Florian Lipowitz keert terug naar de
Tour de France, en dit keer komt hij niet meer als verrassing. Na zijn sensationele podium vorig jaar start de Duitser aan de 113e editie van de Franse Grote Ronde met een nieuwe status, hogere verwachtingen en een kopsterke partner aan zijn zijde: Remco Evenepoel.
Bij
Red Bull - BORA - hansgrohe gaan Lipowitz en de Belgische dubbel olympisch kampioen als co-kopmannen de koers in. Op papier klinkt dat als luxe. In de praktijk wordt het een van de meest intrigerende dynamieken van deze Tour.
Terwijl
Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard de grote favorieten blijven, wil Lipowitz bewijzen dat zijn prestatie van vorig jaar geen eenmalige uitschieter was.
Van verrassingspakket naar podiumkandidaat
Een jaar geleden reed Lipowitz zijn eerste
Tour de France met een zekere onbevangenheid. De voormalige biatleet uit Ulm was geen onbekende meer, maar weinigen rekenden erop dat hij op het podium zou eindigen.
Uiteindelijk finishten alleen Pogacar en Vingegaard voor hem. De derde plaats was een doorbraak die zijn loopbaan veranderde en ook de verwachtingen rond hem. “De verwachtingen zijn dit keer compleet anders,” vertelde Lipowitz aan Welt voor vertrek naar de Grand Départ. Het doel is te bewijzen “dat je de prestatie kunt herhalen of zelfs verbeteren.”
Dat is nu de nieuwe opdracht. Lipowitz is niet langer de jager uit de schaduw, maar een renner die de concurrentie in het vizier houdt.
Hoogtestage en vertrouwen uit Slovenië
Kort voor de start in Barcelona zocht Lipowitz nog één keer de rust op. In een privé-trainingskamp in Kühtai, hoog in de Stubaier Alpen, schaafde hij aan de laatste details. Hoogtetraining, vaste routines, een paar ontspannen uren met zijn vriendin Antonia Weeger, vóór in Frankrijk opnieuw drie weken chaos beginnen.
Zijn vorm is goed. In de Tour of Slovenia toonde Lipowitz recent dominantie met twee etappezeges en de eindzege. Het was niet de sterkst bezette koers van de kalender, maar voor hoofd en benen kwam het succes op het juiste moment. “Overwinningen brengen altijd vertrouwen,” zei teambaas Ralph Denk.
Dat geldt zeker voor Lipowitz. Hij reist naar de Tour niet alleen met de wetenschap dat hij drie weken aankan, maar ook met het gevoel dat hij opnieuw kan winnen.
Evenepoel als frontman, Lipowitz als stille dreiging
De grote vraag bij Red Bull - BORA - hansgrohe is hoe de duoleiding gaat werken. Remco Evenepoel heeft alles wat een Tour-figuur nodig heeft. Hij is olympisch kampioen op de weg en in de tijdrit, Vuelta-winnaar, wereldkampioen en iemand die het spotlicht niet schuwt. Aan het begin van de Tour is dat wellicht precies waar hij thuishoort.
Denk noemde Evenepoel een soort “frontman”, terwijl hij Lipowitz omschreef als “een beetje een wingman”. Tegelijk maakte de teambaas duidelijk dat beide renners op gelijke voet aan de Tour beginnen.
Dat kan zowel een kans als een risico zijn. Als beiden draaien, heeft de ploeg twee kaarten voor het klassement. Als één struikelt, kan de ander profiteren. En als Evenepoel vroeg in de problemen komt zoals vorig jaar, is het zelfs denkbaar dat de Belg in de Alpen een luxe helper voor Lipowitz wordt.
Voor de Duitser zou dat goud waard zijn. De strijd om het podium lijkt dit jaar nog krapper.
Pogacar blijft bijna ongenaakbaar, maar alleen bijna
Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard blijven in 2026 de maatstaf. Iedere renner die van het Tourpodium, of zelfs geel, droomt, wordt aan hen afgemeten.
Lipowitz weet dat. Maar hij klinkt niet meer als iemand die hen alleen van afstand bewondert. Over Vingegaard zei hij dat het gat naar de Deen niet meer zo groot is. Dat is al opmerkelijk. De grotere uitdaging blijft echter Pogacar. De Sloveen rijdt al jaren in zijn eigen liga en oogt vrijwel overal compleet.
Lipowitz formuleerde het respectvol, maar niet eerbiedig. Er is “geen completere renner” dan Pogacar, zei hij. Daardoor is het “bijna onmogelijk” om hem te verslaan. De cruciale toevoeging volgde direct: “Maar alleen bijna.”
Het is geen luide oorlogsverklaring. Eerder een zin die toont hoezeer Lipowitz’ zelfbeeld is veranderd.
Achter de grote namen kan nog een renner de podiumstrijd kantelen: Paul Seixas. Het Franse supertalent rijdt zijn eerste Tour de France en draagt de hoop van een hele wielernatie.
De 19-jarige liet dit voorjaar al zien welk niveau hij heeft. Tegelijk is een drieweekse Tour een andere wereld. Na zijn zware val twee weken geleden is het onduidelijk hoe constant Seixas over 21 etappes kan zijn.
Voor Lipowitz is hij alsnog een extra rivaal. De weg terug naar het podium wordt niet makkelijker. Pogacar en Vingegaard steken erbovenuit, Evenepoel rijdt in eigen ploeg, en Seixas brengt nieuwe onvoorspelbaarheid. Precies dat maakt Lipowitz’ tweede Tour zo boeiend.
Lipowitz komt vers van de eindzege in Slovenië
Een Duitse hoop is een echte factor geworden
Sinds Jan Ullrichs Tourzege in 1997 wacht het Duitse wielrennen op een renner die in de Franse Grote Ronde consequent om het allerhoogste klassement meedoet. Lipowitz opende die deur vorig jaar opnieuw. Nu moet hij bewijzen dat hij haar niet slechts op een kier zette.
Hij is een jaar ouder, arriveert met sterke resultaten en heeft met Evenepoel een ploegmaat die druk kan wegnemen, maar ook een interne uitdaging kan worden. De favorieten heten Pogacar en Vingegaard, maar Lipowitz start niet langer als outsidersprookje. Hij start als podiumrenner die opnieuw wil aanvallen.