Tirreno–Adriatico 2025 etappe 4: voorbeschouwing, profielen, favorieten & voorspellingen – Vlucht, sprint of klassementsstrijd op heuvelrit? Van der Poel en Van Aert mikken op resultaat

Tirreno-Adriatico 2026 vindt plaats van 09.03 tot en met 15.03 en is, zoals elk jaar, een van de belangrijkste koersen van het voorjaar. Het biedt niet alleen sprinters, tijdritspecialisten en klimmers gouden kansen in een van Italië’s topwedstrijden; het geeft ook klassiekerspecialisten ideale koersdagen ter voorbereiding op hun grote doelen. We blikken vooruit op etappe 4, die naar verwachting start om 10:25 en finisht om 15:45 CET.

De koers ontstond in 1966 en, zoals de naam aangeeft, neemt ze de renners van de Tyrreense Zee naar de Adriatische Zee; ze doorkruist Midden-Italië van west naar oost met een variatie aan etappes die alle typen renners liggen. Dino Zandegù won de eerste editie, maar al snel vonden grote internationale namen de weg naar deze wedstrijd, ondanks de kalenderbotsing met Paris-Nice. De zes opeenvolgende eindzeges van Roger De Vlaeminck tussen 1972 en 1977 tilden de koers naar het hoogste niveau, en vele legendes hebben hun naam in deze etappekoers van een week vereeuwigd.

Francesco Moser, Giuseppe Saronni, Joop Zoetemelk en Tony Rominger zegevierden in de 20e eeuw; in deze eeuw waren er edities zonder echte bergetappes, wat de variatie aan eindwinnaars vergrootte. Klassiekerspecialisten als Paolo Bettini en Óscar Freire wonnen op hun top; Fabian Cancellara triomfeerde in 2008 en zelfs Greg Van Avermaet pakte in 2016 de titel...

De kwaliteit van de winnaars in de afgelopen 15 jaar is echter buitenaards, met veel van ’s werelds beste klimmers die het klassement wonnen op het hoogtepunt van hun carrière. Cadel Evans, Vincenzo Nibali, Alberto Contador, Nairo Quintana, Primoz Roglic, Simon Yates, Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard... Een betere erelijst is nauwelijks denkbaar. In 2025 voegde Juan Ayuso zijn naam aan dat rijtje toe, met de eindzege na winst in de koninginnenrit, waarmee hij een Filippo Ganna detroneerde die de beste klimbenen van zijn carrière toonde.

Etappe 4 kan verraderlijk uitpakken en is ontworpen om chaotisch te worden. De afstand speelt opnieuw mee, met 213 kilometer op het menu. De hooggelegen start in Tagliacozzo betekent bovendien een etappe met overwegende dalende trend, met een finish 700 meter lager dan de start; maar met onderweg toch veel klimwerk.

Direct uit het vertrek liggen twee klimmen, beide rond 12 kilometer lang aan 5%. Zwaar genoeg om een sterke kopgroep te vormen met klimmers en potentiële klassementsrenners; maar “makkelijk” genoeg dat ook niet-zuivere klimmers kunnen meeschuiven. Het kan leiden tot een gevaarlijke mix van renners in deze rit met 2800 hoogtemeters.

Vier beklimmingen bepalen vervolgens het beslissende deel van de rit. 7,6 km aan 4,5% (nog 49 km); 3,1 km aan 3,8% (nog 28 km); 1,2 km aan 5,3% (nog 19 km); en die leiden waarschijnlijk naar de heuveltop waarop de meeste renners zullen letten, om aan te vallen of tijdverlies te vermijden.

Die is 1,5 kilometer lang aan 8,4% en eindigt iets meer dan 12 kilometer voor de finish. Het grootste deel richting Martiniscuro is dan vlak, wat ruimte laat voor tactische aanvallen in een verwachte snelle finale.

Dit is een etappe die om chaos vraagt en vele kanten op kan. Vroege lange klimmen, geen echte bergen, dus een rechtstreeks duel tussen de grote klassementsmannen ligt daar niet voor de hand, maar raids zijn mogelijk. Er zijn geen ritten in deze koers die enorme verschillen creëren, dus elke seconde die je op de weg wint telt.

Er kan veel gebeuren. Isaac del Toro is de te kloppen man voor het klassement; op de klimmen zelf zal hij niet gelost worden, maar hier win of verlies je het niet puur daarop. Hij zal uiteraard niet toelaten dat Giulio Pellizzari wegrijdt, maar BORA heeft met Primoz Roglic en Jai Hindley twee troeven om vroeg te prikken, zonder veel te verliezen. Het zijn juist de kleine gaatjes en de chaos die UAE kunnen verrassen...

Bahrain beschikt over Santiago Buitrago en Antonio Tiberi, en verder hebben we Ben Healy,Matteo Jorgenson, Tobias Johannessen, Michael Storer, Giulio Ciccone... En in feite nog zoveel anderen die op enig moment kunnen aanvallen en druk kunnen zetten op UAE of andere ploegen die de rit willen winnen. Maar er is wel lef nodig: als weinig renners risico’s nemen, valt de beslissing in de slotkilometers.

De rit kan ook anders worden gewonnen. Een late aanval, op de klimmen of in de vlakke finale; of zelfs een sprint tussen de overlevers. Als die lange vroege klimmen niet te hard worden gereden, en de vroege vlucht niet slaagt, is dat scenario waarschijnlijk.

Mathieu van der Poel is uiteraard de man waar de meesten naar kijken, tenzij je Belg bent. De Nederlander moet de klimmen goed kunnen verteren en heeft in een sprint ook prima winstkansen, maar beter is het als hij kan aanvallen of meegaat met een klein groepje op de explosieve slothellingen. Zijn voornaamste risico zijn late aanvallen op het vlakke, omdat hij niet op alles kan reageren. Wout van Aert zit in een vergelijkbare situatie, en hij kan hier zeker meedoen om de ritzege. De vorm is goed, positionering is minder doorslaggevend dan in pure massasprints. Ik verwacht dat hij het in een sprint probeert, als het maar op een sprint uitdraait.

Maar dan wel een sprint na een maximale versnelling op de klimmen. Anders zitten renners als Tobias Lund Andresen, Paul Magnier of Arnaud De Lie er nog bij, en dat is lastig. Vergeet ook Andrea Vendrame niet, in topvorm en een onderschatte winnaar hier. Corbin Strong kan eveneens verrassen, zelfs Jasper Philipsen als de vorm scherp is...

Intussen kunnen renners als Filippo Ganna, Magnus Sheffield, Paul Lapeira, Jonas Abrahamsen of Ethan Hayter een nachtmerrie worden als ze in de finale voorop raken of deel uitmaken van de vlucht van de dag. Er zijn genoeg renners die zich in een gunstige positie kunnen manoeuvreren, en zelfs zonder topvorm gevaarlijk blijven.

*** Mathieu van der Poel, Tobias Lund Andresen
** Paul Magnier, Isaac del Toro, Andrea Vendrame
* Primoz Roglic, Santiago Buitrago, Antonio Tiberi, Ben Healy, Tobias Johannessen, Matteo Jorgenson, Arnaud De Lie, Filippo Ganna, Jonas Abrahamsen, Magnus Sheffield, Paul Lapeira

Keuze: Tobias Lund Andresen

Scenario: Sprint van een klein groepje