Een afscheid dat 24 uur eerder al was “gelekt”, maar dat niets aan betekenis inboet.
Julian Alaphilippe is geen profwielrenner meer, na het beëindigen van zijn loopbaan bij de recente Tour de France.
Patrick Lefevere, jarenlang zijn ploegbaas, bracht hem een eerbetoon.
Lefevere dacht dat Alaphilippe na de Tour zou stoppen
“Ik zag Julian onlangs in de Tour, toen hij samen met Warren Barguil over de finish kwam,” zei Patrick Lefevere in zijn wekelijkse column in Het Nieuwsblad.
“Daarvoor had hij op Montmartre aangevallen, op een manier die de laatste jaren van zijn carrière typeerde: slecht getimed, niet overtuigend, snel weer gegrepen. Je voelde en zag aan alles: het is op.”
Voor Lefevere was het bijna een metafoor voor het laatste jaar van de routinier in het peloton. Waar zulke aanvallen vroeger koersen deden ontploffen en hem beslissend maakten in de klassiekers, was zijn vuurkracht in het peloton van 2026 niet meer voldoende om het verschil te maken.
Alaphilippe nam de beslissing en vrijdagavond werd die publiek gemaakt. Tegen die tijd stroomden de eerbetonen al binnen op sociale media, nadat het nieuws een dag eerder was uitgelekt.
“Bij Tudor – en toegegeven ook in zijn laatste jaren bij onze ploeg – reed hij tegen zichzelf. Tegen de verwachtingen en het palmares van zijn topjaren. Milano-Sanremo, drie keer La Flèche Wallonne, twee keer wereldkampioen...”
Alaphilippe, 34, kende een van de meest illustere carrières in het moderne profwielrennen. Hij werd prof in 2013 bij het opleidingsprogramma van Soudal - Quick-Step en maakte het jaar erop de sprong naar de WorldTour, waar hij ook zijn eerste ritzege boekte in de Tour de l'Ain.
Dat was de eerste van 45 zeges, met kwantiteit én kwaliteit verspreid over zijn palmares. Twee opeenvolgende wereldtitels, drie edities van Flèche Wallonne, winst in Milano-Sanremo, Strade Bianche, Clásica San Sebastián, en maar liefst zes etappes in de Tour de France.
Als Franse renner, die vaak op intuïtie en aanval reed, was hij geliefd bij het thuispubliek én internationaal. Hij won de bergtrui in 2018, maar vooral in de Tour van 2019 veroverde hij harten. Hij reed er lang in het geel, won de tijdrit in Pau in het geel en bleef tot en met etappe 19 leider in koers.
Julian Alaphilippe aan de start van zijn laatste Tour de France
Lefevere voelt zich sterk verbonden met Julian Alaphilippe
Lefevere, destijds manager van Quick-Step, verwachtte niet dat Alaphilippe zich dat jaar in de Grand Boucle zo lang zou weren, en stelt dat het op de lange termijn niet volledig gunstig was voor zijn loopbaan.
“Ik blijf erbij dat de motor toen te diep in het rood moest, ondanks alle zeges die daarna nog kwamen. Fysiek en mentaal heeft die Tour te veel gekost.”
Hoewel er nooit een publiek conflict was, kwam Alaphilippes vertrek bij Quick-Step eind 2024 na verschillende publieke kritieken van Lefevere zelf, wat de relatie onder druk zette en op ongebruikelijke wijze in de openbaarheid bracht. Alaphilippe reed de laatste twee jaren van zijn carrière bij
Tudor Pro Cycling Team, waar hij zijn laatste overwinning boekte: de GP de Québec 2025.
Maar Lefevere verzekert dat de emotioneel gedreven Alaphilippe perfect paste bij de even emotioneel gedreven Belgische manager, die decennialang aan het roer stond van de Quick-Step-ploeg voordat hij eind 2024 opstapte.
“Meer dan bij eender welke andere renner heb ik het gevoel dat ik iets betekend heb in Julians leven. Hij heeft alles zelf gedaan, maar ik herinner me ons allereerste gesprek,” blikt hij terug. “Hij was toen zeventien, een veldrijder bij L’Armée de Terre, het Franse legerteam.”
“We spraken na de koers in Bredene, terwijl hij stond te rillen van de kou aan de ploegtent. Ik was in het gezelschap van Wilfried Peeters, Johan Museeuw en zijn ontdekker Johan Molly. Daar heb ik gezegd: je kan morgen komen tekenen.”
Die stap bleek succesvoller dan beiden ooit hadden kunnen hopen, en de stroom aan eerbetonen na de aankondiging van de ex-wereldkampioen onderstreept hoe populair hij gedurende zijn carrière is geworden.