Stijgende budgetten en salarissen vergroten de kloof in de WorldTour nu de kosten richting 2026 verder oplopen

De nieuwste financiële cijfers van de UCI bevestigen een bekend patroon. Teambudgetten blijven stijgen, net als rennerssalarissen, waardoor de kloof groeit tussen de grootmachten en ploegen die met veel beperktere middelen opereren.

Hoewel de WorldTour bij de mannen officieel 18 ploegen telt, ook al zijn het niet dezelfde ploegen als in de voorbije drie jaar, rekent de UCI in haar berekeningen met een groep van 20 teams. De studie omvat twee ProTeams die volgens de huidige regels startrecht hebben in alle WorldTour-wedstrijden, inclusief de Grote Rondes en de grote klassiekers. Het verruimen van de steekproef verandert weinig aan de onderliggende trend.

In de traditionele structuur met 18 teams stegen de totale budgetten van €473 miljoen in 2023 naar €570 miljoen in 2025. Voor 2026, met 20 teams meegerekend, wordt een gecombineerd budget van €663 miljoen verwacht. Daarmee gaat het gemiddelde teambudget van €31,6 miljoen in 2025 naar €33,1 miljoen in 2026.

Gemiddelden verhullen echter grote onderlinge verschillen. Volgens La Gazzetta dello Sport opereren UAE Team Emirates - XRG en Visma | Lease a Bike inmiddels rond €50 miljoen, terwijl Lidl Trek, Red Bull Bora hansgrohe en INEOS Grenadiers op ongeveer €45 miljoen worden ingeschat.

Een vergelijkbaar beeld zien we in de Women’s WorldTour. De totale budgetten stegen van €46 miljoen in 2023 naar €70 miljoen verspreid over 15 teams in 2025 en zullen naar verwachting opnieuw toenemen tot €80 miljoen in 2026. Dat gebeurt ondanks dat de topdivisie bij de vrouwen van 15 naar 14 teams krimpt.

Salarissen blijven de dominante kostenpost. De UCI-cijfers zijn bruto en maken onderscheid tussen zelfstandige en in loondienst zijnde renners, waarbij werknemers 43 procent van het WorldTour-peloton bij de mannen uitmaken.

Voor 2026 staat het gemiddelde salaris voor zelfstandige renners op €654.000, tegen €636.000 in 2025 en €557.000 in 2023. Renners in loondienst komen gemiddeld uit op €384.000, vergeleken met €366.000 vorig jaar en €300.000 in 2023. Veel zelfstandige renners wonen in Monaco of Andorra en zijn vaak kopmannen binnen hun ploeg, wat de hogere bedragen helpt verklaren.

Aan de top van de markt liggen de bedragen uiteraard veel hoger. Tadej Pogacar blijft de best betaalde renner van het peloton, met naar schatting €8 miljoen per jaar bij UAE Team Emirates, exclusief bonussen en persoonlijke sponsoring die zijn totale inkomen dit seizoen naar circa €12 miljoen zouden hebben getild.

De vervroegde overstap van Remco Evenepoel naar Red Bull - BORA - hansgrohe, een jaar voor het aflopen van zijn contract bij Soudal Quick-Step, wordt op ongeveer €20 miljoen geschat wanneer afkoopsom en meerjarig contract samengeteld worden.

Deze dynamiek wakkert de zorgen aan over de financiële structuur en de duurzaamheid van de sport. In de Domestique Hotseat Podcast waarschuwde EF Education–EasyPost-CEO Jonathan Vaughters dat het wielrennen steeds meer opereert op een kostenniveau dat de inkomsten niet dekken.

“Zeker de grootste kostenstijging in het wielrennen zijn de rennerssalarissen en vervolgens alle perifere, zeg maar, sportwetenschap en alle ondersteuning daaromheen.”

Vaughters betoogde ook dat de koopkracht van de rijkste teams onvermijdelijk het bredere marktsegment beïnvloedt. “Een ploeg als UAE… wij zullen zoveel uitgeven als nodig is om alles te winnen. Dat bloedt vervolgens door naar de rest van de markt. Dat drijft alles op.”

Hij wees bovendien op de afhankelijkheid van sponsoring, een oud zeer in het wielrennen. “We proberen het hele schip drijvende te houden met enkel sponsoring omdat andere inkomstenbronnen niet bestaan,” zei Vaughters. “We hebben geen collectieve merchandising. De teams ontvangen niets uit medierechten.”