Rusthartslag van 34 – Mathieu van der Poel geeft inzicht in de fysiologische waarden die hem wereldtitels opleverden

Mathieu van der Poel is niet alleen een van de succesvolste renners van het moderne wielrennen, maar ook van de hele historie van de sport. In vrijwel elk opzicht is hij een natuurtalent dat geboren is om profrenner te zijn, en hij heeft nu ook enkele van zijn fysiologische waarden gedeeld.

Zijn rusthartslag is iets wat hij naar buiten bracht, iets wat onder topsporters zelden publiek wordt gemaakt. “Het gemiddelde is 38. De laagste die ik via Whoop heb geregistreerd is 34. Dus die is echt laag,” zei Van der Poel in de Whoop-podcast. “Maar veel duursporters hebben dat – het hart is heel goed getraind. In het algemeen zitten wielrenners vrij laag in hartslag.”

Dat is het resultaat van uitstekende conditie, maar ook van genetische aanleg. Van der Poel, gevormd in het veldrijden als jonge renner, was altijd technisch begaafd op de fiets, maar zijn genen zijn onmiskenbaar in zijn opmars. Hij is de kleinzoon van Eddy Merckx-rivaal Raymond Poulidor en de zoon van Adrie van der Poel, voormalig wereldkampioen veldrijden en winnaar van monumenten en Touretappes. Een combinatie van factoren vormde een atleet met nauwelijks gelijke, die nu acht wereldtitels bij de elite in het veldrijden heeft gewonnen, meer dan wie dan ook in de geschiedenis van de sport.

Specifieke vermogenscijfers wilde hij niet prijsgeven, maar de complexiteit van de hedendaagse koers maakt dat topploegen het vermogen en de voedingsstrategie van rivalen toch al behoorlijk nauwkeurig kunnen inschatten. “Ik maak me er eerlijk gezegd niet druk om. Natuurlijk kunnen anderen en concurrenten er iets van leren, maar volgens mij maakt het niet het verschil,” vindt hij. “Sommige atleten zijn daar heel strikt in, maar ik heb er nooit een groot probleem mee gehad.”