“Kasia nam aanvankelijk niet echt over, maar ik zat comfortabeler” – Demi Vollering speelt psychologisch steekspel met Niewiadoma in Omloop Het Nieuwsblad-duel

Demi Vollering won Omloop Het Nieuwsblad WE 2026 niet alleen met macht op de Muur van Geraardsbergen. Ze won het met speelruimte.

Zodra de koers achter haar en Katarzyna Niewiadoma brak, begreep Vollering iets wat haar rivale niet kon negeren: zij had opties. Niewiadoma niet.

“Kasia draaide in het begin niet echt door, maar daarna nam ze wel over. Dat ligt ook in haar belang,” zei Vollering na de finish tegen Sporza. “Ik wist dat ik nog drie ploeggenotes in de achtervolgende groep had. Mijn positie was dus wat relaxter dan die van Kasia. Zij begreep wat ze moest doen.”

Het was de bepalende tactische laag van een finale die al gevormd was door valpartijen en beslissende beklimmingen.

De basis voor Vollerings zege werd al ruim voor de Muur gelegd. “Dit voelt goed. Mooi om het af te maken,” zei ze. “Het lag ook in de lijn der verwachting, maar het dan ook doen, maakt me trots. De ploeg reed de hele dag heel sterk. We hadden Elise mee in de vlucht en Franziska deed een geweldige lead-out op de Muur. Ik had niet het gevoel dat ik zelf initiatief moest nemen. Het was echt perfect ploegenspel.”

FDJ United SUEZ had Elise Chabbey mee geschoven in de late vlucht over de Leberg en zo al voor de aanstaande chaos vertegenwoordiging voorin verzekerd. Toen een massale valpartij het peloton brak richting de slothellingen, verschoof de numerieke controle in de koers. Lotte Kopecky zat niet meer in de beslissende groep. Anna van der Breggen zou later lossen.

Vollering had steun voorin en zekerheid achter zich.

Ook wanneer het koersverloop niet exact volgens plan was, zag ze flexibiliteit in plaats van paniek. “Maar je ziet dan dat we elkaar op de fiets steeds beter begrijpen. Als iets niet helemaal volgens plan gaat, kunnen we schakelen. Iedereen kent z’n rol en kan ernaar handelen. Mooi om te zien.”

Het plan zelf was helder. “Het plan was volle bak op de Muur. Ik vond net wat ruimte om mijn aanval te plaatsen. We sloegen een kleine kloof, en daarna reed ik zo hard als ik kon. Boven zag ik dat alleen Kasia kon volgen. Daarna was het gewoon volle bak naar de Bosberg en de finish.”

Op de Muur forceerde Vollering de selectie. Op de Bosberg probeerde ze Niewiadoma opnieuw te lossen. Toen dat niet lukte, begon de psychologische fase.

Met drie FDJ-ploeggenotes nog aanwezig in de eerste achtervolgende groep hoefde Vollering niet te panikeren als het duo zou twijfelen. Als de voorsprong slonk, zou de koers resetten op voorwaarden die haar pasten. Niewiadoma, zonder die verzekering, kon zich geen patstelling permitteren.

Aan de voet van de Bosberg wisselden de twee woorden. Samenwerking volgde.

In de slotkilometer controleerde Vollering de sprint met dezelfde rust waarmee ze tactisch had gekoerst. “Ik wilde niet te vroeg aangaan. De wind was niet ideaal en de finish liep licht oplopend. Ik hoef niet vroeg te gaan, als ik mijn sprint maar als eerste kan inzetten.”

Dat deed ze exact, door aan te gaan binnen de laatste 200 meter en Niewiadoma achter zich te houden op de oplopende strook naar de streep in Ninove.

De zege was Vollerings eerste in Omloop Het Nieuwsblad en haar derde overwinning van het seizoen, maar belangrijker dan de cijfers onderstreepte het iets anders. Dit was niet een renster die reageerde op gebeurtenissen. Dit was een renster die ze vormgaf. “Dit is echt een prachtige seizoensstart. Ik had vooraf een goed gevoel, maar je moet het toch doen en gezond blijven, met al die virussen. Dat is het belangrijkste, en tot nu toe lukt dat.”

Kracht op de kasseien opende de deur. Controle over de situatie deed ze dicht. Op de Muur viel ze aan. Op de Bosberg rekende ze. In de sprint maakte ze het af.

En tussendoor zorgde ze ervoor dat haar rivale precies begreep wie de sterkste kaarten in handen had.