ADAC Cyclassics Hamburg 2026 voorbeschouwing, parcours, favorieten en voorspellingen - Milan, Magnier en Kooij zijn grootste kanshebbers, maar Del Toro ligt op de loer

Op 16 augustus zal het WorldTour-peloton opnieuw een eendagskoers aanpakken: de ADAC Cyclassics Hamburg. De Duitse klassieker ligt bij de sprinters, maar biedt in deze drukke periode ook kansen voor klassiekerspecialisten. We bekijken het profiel.

De eerste editie vond plaats in 1996 en werd gewonnen door Rossano Brasi. De koers bouwde snel een reputatie op, met thuisheld Jan Ullrich als winnaar in 1997, enkele weken na zijn Tour de France-zege. Erik Zabel, Johan Museeuw, Paolo Bettini, Óscar Freire en Robbie McEwen behoorden vervolgens tot de vele sterren die zegevierden.

Sinds eind jaren 2000 is het vooral een sprinterskoers, gewonnen door tal van toppers. Arnaud Démare, John Degenkolb, Alexander Kristoff, André Greipel, Caleb Ewan, Elia Viviani, Mads Pedersen en Olav Kooij prijken op de erelijst. In 2025 won Iers kampioen Rory Townsend na een zinderende finale, waarin hij uit de vlucht van de dag nipt uit de greep van het peloton bleef.

De wedstrijd in Hamburg is traditioneel een prooi voor de sprinters en ook dit jaar staat een groot deel van de mondiale sprinttop aan de start. Voor veel snelle mannen vormt de Duitse klassieker bovendien het begin van een belangrijke periode van het seizoen, met tal van eendagswedstrijden en kleinere rittenkoersen waarin volop kansen liggen om overwinningen te verzamelen. Op het traditioneel sprintvriendelijke parcours in Hamburg lijkt het opnieuw bijzonder lastig om de snelle mannen van de zege te houden.

Jonathan Milan verschijnt aan de start na zijn drie ritzeges in de Ronde van Polen en kan bovendien rekenen op een volledige sprinttrein. Ook Paul Magnier behoort tot de grote namen. De Fransman wist Milan in de Giro d'Italia meerdere keren te kloppen, maar moest in Polen juist zijn meerdere erkennen in de Italiaan. Het parcours in Hamburg zou Magnier echter beter moeten liggen.

Vanuit de Tour de France komen eveneens enkele grote kanshebbers naar Duitsland. Olav Kooij, winnaar van de vijfde etappe, behoort vanzelfsprekend tot de favorieten, terwijl ook Biniam Girmay uitstekend uit de voeten kan in dit soort wedstrijden.

Ook Max Kanter verdient een prominente plek op de favorietenlijst. De Duitser verkeerde de afgelopen periode in uitstekende vorm en maakte in de Tour bovendien indruk als lead-out. In Hamburg krijgt hij zijn eigen mannen mee en kan hij voor eigen publiek op jacht naar een prestigieuze overwinning. Søren Wærenskjold, eveneens ritwinnaar in de Tour, is dan weer de uitgesproken kopman van Uno-X.

Aan pure sprinters is er sowieso geen gebrek. Dylan Groenewegen is op een vlakke aankomst altijd levensgevaarlijk, terwijl ook Phil Bauhaus, Matteo Moschetti en Milan Fretin over voldoende snelheid beschikken om zich in de strijd om de overwinning te mengen.

Daarnaast staat er een indrukwekkende groep veelzijdigere sprinters aan de start. Kaden Groves, Michael Matthews, Arnaud De Lie, Orluis Aular en Pavel Bittner hoeven niet bang te zijn voor een zwaardere wedstrijd en kunnen daardoor profiteren wanneer het peloton onderweg wordt uitgedund. Red Bull beschikt met Danny van Poppel en Laurence Pithie eveneens over meerdere opties. Ook Sam Watson en Luca Mozzato zijn renners om rekening mee te houden.

Toch zullen niet alle ploegen zich zomaar neerleggen bij een massasprint. Verschillende formaties weten dat hun kansen in een rechtstreeks duel met de snelste mannen beperkt zijn en zullen daarom proberen de wedstrijd onderweg open te breken. Gemakkelijk wordt dat allerminst, maar het lokale circuit is zeker niet volledig vlak. Vooral de passages over de Waseberg bieden mogelijkheden om het peloton onder druk te zetten.

UAE Team Emirates is een van de ploegen waarvan aanvallend koersgedrag mag worden verwacht. Met Isaac del Toro beschikt de formatie over een renner die op een lastig parcours het verschil kan maken. Daarnaast is er met Benoît Cosnefroy nog een bijzonder explosieve pion die op de hellingen voor gevaar kan zorgen.

Ook Louis Barré en Axel Laurance lieten onlangs in de Ronde van Polen een goede vorm zien. Beide Fransen zijn daardoor interessante namen wanneer er op de Waseberg aanvallen worden geplaatst. Renners als Jonas Abrahamsen, Matteo Trentin en Fred Wright kunnen eveneens gevaarlijk worden, al liggen hun beste kansen mogelijk juist in een aanval ná de laatste passage over de klim.

Alles wijst daarmee op de klassieke strijd die Hamburg zo vaak kenmerkt: de sprintersploegen die de wedstrijd onder controle proberen te houden tegenover de aanvallers die de Waseberg willen gebruiken om het scenario van een massasprint te ontregelen.

*** Jonathan Milan, Olav Kooij, Paul Magnier

** Biniam Girmay, Soren Waerenskjold, Kaden Groves

* Isaac del Toro, Michael Matthews, Danny van Poppel, Max Kanter, Arnaud de Lie, Orluis Aular, Dylan Groenewegen

Onze keuze: Jonathan Milan

Hoe: Sprint.

Het parcours is 207 kilometer lang, met het eerste derde vrijwel volledig vlak door Noord-Duitsland. De meeste renners sparen hun benen voor de finale, waar koers kan worden gemaakt. De organisatie voegde echter 30 extra kilometers en enkele bijkomende passages van de belangrijkste klim toe, wat het ditmaal lastiger maakt voor de sprinters.

De hoofdrol is weggelegd voor de Waseberg, de iconische steile bult aan de oever van de Elbe. Deze is 1 kilometer aan 7%, niet de zwaarste bult, maar met pieken tot 16% halverwege. Het is een korte, explosieve helling met een afdalende aanloop. Telkens zal er hard gevochten worden om positie en zijn aanvallen onvermijdelijk.

De top ligt op 120, 78, 67, 27 en 12 kilometer van de meet. Het is geen homogeen circuit, maar een reeks lastige lussen rond Hamburg. De klim wordt twee keer vlak achter elkaar aangesneden, maar de echte demarrages worden pas in de laatste set verwacht. Tussen de laatste twee beklimmingen ligt slechts 14 kilometer, wat ruimte geeft aan tactiek en agressieve koers. Nadien volgt een vlakke aanloop richting centrum Hamburg en mogelijk een sprint.

Op deze kaart staat het finale circuit rond de finish. In de sprintvoorbereiding rijden de renners echter alleen de laatste 1,9 kilometer zoals aangegeven in de grafiek, waardoor het grootste deel van de technische secties wordt overgeslagen. De finale is niet technisch, maar richting de streep is het relatief smal. Positionering is cruciaal en de hellingspercentages stellen weinig voor.