“Ik had een paar lastige weken” – Tom Pidcock neemt blessurezorgen weg met duidelijk signaal in Andorra in aanloop naar de Tour de France

Tom Pidcock had bewijs nodig dat een verstoorde opbouw richting de Tour de France zijn klimvorm niet had afgestompt. In de Andorra MoraBanc Clàssica leverde hij dat bewijs, handen in de lucht, op de Coll de la Botella.

De Brit won de tweede editie van de Andorrese eendagskoers na het overleven van een late aanval van Sepp Kuss en een sprintduel met Carlos Verona, waarmee Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team een welkome zege boekte na enkele moeilijke weken voor hun kopman.

Pidcock moest dit seizoen al de Volta a Catalunya verlaten na een valpartij waarbij hij zijn rechterknie en pols blesseerde. Recent kostte een milde virusinfectie tijdens de hoogtestage in Sierra Nevada hem trainingsdagen, waarna Q36.5 de Ronde van Zwitserland uit zijn programma schrapte. Andorra werd toegevoegd als vervanger, mits zijn gezondheid het toeliet.

De zege van zondag voelde anders dan een routineuze prikkel voor de Tour. Op een parcours van 125 km met meer dan 4.000 hoogtemeters, hitte, gravel en een slotklim, doorstond Pidcock een van de scherpste testen richting juli. “Het was geen makkelijke, hardbevochten, dat zeker,” zei Pidcock aan de finish. “Maar het is fijn om de handen omhoog te kunnen steken, hoe lastig het ook was.”

De winst bood Pidcock ook de kans om een streep te zetten onder een ingewikkeldere dan geplande aanloop. “Ik had een paar moeilijke weken, maar het is fijn om aan de andere kant eruit te komen,” vervolgde hij. “Het is altijd een zware periode. We hebben echt tot het uiterste gepusht en dat heeft zich terugbetaald in de training. Ik moest een extra stap zetten, dus het is mooi om te zien dat er iets begint te werken.”

Pidcocks zege werd lang voor de eindsprint voorbereid. Q36.5 controleerde de sleutelpassage van de koers, eerst via Mark Donovan en Damien Howson, daarna via Chris Harper, die zich op de slotklim als een van de sterksten toonde.

De vroege vlucht was al ingelopen voor de Coll de la Botella, waarna Julien Bernard probeerde de favorieten te verrassen met een aanval voor de laatste beklimming. Q36.5 haalde de teugels geleidelijk aan weer aan, en onder die druk vielen meerdere grote namen weg.

Einer Rubio, Tao Geoghegan Hart, Ibon Ruiz en Derek Gee behoorden tot de gelosten vóór de definitieve schifting. Gees kansen slonken verder na een fietswissel, terwijl ook Jorgen Nordhagen en Ivan Sosa ontbraken toen de koers vooraan versmalde.

Harper ging even zelf in de aanval en bereikte Bernard, die vervolgens werd gelost. Simon Carr, Pidcock, Kuss, Verona en Ben Tulett maakten deel uit van de beslissende groep, maar de laatste kilometers werden steeds tactischer nadat Kuss zijn demarrage plaatste.

De Team Visma | Lease a Bike-renner sloeg in de slotkilometers een gaatje, waardoor Q36.5 opnieuw moest reageren. Harper zette de achtervolging in, Verona pikte aan, en Pidcock werkte zich terug in de wedstrijd om vervolgens zelf het laatste gat te dichten.

Verona ging daarna nog aan in de laatste meters, maar Pidcock sprong direct mee en bleek over de beste punch te beschikken. Hij sprintte naar de zege bovenop de Coll de la Botella.

Pidcock benadrukte achteraf dat het resultaat net zo goed aan de ploeg toebehoorde als aan zijn eindsprint. “Iedereen was supersterk vandaag, iedereen gaf 100 procent,” zei hij over zijn team, eraan toevoegend: “Het voor hen afmaken is echt mooi. Dank aan hen: ze committeerden zich, ze reden de hele dag, iedereen deed zijn deel, dus dat voelt goed.”

Voor Pidcock telt vooral de timing. Zijn afwezigheid in de Ronde van Zwitserland maakte van Andorra een late aanpassing in plaats van het geplande zwaartepunt van zijn Tour-voorbereiding, maar het antwoord was duidelijk. Na een val, ziekte, gemiste koersdagen en een gewijzigd programma had hij nog altijd genoeg om Kuss te volgen, Verona te pareren en één van de zwaarste eendagskoersen in aanloop naar de Tour de France af te ronden met winst.