DISCUSSIE | Ronde van Baskenland, etappe 2 – Seixas het nieuwe buitenaardse fenomeen? Ayuso kroop de slotklim op? Het gedrag van fans is beschamend

Etappe 2 van de Ronde van Baskenland leverde een imponerend en beslissend nummer op van het 19-jarige Franse toptalent Paul Seixas, die zijn tweede zege op rij boekte na ook al de openingstijdrit te hebben gewonnen.

Zijn triomf kwam na een gedurfde uitval van ver, ingezet op 26 kilometer van de streep, waar geen enkele concurrent een antwoord op had. Het parcours was allesbehalve simpel, met meerdere gecategoriseerde beklimmingen die het peloton geleidelijk uit elkaar reden.

Vroeg in de dag lag de Etxauri op het menu, later gevolgd door de Zuarrarate en de Aldatz. Het beslissende moment kwam echter op de veeleisende San Miguel de Aralar, een klim van 9,5 kilometer aan 7,7% gemiddeld, met de top minder dan 20 kilometer voor de finish.

Een sterke kopgroep van zeven renners vormde zich vroeg, met onder anderen Frank van den Broek en Ethan Hayter. De groep bouwde een maximale voorsprong uit van zo’n tweeënhalve minuut.

Op een gegeven moment werd Bruno Armirail zelfs virtueel leider door zijn relatief kleine achterstand in het algemeen klassement. Maar de ploeg van Seixas hield het peloton strak onder controle, zodat de kloof nooit echt gevaarlijk werd.

Op de flanken van San Miguel de Aralar ging het tempo fors omhoog. De voorsprong van de kopgroep smolt snel weg onder de druk van het hoge ritme van de ploegmaten van Seixas.

Seixas voelde zijn moment en plaatste een beslissende versnelling op zo’n zeven kilometer van de top. Mattias Skjelmose probeerde aanvankelijk mee te springen, maar het tempo lag voor de meesten te hoog.

Achter Seixas ontstond een favorietengroep met onder anderen Primoz Roglic en Cian Uijtdebroeks. Isaac Del Toro probeerde de achtervolging te organiseren, terwijl ook Florian Lipowitz met demarrages bijdroeg. Ondanks die pogingen hield Seixas stand en rondde hij de top met ongeveer 50 seconden voorsprong.

Het terrein na de top speelde de leider in de kaart, met vooral dalende kilometers en slechts een korte knik omhoog richting de streep. Terwijl enkele renners, onder wie Roglic en Del Toro, moeite hadden om bij de eerste achtervolgers te blijven, probeerden anderen met samenwerking de kloof te dichten.

Intussen kwam Mikel Landa hard ten val in een afdaling, wat extra drama aan de etappe toevoegde. Updates over zijn toestand waren niet direct duidelijk.

Seixas bleef koel en vergrootte zijn voorsprong gestaag. Ondanks een kort en ongewoon incident, waarbij hij een persoon moest ontwijken die op de weg lag, hervond hij snel zijn focus en hield hij het tempo hoog zonder noemenswaardig tijdverlies.

Zijn marge groeide tot boven de minuut, genoeg om opnieuw met overmacht solo te zegevieren.

Daarachter werd de strijd om de overige podiumplaatsen in een sprint beslist. Skjelmose toonde zich de snelste en werd tweede, voor Roglic die vanop achterstand terugkeerde. Uijtdebroeks finishte als vierde na een vroege sprint die in de laatste meters iets stilviel.

Met deze prestatie bevestigde Seixas niet alleen zijn uitzonderlijke vorm, hij verstevigde ook zijn positie als leider in het klassement en is voorlopig de uitblinker van de koers.

Wat zei ik gisteren nog, vrienden? Zo soepel als je wilt. Paul Seixas reed het peloton aan flarden.

Op de slotklim naar Santo Domingo kwam Lidl-Trek op kop, maar Decathlon nam snel over en zette het tempo perfect neer voor de aanval van Seixas.

Toen de Fransman zijn moment rook, ging hij op de pedalen staan en was het gedaan. Hij pikte de vluchters één voor één op, nam de leiding in de etappe en daarachter was het complete chaos.

Ayuso was de eerste die kraakte en klauterde naar boven. De Spanjaard oogt een schim van de Ayuso die we in de Volta ao Algarve zagen.

Isaac Del Toro was nergens te bekennen. Skjelmose deed wat hij meestal doet, noch goed noch slecht op de klim, maar werd wel beste van de rest aan de streep, voor een hard werkende Primoz Roglic.

De enige die nog enig weerwoord toonde op de klim was Florian Lipowitz, maar hij miste simpelweg de benen. Als hij die had gehad, was hij doorgereden.

Kévin Vauquelin verloor enorm veel tijd na een val. En Mikel Landa… alweer pech. Ik weet niet hoe erg het is, maar vallen in die afdaling, waar de snelheden zeker boven de 70–80 km/u lagen, doet vrezen dat zijn Giro d’Italia al in het gedrang komt.

En trouwens, wat gebeurde er in de laatste 3 km? Ik zag een toeschouwer midden op de weg liggen net toen Seixas passeerde, waardoor de motoren en de volgwagen voor hem moesten stoppen.

Seixas wist erdoor te glippen, maar als hij had moeten uitstappen was de sportieve eerlijkheid compleet geweld aangedaan. Eerlijk gezegd begrijp ik het gedrag van sommige fans gewoon niet.

Rest ons dit: Vingegaard en Pogacar hebben er een echte uitdager bij voor de Tour de France. Decathlon houdt de kaarten tegen de borst, maar dit wonderkind zal zich tegen de allerbesten moeten meten.

Het is niet de meest spannende manier van koersen, maar Paul Seixas heeft “een Pogacar” gedaan.

Nu moet blijken hoe hij zich een hele week staande houdt. Klimmen is geen probleem en hij heeft eerder laten zien goed te herstellen, maar het is een keiharde koers zonder rustige dagen, dus hij moet elke dag top zijn om het klassement niet te verliezen.

Een vreemde koersdag. Ik verwachtte aanvallen, maar niet eentje zo vroeg en met zoveel schade. Als hij geen slechte dag heeft, is het klassement zo goed als beslist, want Isaac del Toro zat ook ver van zijn beste niveau en staat nu al meer dan 2 minuten achter op de leider.

Alle andere renners in deze koers gaan hem niet meer bijhalen.

Een ongelooflijke, historische prestatie van Paul Seixas in de tweede etappe van de Ronde van Baskenland.

Hij kondigde aan niet defensief te rijden om het geel te verdedigen, en hij maakte die “dreiging” volledig waar met een genadeloze aanval op 26 kilometer van de finish, waardoor zijn rivalen geen schijn van kans hadden.

Twee etappes, twee zeges, en de Itzulia zo goed als beslist. In de strijd om het podium waren de Red Bull BORA-renners solide, met Florian Lipowitz en Primoz Roglic goed gepositioneerd.

Er waren ook bemoedigende signalen van renners als Cian Uijtdebroeks en Ion Izagirre. Zeer matige indruk daarentegen bij Juan Ayuso en Isaac del Toro.

De Spanjaard heeft enige verontschuldiging: hij kan nog vorm missen na zijn val in Parijs-Nice. De Mexicaan heeft die niet; hij zat de hele etappe slecht gepositioneerd.

Maar uiteindelijk draait het vandaag vooral om Seixas. Er is definitief een ster geboren. En ja, hij zou dit jaar de Tour de France moeten rijden.