“Het is een perfecte start” – Franziska Koch bouwt voort op haar heldenrol in Paris-Roubaix en pakt de rode trui in La Vuelta Femenina, terwijl haar droomjaar 2026 doorgaat

De opmars van Franziska Koch in 2026 houdt aan. Ze nam de leiding in het algemeen klassement van La Vuelta Femenina na Etappe 2, als vervolg op haar doorbraakzege in Paris-Roubaix Femmes met opnieuw een sterk resultaat.

De Duitse werd tweede in de etappe achter Shari Bossuyt, maar was de grote winnares van de dag nadat de koers op zijn kop werd gezet door de val en opgave van etappe 1-winnares Noemi Ruegg. Met het klassement dat in de slotkilometers werd herschikt, was Kochs regelmaat over de eerste twee etappes voldoende om La Roja te pakken.

“Het is een perfecte start van deze Vuelta geweest,” zei ze na de etappe, terugblikkend op zowel het resultaat als de positie die het haar opleverde. “Ik kan echt heel blij zijn.”

Koch arriveerde in Spanje na de grootste zege uit haar carrière. Haar overwinning in Paris-Roubaix kwam uit een kopgroep van drie die de beslissende kasseistroken overleefde en het in de velodroom uitvocht, waar ze Marianne Vos klopte voor een onverwachte zege, met Pauline Ferrand-Prévot daarachter. Die prestatie verschoof de verwachtingen. Etappe 2 van La Vuelta Femenina suggereerde dat het geen eenmalige uitschieter was.

De etappe werd al ruim voor de laatste meters gevormd. Met een kopgroep vooruit en geen bonificatieseconden bij de tussensprint, koos Kochs ploeg FDJ United - SUEZ ervoor later in de rit de druk op te voeren en de finale selectiever te maken.

“We wisten dat het een zware etappe zou worden, maar we staan hier met een sterke ploeg,” zei ze. “We wilden na de tussensprint echt koersmaken. Omdat er een kopgroep reed, waren er geen seconden meer te verdienen bij de sprint, maar we wilden de koers hard maken richting de finale, omdat die technisch was en er nog die slotklim lag.”

De finale verliep echter niet vlekkeloos, ook niet voor de Duitse. “Het was geen perfecte sprint voor mij,” aldus Koch. “Ik zat net iets te ver van voren, en toen stopten ze met sprinten vlak voor me, waardoor het peloton van achteruit kwam.”

Even volgde ze het perfecte wiel, tot de sprint uit elkaar viel. “Ik kon de sprint openen in het wiel van Lotte Kopecky, maar zij had ook wat pech. Ik weet niet precies wat er gebeurde, maar ze kon niet meer sprinten en ik moest om haar heen. Het was een rommelige sprint, maar ik ben blij met mijn tweede plaats.”

Die tweede plaats bleek genoeg. Omdat etappe 1-winnares Noemi Ruegg eerder in de finale crashte en uitviel, wisselde de rode trui van schouders.

Anders dan in Roubaix, waar Koch de zege zelf binnenhaalde, was dit een resultaat gebouwd op regelmaat en positionering over twee etappes. “Ik heb zoveel plezier in koersen met mijn ploeg en als je geniet van wat je doet en in een goede groep zit, valt het op zijn plek,” zei ze.

Nu ze leidt, verschuift de focus snel naar wat komt. “Ik hoop dat ik La Roja in de volgende etappes met succes kan verdedigen.”

Voor een renster die het voorjaar als outsider begon, is de lijn duidelijk. Een Monumentzege werd gevolgd door de leiderstrui in een Grote Ronde, en de opwaartse trend lijkt niet te stuiten.