Hoeveel eten WorldTour-renners? “Tot ik bijna barst, zweer ik,” lacht de nieuwe aanwinst van Visma

Voeding is een van de belangrijkste factoren in het wielrennen en gewichtsbeheersing is cruciaal voor renners op topniveau. Hoe tegenintuïtief het ook klinkt, nieuwkomer bij Team Visma | Lease a Bike Filippo Fiorelli zegt dat hij meer eet dan ooit, maar geen moeite meer heeft om zijn beste vorm vast te houden.

De Italiaan is een van Visma’s negen aanwinsten deze winter. De Nederlandse ploeg haalde geen groot klinkende naam, maar legt de nadruk op renners die nog niet structureel op het hoogste niveau reden. Het plan is om bij dit type renners verborgen potentieel te ontsluiten. Een van hen is Fiorelli, die op zijn 31ste zijn WorldTour-debuut maakt.

Een paar voedselfoto’s op Instagram wakkerden een interessant thema aan. “Ik postte die foto’s precies omdat ik onder de indruk was van het eten. Het eten bij Visma is buitengewoon,” zei Fiorelli tegen Bici.Pro. “Je weet dat gewicht vaak een issue is geweest. Ik heb er nooit om willen stoppen, maar ik kreeg het niet opgelost. Het putte me uit.”

“Niet omdat ik niet mocht eten wat ik wilde of geen dessert, maar om de hoeveelheden. At ik te veel, dan ging mijn gewicht omhoog. Hier laten ze me juist veel eten. Op trainingskamp dacht ik meer dan eens dat ik mijn bord niet leeg zou krijgen omdat het te veel leek.”

De ex-Bardiani-renner treft bij Visma een totaal andere omgeving, maar geniet er tot nu toe van. Bekend is dat renners op trainingskampen niet alleen aan hun vorm bouwen maar ook hun darm trainen, en deze weken gebruiken om zich aan te passen aan nieuwe methodes. In dit geval voeding, wat voor de Italiaan even slikken was.

“Totdat ik bijna barst, ik zweer het. Het is absurd. Om je een idee te geven: als ik vier uur trainde, at ik ’s ochtends tot 500 gram gekookte rijst, dat is 250 gram ongekookte rijst, als pap bereid. Ik knapte zowat. Zelfs op rustdagen is er altijd eten. En ik vroeg: hoe kan dit?”

Tadej Pogacar zei berucht dat hij vaak 45 minuten over zijn ontbijt doet, en de grote hoeveelheden lijken onderdeel van de gemoderniseerde manier van voeden om hogere vermogens mogelijk te maken. Maar niets gebeurt willekeurig, en Fiorelli volgt een specifiek programma.

“Ik at wat er in de app stond, en het feit is: ik ben nog steeds hetzelfde. Ik ben niet aangekomen. De afgelopen maanden kwam ik al aan als ik een extra slablaadje at. Hier legden ze me uit dat ik mijn lichaam moet laten wennen aan veel eten,” legt hij uit. “Maar als zij zeggen dat je het moet doen, is daar een reden voor.”

Van alle veranderingen is dit voor Fiorelli de grootste ten opzichte van Bardiani. “Eten is het belangrijkste verschil, en dat had ik echt niet verwacht. Alles is geportioneerd. We hebben de FoodCoach-app, die aangeeft wat je moet eten. Je komt bij het buffet en er staan drie weegschalen. Je weegt dit en weegt dat, gaat naar je tafel en begint te eten. En het voelt als kerstdiner.”