“Hij vroeg me waar hij in Sanremo moest aanvallen... en hij won!” – Michael Matthews onthult zijn geheime tactische tip voor Pogacar

Wielrennen
zaterdag, 11 juli 2026 om 7:00
photo-collage (27)
Ondanks zijn status als routinier in het profpeloton heeft Michael Matthews nog altijd veel te bieden in koersen. De afgelopen twee seizoenen verliepen echter verre van ideaal door zware gezondheidsproblemen. In 2025 miste hij de volledige zomer door een longembolie. Dit jaar ontbrak hij juist de hele lente nadat hij bij een trainingsongeval beide onderarmen brak.
Die tegenslagen kwamen voor Matthews extra hard aan omdat ze telkens volgden op een piekmoment. Vorig jaar was zijn laatste koers een zege in Eschborn-Frankfurt, dit jaar won hij enkele weken eerder Gran Premio Castellón.
“Het is niet makkelijk geweest. Na mijn longembolie vorig jaar en mijn gebroken armen dit voorjaar… laat ik het zo zeggen: het heeft me taai gemaakt,” vertelde Matthews aan Wielerflits in de Alpecin Barbershop.
“Natuurlijk was het lastig om de koersen op televisie te bekijken waarin ik zelf zo graag wilde uitblinken. Mijn vorm was ook echt goed. Gelukkig deed mijn goede vriend Tadej het niet verkeerd.”

Getuige van grootheid

Terwijl Matthews hulp nodig had bij het eten, verkeerde Tadej Pogacar in zijn element en won hij overal grote koersen. Dat zicht bood de Australiër toch enig soelaas, omdat de twee – beiden woonachtig in de regio Nice/Monaco – een hechte band delen.
Daarom genoot de 35-jarige ervan om de Sloveen te zien triomferen, al had hij hem liever bestreden. “Ik heb echt genoten van de show die hij in die periode opvoerde,” vervolgt de renner van Jayco AlUla.

Matthews, de meester-tacticus..?

Ondanks de ingewikkelde situatie hield de wereldtopper contact met Matthews tijdens diens herstel: “Tadej steunde me in die tijd enorm. Hij stuurde bijna elke dag een berichtje tijdens mijn revalidatie.”
En opvallend genoeg speelde Matthews mogelijk zelfs een rol in twee van Pogacars grote triomfen – met name de lang begeerde Monumentenzege in La Primavera.
“Hij vroeg me ook waar ik wilde dat hij zou aanvallen in Milano–Sanremo en Strade Bianche,” onthult Matthews. “Dus ik zei hem ongeveer wanneer ik de televisie zou aanzetten en dat dát een goed moment zou zijn. Hij zei dat hij dat zou doen. En hij deed het, en hij won. Echt tof, dat maakte het voor mij nog interessanter om te kijken.”
Een goede vriend enkele van de grootste zeges uit zijn carrière zien pakken, maakte de herstelperiode zeker draaglijker voor Matthews. Toch overheerste het gevoel dat hij in die periode zelf liever in actie was geweest.
“Soms maakte het me ook verdrietig. Hoe mooi het ook was om te zien, je wilt die koersen gewoon zelf rijden.”
Vooral het missen van het openingsmonument van het seizoen deed pijn voor Matthews, die nog een rekening open heeft staan met die koers. Hij stond er al drie keer op het podium, maar won nog nooit.
“Milano–Sanremo was voor mij het moeilijkst om te bekijken, maar ook het interessantst door hoe de koers verliep. Tadej’s zware val, en vooral wat hij daarna liet zien op de Cipressa en de Poggio, was een van de indrukwekkendste prestaties die ik ooit heb gezien en misschien wel een van de strafste inspanningen van deze eeuw. De manier waarop Pogacar daar domineerde, was voor mij echt mindblowing,” besluit hij.
Claps 0bezoekers 0
loading

Net Binnen

Meest Gelezen

Loading