Voorbeschouwing Milaan–Sanremo 2026: parcours, favorieten en voorspellingen – Pogačar vs. Van der Poel; Van Aert, Pidcock en Ganna als outsiders

De koningin der klassiekers: Milaan-Sanremo. De Italiaanse koers is de eerste van de vijf monumenten van het seizoen en de langste wedstrijd op de profkalender. Jaarlijks levert ze volop actie en geldt ze als de meest onvoorspelbare van alle monumenten. We bekijken het profiel. De start en finish worden verwacht om 10:10 en 16:35 CET.

De eerste editie vond plaats in 1907, met de legendarische Lucien Petit-Breton als winnaar. De koers was vanaf het begin voorbestemd voor roem en kende talloze historische winnaars op haar wegen. Alfredo Binda, Gino Bartali, Fausto Coppi, Rik Van Looy, Raymond Poulidor, Tom Simpson, Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck, Francesco Moser, Laurent Fignon, Claudio Chiappucci, Erik Zabel, Mario Cipollini, Paolo Bettini, Óscar Freire, Filippo Pozzato...

Elke generatie zag haar grootheden zegevieren in Sanremo, wat het prestige tot een zeldzaam niveau tilde. Het parcours houdt de koers open en laat winnaars van uiteenlopende specialiteiten toe. Vrijwel elke naam op de moderne erelijst behoort tot de besten van zijn tijd. Fabian Cancellara, Mark Cavendish, Alexander Kristoff, John Degenkolb, Arnaud Démare, Michał Kwiatkowski, Vincenzo Nibali, Julian Alaphilippe, Wout van Aert, Jasper Stuyven, Matej Mohorič, Mathieu van der Poel, Jasper Philipsen...

Het is echt een koers als geen ander. In 2025 won Mathieu van der Poel na een zinderend duel met Tadej Pogačar op de Cipressa en de Poggio di Sanremo.

Dit jaar start in Pavia, en het is opnieuw de langste profkoers van de kalender. 298 kilometer (plus neutrale start) hakt er tegen het einde stevig in, met de vertrouwde ingrediënten. De traditionele route langs de Ligurische kust bevat de Tre Capi. Hier vallen zelden beslissende aanvallen, maar ploegen die schade willen aanrichten op de hellingen kunnen er het tempo al opvoeren.

Capo Mele – 1,9 km; 4,2%; nog 52 km.

Capo Cervo – 1,9 km; 2,8%; nog 47,4 km.

Capo Berta – 1,8 km; 6,7%; nog 39 km.

Snel daarna volgt de finale met de beslissende punten.

De Cipressa is 5,6 km aan gemiddeld 4,1%. Op papier geen zware klim, maar bovenop hebben de renners al meer dan zes uur koers in de benen. De laatste jaren werd hier zo hard aangevallen als op eender welke WorldTour-klim. Zo kregen klimmers opnieuw kansen, al is positioneren hier cruciaal en is de aanloop verraderlijk.

De pure sprinters proberen uit de wind te blijven, maar wel voorin te zitten. De afdaling van de Cipressa is zeer technisch. Ploegen zullen niet alleen vroeg proberen de sprinters te breken, er is ook een felle strijd om posities vóór de klim en over de top. Dat maakt dit deel nerveus en razendsnel.

De slotklim is de Poggio di Sanremo, de moeilijkste makkelijke klim ter wereld. Zoals alles in deze koers wordt hij zwaarder door de afstand: na 292 kilometer ligt de top. Het is vooral vals plat, met beneden nog bochten dicht bij zee. In de laatste 800 meter ligt de steilste strook, kort maar 8%, vaak de plek voor de beslissende versnelling.

Minstens zo belangrijk is de afdaling. Die is behoorlijk technisch en laat na de klim wat herstel toe. Wie solo beneden aankomt, is direct een bedreiging: aan de voet is het nog slechts 2200 meter tot de streep. Hier plaatste Matej Mohorič in 2022 de beslissende aanval richting winst.

Op de Via Roma wordt de winnaar gekroond. De finish is bekend: een vlak, overzichtelijk recht stuk, wat lead-outs en terughalen mogelijk maakt, in het voordeel van de sprinters. Daarvoor is wel ploegensupport en scherp positioneren nodig. En onthoud: een sprint na 7 uur koersen is iets anders dan na 4 of 5.

Nu staat er niet al te veel wind. Maar als er één koers is waarin iedereen de komende dagen een beetje weerman zal zijn, dan is het deze wel. De wind die de renners krijgen vanaf de voet van de Cipressa tot aan de finish is namelijk van cruciaal belang.

Dat komt omdat de wedstrijd in feite grotendeels vlak is, en op deze beklimmingen is het zelfs voor de allerbesten ter wereld lastig om echt het verschil te maken. En dat zal nu ook niet het geval zijn, want in de slotkilometers staat er een lichte tegenwind. Die zal op de klimmen zelf minder invloed hebben, omdat die technisch zijn en vol bochten zitten, maar vooral op het vlakke stuk ertussen.

Bovenal zal die wind aanvallen niet echt in de kaart spelen.

Hier is een vlotte vertaling in echte wielerjournalist-stijl:

Tadej Pogačar UAE Team Emirates mist met Tim Wellens en Jhonatan Narváez twee belangrijke pionnen aan de start, en dat is een serieuze aderlating. Er ligt wel een tactisch plan klaar, maar dit is een van de lastigste koersen om dat perfect uit te voeren.

De bedoeling is om de Cipressa op volle snelheid aan te snijden en daar zo’n vijf minuten lang een moordend tempo te rijden, alvorens Pogačar zijn aanval plaatst. Isaac del Toro is gehaald als belangrijkste wapen, en dat kan hij ook zijn, maar dan moet zijn positionering wel perfect zijn iets wat vorig jaar niet lukte. Jan Christen en Brandon McNulty kunnen eveneens een rol spelen, maar de absolute prioriteit ligt bij het goed afzetten van Pogačar; de rest zal vooral zijn eigen koers moeten rijden.

Dat Pogačar op de Cipressa zal aanvallen, staat buiten kijf. Hoe effectief dat zal zijn, hangt echter af van zijn benen en of die beter zijn dan vorig jaar. UAE kan het tempo zo hoog leggen als ze willen, maar het is de vraag of dat uiteindelijk het verschil maakt. Met een klimgerichte selectie zouden ze er zelfs aan kunnen denken om al op de Tre Capi het tempo stevig op te drijven. Florian Vermeersch lijkt daarbij de enige die Pogačar écht goed kan afzetten richting de Cipressa. Hij wordt dus een sleutelrenner om in de gaten te houden en het is afwachten welk effect Pogačars aanval zal hebben.

Mathieu van der Poel Alpecin-Deceuninck beschikt met Jasper Philipsen over een sterke troef voor een sprint, maar de grootste winstkansen liggen toch bij Van der Poel zelf. Eerlijk gezegd is hij ook de topfavoriet. Zijn vorm in Tirreno-Adriatico was fenomenaal, hij lijkt opnieuw perfect te pieken en kampt niet met blessures of ziekte.

Positioneren is een van zijn grootste wapens, hij floreert in lange koersen en de beklimmingen liggen hem uitstekend. De aanvallende aanpak van UAE zou zelfs in zijn voordeel kunnen werken, omdat die veel sprinters en andere snelle mannen overboord gooit die in het ‘oude’ Sanremo-scenario nog hadden kunnen overleven.

Hij is simpelweg moeilijk te kloppen. Sterker nog: hij lijkt de enige renner die Pogačar echt kan volgen. Het zou zomaar eens kunnen uitdraaien op een herhaling van het duel van vorig jaar.

INEOS Grenadiers beschikt met Ben Turner over een wat onderschatte troef voor deze koers. Zijn sprint heeft de voorbije jaren een flinke stap vooruit gezet, terwijl de Brit niets van zijn klimvermogen heeft ingeleverd. Dit type finale ligt hem dan ook uitstekend. INEOS is bovendien een ervaren blok, al zal de prioriteit toch bij Filippo Ganna liggen.

Zijn vorm oogt minstens even goed als twaalf maanden geleden, maar lijkt dit keer beter gedoseerd om ook in de finale stand te houden. De Italiaan is zo’n krachtpatser dat deze beklimmingen hem eigenlijk goed liggen ze zijn simpelweg niet steil genoeg om hem echt pijn te doen, en hij kan die constante inspanningen perfect verteren. Hij zal hier niet iedereen uit het wiel rijden, maar een late aanval richting Sanremo kan dodelijk zijn. En ook in een sprint heeft hij zeker zijn kansen.

Wout van Aert Visma | Lease a Bike wordt vaak naar voren geschoven als dé kopman, al is dat misschien wat kort door de bocht. Zijn verhaal draait in deze koers vooral om positionering. Hij kan klimmen, hij kan sprinten al iets minder dan enkele jaren geleden maar zijn positie kiezen in de finale laat soms te wensen over.

In een wedstrijd als deze is dat cruciaal. De aanloop naar de Cipressa kan hem maken of breken. Toch is er hoop, want zijn ploeg beschikt over de juiste mannen om hem goed van voren af te zetten. In Tirreno-Adriatico liet Van Aert alvast een sterke indruk na.

Hij krijgt bovendien steun van Christophe Laporte die zelf ook ambities kan koesteren zowel in een Poggio-scenario als in een sprint. Matteo Jorgenson lijkt dan weer eerder uitgespeeld te worden op de Cipressa, en kan een belangrijke rol spelen in een achtervolgende groep, zeker als hij daar samen zit met Van Aert of Laporte en de kopgroep nog binnen bereik is.

Outsiders – Op papier is Milaan-Sanremo een behoorlijk open koers. De aanwezigheid van Tadej Pogačar en Mathieu van der Poel maakt dat iets minder het geval, maar als we kijken naar de strijd om het podium, kan het bijzonder tactisch worden.

Zo zijn er uitstekende dalers zoals Tom Pidcock, Matej Mohorič en Alex Aranburu, die hun daalkwaliteiten als wapen kunnen inzetten richting een topresultaat. Daarnaast zijn er explosieve puncheurs als Romain Grégoire en Mauro Schmid, die dit voorjaar al in uitstekende vorm verkeren en serieuze kanshebbers zijn.

Ook klimmers zoals Tobias Johannessen, Primož Roglič en Giulio Pellizzari kunnen zich mengen in de strijd. Verder hebben renners als Jonas Abrahamsen, Mathias Vacek en Andrea Vendrame het juiste profiel om hier een sterk resultaat neer te zetten.

Sprintscenario – Wat als het toch op een sprint uitdraait? Dat is zeker niet uitgesloten. Zonder valpartij op de Cipressa, zoals vorig jaar, en met wat tegenwind, kan de koers pas echt ontploffen op de Poggio. Maar die klim is simpelweg niet zwaar genoeg om grote verschillen te maken.

Naast enkele eerder genoemde renners die snel zijn aan de meet, zijn er ook specialisten die hun kaarten volledig op een sprint zetten.

Neem bijvoorbeeld Tobias Lund Andresen, een renner in bloedvorm en met veel vertrouwen. Met ploegmaats als Paul Lapeira en Jordan Labrosse om hem over de heuvels te loodsen, kan hij ver komen.

Paul Magnier en Biniam Girmay zouden in een sprint absolute kanshebbers zijn, al is de kans kleiner dat zij de finale overleven. Toch zijn er nog tal van snelle mannen zowel pure sprinters als klassiekerspecialisten die in zo’n scenario mikken op hun beste resultaat.

Bij Soudal Quick-Step beschikken ze niet alleen over Magnier, maar ook over Laurenz Rex en Jasper Stuyven als beschermde renners.

Daarnaast zijn ook Matteo Trentin, Magnus Cort Nielsen, Corbin Strong, Danny van Poppel, Laurence Pithie, Davide Ballerini, Marijn van den Berg en Lukáš Kubiš namen om in de gaten te houden.

*** Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel
** Filippo Ganna, Tom Pidcock, Tobias Lund Andresen
* Jasper Philipsen, Isaac del Toro, Matteo Jorgenson, Christophe Laporte, Matthew Brennan, Wout Van Aert, Jonas Abrahamsen, Mauro Schmid, Romain Grégoire, Laureence Pithie, Jasper Stuyven, Paul Magnier, Ben Turner

Winnaar: Mathieu van der Poel

Hoe: Kleine groep sprint.