Uitslag Milano - Torino 2026 | Krachtige Tom Pidcock wint voor Johannessen en Roglic met een op het perfecte moment geplaatste late aanval

Tom Pidcock demarreerde binnen de laatste kilometer en won Milano-Torino 2026, perfect getimed op de steile flanken van de Superga na een onophoudend agressieve finale.

De Brit ging aan met zo’n 600 meter te gaan uit een gereduceerde kopgroep en sloeg meteen een gat dat niemand nog kon dichten. Tobias Halland Johannessen was de sterkste achtervolger en werd tweede, terwijl Primoz Roglic na veel kopwerk eerder in de koers genoegen moest nemen met plek drie.

De koers kreeg lang voor de beslissing vorm. Een kopgroep van zes controleerde de openingskilometers, maar werd geleidelijk teruggenomen door een combinatie van Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team, Red Bull - BORA - hansgrohe en UAE Team Emirates - XRG.

Bij de eerste passage van de Superga liep de spanning snel op. Roglic versnelde op de steilste stroken, dwong direct een schifting en reduceerde het peloton tot een select gezelschap kanshebbers.

Nog voor de slotklim brak de koers al open. Pidcock en Cian Uijtdebroeks plaatsten allebei aanvallende prikken in de overgangsfase om een gecontroleerde finale te vermijden.

De aanvallende koers ging door toen Adrien Boichis wegreed. Zo kreeg Red Bull - BORA - hansgrohe kortstondig een tactisch voordeel met Roglic afwachtend in de achtervolging. Daarachter bleef het onrustig. De tegenaanvallen volgden elkaar op, met opnieuw Pidcock en Uijtdebroeks onder de meest actieve renners in de poging om de sprong te maken.

Boichis werd uiteindelijk net voor de laatste klim gegrepen, maar de schade was al aangericht. De koers was herleid tot een kleine favorietengroep onder constante druk.

Op de slotklim dunden de herhaaldelijke tempowissels de kopgroep verder uit. Roglic bleef de rest testen met nieuwe versnellingen, terwijl Movistar via knechten kort het tempo controleerde om het voor Uijtdebroeks te stabiliseren.

Binnen de laatste twee kilometer viel het weer uiteen in een elitegroep met Pidcock, Roglic, Johannessen en Uijtdebroeks. Anderen, zoals Giulio Pellizzari, moesten lossen onder de aanhoudende druk.

Met de groep uitgedund en het tempo al hoog, viel de beslissing laat. Roglic verhoogde het tempo binnen de slotkilometer en Uijtdebroeks counterde, maar geen van beide maakte verschil.

Pidcock koos zijn moment het best. Met ongeveer 600 meter te gaan plaatste hij zijn versnelling, sloeg op de steile helling meteen een kloof en keek niet meer om.

Johannessen beperkte de schade en werd tweede, terwijl Roglic, na veel koersbepalend werk, geen antwoord meer had op de ultieme versnelling en derde werd.