“Hij oogt als een geslagen man” – Lance Armstrongs oordeel over Jonas Vingegaard terwijl Pogačar naar een nieuwe Tour de France-etappezege rijdt

Etappe 10 van de Tour de France onderstreepte niet alleen de dominantie van Tadej Pogacar, maar wakkerde ook een onverwachte discussie aan over de vorm van Jonas Vingegaard.

In de nieuwste aflevering van The Move fileerden Lance Armstrong, Bradley Wiggins, George Hincapie en Spencer Martin de situatie van de Deen na opnieuw een dag waarop hij tijd verloor op de wereldkampioen. Meer nog dan de gaten in het algemeen klassement domineerden de beelden van de Visma-Lease a Bike-renner bij de finish en de rustdagberichten over een mogelijke opgave de discussie.

Armstrong uitte als eerste zijn zorgen. De Amerikaan gaf toe dat Vingegaards gezichtsuitdrukking hem meer trof dan de seconden ingeleverd op Pogacar, en zei dat de verhalen tijdens de rustdag zijn kijk op de gebeurtenissen volledig veranderden.

“Hij verloor tijd, maar we zagen ook zijn gezicht,” zei hij. “Hij keek verslagen.” Voor de Texaan bood de uitzending een veelzeggend shot van de Deen over de streep, een beeld dat direct deed denken aan de berichten dat hij twijfelde of hij nog wel op het hoogste niveau kon blijven meedoen.

Bradley Wiggins deelde die indruk en merkte op dat hij in de openingsdagen al een duidelijke verandering zag in de houding van de tweevoudige Tourwinnaar. De Brit stelde dat Vingegaard zelfs toen hij vorig jaar tweede werd altijd de overtuiging uitstraalde dat hij het nog kon keren.

“Vorig jaar dacht hij nog steeds na over hoe hij de Tour kon winnen,” herinnerde Wiggins zich. “Zelfs terugkomend van een blessure wekte hij de indruk dat hij nog een plan had.” Daarentegen vond hij het beeld na etappe 10 totaal anders, en gaf hij toe dat het “zonde” is om “zo’n grote kampioen” zo te zien.

Spencer Martin ging verder met zijn tactische lezing van de etappe. Volgens hem laat de aanpak van Visma-Lease a Bike zien dat de ploeg heeft geaccepteerd dat Pogacar een trede boven de rest van het peloton staat. “Ze koersen voor de tweede plaats,” stelde hij tijdens het debat.

De Amerikaanse analist legde uit dat in andere Tours, wanneer de ploeg van de leider knechten verloor op de slotklim, rivalen het moment grepen om aan te vallen. Ditmaal gebeurde het omgekeerde. UAE Team Emirates-XRG raakte ploeggenoten kwijt, temperde het tempo en toen Pogacar demarreerde, probeerde niemand in zijn wiel te springen.

“Ze reageren niet. Ze proberen hem alleen binnen zicht te houden,” vatte Martin samen, overtuigd dat het gedrag van de groep toont dat de podiumkandidaten niet langer echt geloven dat ze de Sloveen kunnen kloppen.

Armstrong onderschreef die diagnose en gebruikte een sprekende vergelijking om Vingegaards staat na de etappe te beschrijven: “Hij lijkt op een opblaaspop waar de lucht uit is,” zei hij. De Amerikaan was verbaasd hoe makkelijk de Deen tijd verloor op het laatste knikje en denkt dat die kwetsbaarheid de strijd om het podium volledig kan herschikken.

Het debat onderzocht ook het moment waarop Pogacar de beslissende aanval plaatste. Armstrong legde uit dat, volgens later vrijgegeven informatie, de Sloveen door een radioprobleem geen instructies uit de volgwagen kon horen, waardoor de move volledig van hemzelf kwam. “Die beslissing was volledig van hem,” zei hij.

Voor de Amerikaan las Pogacar de situatie perfect toen hij Visma naar de kop zag komen zonder echt het tempo op te voeren. “Hij rook bloed,” zei Armstrong. “Hij dacht: ‘Ik ga mijn tempo rijden en dat is het.’”

Armstrong voegde toe dat zulke keuzes de immense zelfverzekerdheid weerspiegelen waarmee de kopman van UAE Team Emirates-XRG koerst. Volgens hem hebben alle grote kampioenen een gezonde dosis ego nodig om de Tour te winnen, en Pogacar vormt daarop geen uitzondering.

Een van de interessantste momenten van de aflevering was het debat over wie werkelijk de beslissingen neemt binnen UAE Team Emirates-XRG. Armstrong herinnerde aan het hardnekkige idee dat hij zelf de strategie van zijn ploeg vanaf de fiets bepaalde en greep de kans om die mythe te ontkrachten. “Zo is het nooit geweest,” zei hij.

De Amerikaan haalde zijn relatie met Johan Bruyneel aan tijdens zijn jarenlange Tourdominantie. Hoewel ze voortdurend over strategie spraken, maakte hij duidelijk dat het laatste woord altijd bij de sportdirecteur lag. “Als er een meningsverschil was, nam hij de eindbeslissing. Hij was de baas,” stelde hij.

De show keerde ook terug naar het debat over de rit van Remco Evenepoel tijdens de etappe, vooral zijn late versnelling nadat hij eerder moeite had om het tempo van de besten te volgen. Spencer Martin verdedigde de zet van de Belg en vindt dat, zodra hij weer aansloot bij de groep, het logisch was om te proberen met goede benen te finishen.

“Waarom niet eindigen met een positief gevoel?” wierp hij op.

Armstrong was echter een stuk kritischer. Hoewel hij het knap vond dat Evenepoel na de afdaling de aansluiting herpakte, vond hij dat de slotaanval het beeld van de etappe niet echt veranderde. “Daar heb ik moeite mee,” gaf hij toe. Voor de Amerikaan weegt de indruk die een renner achterlaat na gelost te zijn veel zwaarder dan een sprint in de laatste meters.

Een ander gesprekspunt was het puntenklassement, waar Mads Pedersen aan de leiding blijft. Het panel van The Move ontleedde de strategie van Lidl-Trek in de openingsdagen en besprak of de ploeg het maximum haalt uit de tussensprints.

Spencer Martin merkte op dat, hoewel Pedersen zijn voorsprong op Biniam Girmay gestaag uitbouwt, de marge nog lang niet beslissend is en snel kan kantelen wanneer meer etappes de pure sprinters liggen. George Hincapie voegde toe dat de enorme vermoeidheid bij renners als Tim Merlier ook moet worden meegewogen.

“Ze lijden enorm,” zei hij, wijzend op het feit dat de Belg op de lastigere dagen bijna vanaf de start op achterstand wordt gezet, terwijl hij de buitengewone inspanningen van zijn ploeggenoten prees om hem binnen de tijdslimiet te houden.

Ondanks Pogacars absolute dominantie weigerde Armstrong de Tour volledig beslist te verklaren. De Amerikaan gaf toe dat de Sloveen eruitziet als de beste renner die hij ooit heeft gezien, maar herinnerde eraan dat er nog tien koersdagen resten en dat een Grote Ronde heel snel kan kantelen. “Eén slechte dag is genoeg,” waarschuwde hij.

Toen het panel vervolgens probeerde te beantwoorden wie zou kunnen profiteren van een hypothetische inzinking van de UAE-kopman, waren de twijfels duidelijk. Wiggins hield vast aan Vingegaard vanwege zijn reputatie in derde weken, terwijl Martin Paul Seixas aanwees als renner om in de gaten te houden. Maar iedereen was het eens over één idee dat de huidige stand van de Tour treffend samenvat: op dit moment lijkt de enige renner die Pogacar kan kloppen, Pogacar zelf.