklim van de slotdag nog echt openlag.

Duitsland vierde de spanning net zozeer als de kampioene. Spanje focuste op mentaliteit en volledigheid. In Nederland, na negen dagen met wisselingen in het geel, aanvallen, valpartijen, controverse en plotwendingen, was het oordeel eenvoudiger: Vollering bewees uiteindelijk de beste renster van de koers te zijn.

Vollerings uiteindelijke voorsprong van 1:18 op Kasia Niewiadoma-Phinney maskeert hoe spannend het tot de slotdag bleef. Ze werd vrijdag op de Mont Ventoux overtuigend geklopt door de Poolse, met 1:16 verlies op de weg. Zelfs na het heroveren van het geel rond Nice op zaterdag bedroeg het verschil slechts acht seconden voor de laatste etappe.

Niewiadoma-Phinney viel opnieuw aan op de slotklim van de Col d’Èze, maar Vollering bleef bij haar en versnelde vlak onder de top. De kloof ging meteen open. In Nice kwam Vollering solo over de streep en zette ze meer dan een minuut op haar naaste belager.

L'Equipe omschreef haar als boven de rest, en in het bijzonder boven Niewiadoma-Phinney, bij het rapporteren van een tweede eindzege in de Tour, drie jaar na haar eerste. De diepere analyse op maandag draaide om hoe Vollering zich had heruitgevonden om haar troon te heroveren na de teleurstellingen van 2024 en 2025.

Na haar eerste Tourzege in 2023 werd een periode van aanhoudende dominantie verwacht. In plaats daarvan won Niewiadoma-Phinney de Tour van 2024 na Vollerings kostbare val, waarna Pauline Ferrand-Prévot in 2025 de bovenhand haalde.

Het kamp-Vollering legde L'Equipe uit dat ze bij het opstellen van haar programma feitelijk terugwerkten vanaf de Tour, met als doel om in augustus op haar top te zijn. Toch begon ze aan de Tour nadat ze in een uitzonderlijk 2026 al de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, La Flèche Wallonne en de Giro d’Italia Women had gewonnen.

Jeremy Whittle van The Guardian schreef dat Vollerings prestaties dit seizoen “te vergelijken zijn met, en mogelijk die van” de vijfvoudige Tourwinnaar “overtreffen.” Pogacar combineerde in 2026 al een nieuwe Tourzege met zeges in enkele van de grootste eendagskoersen. Vollering zette haar eigen indrukwekkende reeks neer, met winst in Vlaanderen, Luik, Flèche Wallonne, de Giro en nu de Tour de France Femmes.

Hun Tours zagen er heel anders uit. Pogacar controleerde het geel bij de mannen vanaf etappe 6 en klopte Remco Evenepoel uiteindelijk met 6:26. De vrouwen-Tour kende voortdurend wisselingen.

Sigrid Haugset reed bijna 90 kilometer solo naar een etappezege en het geel. Wereldkampioene tijdrijden Marlen Reusser nam daarna de leiding over in Dijon. Niewiadoma-Phinney sloeg een mokerslag op de Mont Ventoux en leek de koers beslissend naar zich toe te trekken. Vollering keerde dat tekort in het slotweekend om.

Acht seconden scheidden de nummers één en twee bij de start van de laatste etappe. The Guardian betoogde dat de Tour de France Femmes het boeiender duel bood, met de eindzege die op de slotklim van de slotdag nog onbeslist was.

Sportschau van ARD kwam tot een heldere conclusie over de uitslag: met Vollering won uiteindelijk de sterkste renster, en wees er tegelijk op hoe lang de Tour een echte driestrijd bleef tussen Vollering, Niewiadoma-Phinney en Reusser.

Duits Eurosport vatte de maandagse nabeschouwing samen rond spanning, drama en grote sport, en stelde dat de negen etappes haast ideale reclame waren voor het vrouwenwielrennen. Vijf verschillende rensters droegen het geel tussen Lausanne en Nice, tegenover drie in de 21 etappes van de mannen-Tour.

Eurosport stelde ook dat de Tour de France Femmes geen referentie meer nodig had aan het mannenwielrennen. Bij de vijfde moderne editie was het een volwaardig topsportevenement op zich geworden.

Haugsets uitzonderlijke solo van 88 km leverde een onverwachte etappewinnares en gele trui op. Reussers tijdrit zette het klassement op zijn kop. Niewiadoma-Phinneys lange aanval op de Ventoux behoorde tot de beklimprestaties van de koers. Vollering draaide daarna het klassement om in het slotweekend rond Nice.

Het Duitse Eurosport had de vrouwenkoers al vergeleken met Pogacars controle over de mannen-Tour vóór het slotweekend, en wees op de onzekerheid rond de strijd om geel.

In Nederland overheerste vanzelfsprekend voldoening, al zette NOS haar landgenote niet neer als iemand die onafgebroken domineerde. In de live-einduitzending stond bovenaan dat Vollering na een zinderende Tour Femmes “vol plotwendingen” simpelweg de beste was.

Reusser klopte haar in de tijdrit in Dijon en nam het geel mee de bergen in. Niewiadoma-Phinney deed daarna beduidend meer pijn op de Ventoux, viel aan op bijna tien kilometer van de top en pakte 1.16 op Vollering bovenop.

Op zaterdag had Vollering een explosieve aanval nodig op de steile aankomst in Nice om een achterstand van 15 seconden om te buigen in een voorsprong van acht. NOS beschreef hoe ze Niewiadoma-Phinney kraakte op de laatste klim en daarna haar tweede Tourtitel veiligstelde.

Vollerings zege bekroonde ook een grote Tour voor FDJ United-Suez. De kracht van de Franse ploeg was vooral zichtbaar in de slotfase, waar tempowerk en aanvalslust herhaaldelijk kansen creëerden voor Vollering om uit te halen.

Terwijl Vollering in Nice vierde, wees ze naar haar hoofd. AS las dat als een verwijzing naar de mentale kracht achter haar terugkeer aan de top van de Tour. De Spaanse krant erkende ook dat Vollering niet kon wedijveren met Niewiadoma-Phinney in het hooggebergte, waar de winnares van 2024 de uitblinkersaanval van de koers plaatste. Over alle negen dagen beoordeelde AS Vollering als de meest complete renster.

Vollering reed niet de beste tijdrit: dat deed Reusser. Ze leverde ook niet de beste constante klimprestatie: die kwam van Niewiadoma-Phinney op de Mont Ventoux.

Maar Vollering werd derde in de tijdrit, tweede op de Ventoux, won de zware vijfde etappe, won opnieuw om het geel te heroveren op Etappe 8 en won daarna de slotrit solo.

De Spaanse aandacht ging ook uit naar Paula Blasi, wier vijfde plaats in het eindklassement en tweede plek in de slotrit opnieuw een grote stap in haar ontwikkeling bevestigden. AS zette Blasi prominent naast Vollering in de eindverslaggeving.

De stemming was heel anders in Polen. Even na de Mont Ventoux leek Niewiadoma-Phinney de rit van haar tweede Tourzege te hebben neergezet. Przeglad Sportowy genoot van de schaal van die aanval. Niewiadoma-Phinney ging op bijna tien kilometer van de top, reed weg bij de favorieten en bereikte solo in het geel de col.

Het Poolse medium haalde ook de reactie in Frankrijk aan, waar L'Equipe Niewiadoma-Phinney na de Ventoux op de voorpagina zette.

Binnen 48 uur was de koers opnieuw gekanteld. Przeglad Sportowy bestempelde Vollerings beslissende demarrage op zondag als een fenomenale aanval, en merkte op dat Niewiadoma-Phinney aanvankelijk zelf in staat leek om de genadeklap uit te delen voordat Vollering bij de top uithaalde.

De controverse van zaterdag bleef ook in de Poolse berichtgeving hangen. Niewiadoma-Phinney beschuldigde Celia Gery ervan haar op een cruciaal moment in Etappe 8 bewust richting de hekken te hebben geduwd, een verwijt dat door FDJ United-Suez en Vollering krachtig werd afgewezen. Niewiadoma-Phinney had de Ventoux veroverd, het geel gedragen en was de slotrit gestart met slechts acht seconden achterstand. Vollering won de Tour uiteindelijk met 1.18.

De Italiaanse reactie had onvermijdelijk nog een hoofdrolspeelster naast de kampioene. La Gazzetta dello Sport opende zijn slotverslaggeving met Vollerings triomf, maar koppelde die direct aan de derde plek van Elisa Longo Borghini in het eindklassement.

Longo Borghini reed een groot deel van de Tour net achter het gevecht tussen Vollering-Reusser-Niewiadoma. Ze bleef constant genoeg om naar het podium door te schuiven toen Reussers koers op de laatste dag uiteen viel.

De Zwitserse begon de zondag als derde, maar moest lossen, crashte in de afdaling en zakte uiteindelijk naar plek 14. Longo Borghini erfde de derde trede van het podium en eindigde 4.29 achter Vollering. Voor de Italiaanse media leverde Nice Vollerings tweede titel in de Tour de France Femmes op, naast opnieuw een Grote Ronde-podium voor Longo Borghini.