“Ik wachtte met ongeduld op deze zege”: Axel Laurance maakt een einde aan lange zegedroogte met slimme zege in de Provence

Axel Laurance heeft maanden aan frustratie eindelijk van zich afgeschud. Zondag kwam de 24-jarige Franse puncheur solo over de streep in Arles en won zo de derde en laatste etappe van de Tour de la Provence. Het was zijn eerste zege sinds de Tour of Norway in mei 2024, en zijn eerste sinds zijn komst naar INEOS in 2025.

Laurance reed de hele dag in een kopgroep van 152 kilometer, maar de koers werd beslist in de laatste twee kilometer. Met het vooruitzicht op een sprint tegen zijn laatste medevluchter, Daniel Arnes, gebruikte Laurance een rotonde om zijn rivaal kwijt te spelen en solo naar de winst te rijden.

Voor Laurance is dit resultaat een enorme opluchting na een moeizaam debuutjaar bij zijn nieuwe ploeg vorig seizoen. “Ik zat met smart op deze overwinning te wachten,” gaf Laurance toe na de finish in quotes verzameld door Ciclism Actu. “Zoals ik in meerdere interviews voor de seizoensstart zei, begin ik elk jaar met een schone lei. Vorig jaar miste ik elke keer net. Maar dit jaar was ik echt gemotiveerd.”

Bijna iedereen rekende op een massasprint in Arles, maar INEOS Grenadiers had een ander plan. Ze wilden de koers hard maken voor Decathlon CMA CGM Team.

“We hebben het wat doorgesproken met de sportdirecteurs en het klopt dat ik vandaag koers wilde maken,” legde Laurance uit. “We hebben twee kaarten met Dorian Godon voor de sprint. We wilden ook druk zetten op Decathlon CMA CGM, dus we gingen vol gas vanaf de start en ik denk dat zij een beetje in paniek raakten omdat het best zwaar was.”

Eenmaal in de vlucht wist Laurance dat hij de favoriet was, maar hij kende ook de risico’s. “Iedereen zei me dat ik de sterkste was, de snelste, [maar] ik zei tegen mezelf dat het in deze omstandigheden heel, heel moeilijk zou worden om te winnen,” zei hij.

De winnende move kwam aan een rotonde vlak voor de finish. Laurance dwong Arnes de lange lijn te nemen en sloeg zo het beslissende gat. “Uiteindelijk denk ik dat ik het perfect deed: ik kreeg Daniel Arnes naar links en kon zelf rechts gaan,” onthulde Laurance. “Als we samen waren gebleven, waren we net voor de streep gegrepen. Ik moest vóór de lijn alles of niets spelen.”

Nu hij eindelijk heeft gewonnen met INEOS, is Laurance duidelijk over zijn doelen voor 2026. Hij wil weer een afmaker zijn. “Zoals ik zei: het is mijn doel om mijn armen te mogen heffen,” stelde hij over zijn ambities. “Ik ben een puncheur, ik ben explosief, dus mijn werk is koersen winnen. Vorig jaar was dat onvoldoende, al heb ik wel progressie geboekt en, denk ik, een heel goede Tour de France gereden.”

Hij richt zich nu op de grootste eendagskoersen en de Grote Rondes. “Het doel dit jaar is blijven winnen, ongeacht de koersen, alles is mooi meegenomen. En uiteraard steeds beter worden in de grote klassiekers, grote resultaten halen en ook voor etappezeges in de Grand Tours gaan. Dat is een loopbaandoel.”

Zaterdag werkte Laurance nog hard voor zijn ploeggenoten en offerde hij zijn eigen kansen op. Hij gelooft dat die teamspirit cruciaal is voor het succes. “Ja, ik probeer mijn inspanningen te leveren en we zijn een ploeg, we zijn verenigd, dus iedereen weet wat hij moet doen,” zei hij. “Elke dag proberen we voor elkaar te geven. De sfeer is uitzonderlijk. Soms moet je in dienst rijden van anderen om later je eigen kaart te krijgen.”