“De Koning bedankte me namens alle Belgen... hij zei dat hij trots was” - Wout van Aert krijgt koninklijke goedkeuring na zijn historische zege in Paris-Roubaix

De impact van Wout van Aerts zege in Parijs-Roubaix reikte ver voorbij het velodroom in Roubaix. In de dagen erna golfde de reactie door heel België, van volgestroomde dorpspleinen tot virale video’s die toonden hoeveel deze overwinning losmaakte.

Het bereikte zelfs de absolute top. “Ik schrok toen ik ’s nachts een bericht las dat de koning mij wilde bellen,” vertelde Van Aert aan Sporza, terugblikkend op de nasleep van zijn triomf. Het telefoontje kwam van koning Filip van België, een zeldzaam moment waarop sportief succes rechtstreeks nationaal werd erkend.

Wat volgde was geen lang of ingewikkeld gesprek, maar de lading was duidelijk. “De koning bedankte me namens alle Belgen voor die prestatie. Hij zei dat hij trots was.”

Voor een renner die de grootste podia van het wielrennen heeft beleefd, stak dit moment er toch uit. “Ik heb vooral geluisterd. Ik wist niet goed wat te zeggen. Het gebeurt niet vaak, maar soms ben ik ook onder de indruk.”

De reactie onderstreept de bredere betekenis van de zege. Parijs-Roubaix is een van de ijkpunten van de sport, maar Van Aerts overwinning woog extra zwaar gezien de context van zijn carrière en de verwachtingen die de voorbije seizoenen waren opgebouwd.

Dat gevoel van belang klonk door in het publieke antwoord. Van Aert gaf toe dat hij onder de indruk was van de schaal van de vieringen, met supporters die het succes veel intenser omarmden dan na een doorsnee koers. “Dat ik zoveel mensen blij heb gemaakt, maakt mij blij.”

Tussen de vele momenten die hem bereikten, sprong er één uit. “Er is één video die ik heb bewaard. In een dorp bij ons hadden supporters al jaren een weddenschap: als ik ooit Roubaix won, zouden ze naakt rond de kerk fietsen.”

Van Aert kon enkel lachen om wat zijn zege had ontketend. “Ik heb het op mijn telefoon opgeslagen. De video tonen? Dat ga ik hen niet aandoen. Ze zullen al geschrokken zijn als ze dit zien.”

Ondanks de omvang van de festiviteiten verschuift de focus alweer naar het koersen. Van Aert beseft dat één zege, zelfs een zo betekenisvolle als Roubaix, niet de rest van zijn seizoen mag definiëren. “Ik hoop dat het lukt en dat de Roubaix-zege niet alles in één keer was. Ik ben nog altijd renner en ik heb nog veel motivatie.”

Die motivatie richt zich al op de komende maanden, met duidelijke doelen. “Vanaf het Belgisch kampioenschap hoop ik weer in vorm te zijn. Vooral het eerste weekend van de Tour is een heel groot doel voor ons als ploeg. Als het daar goed gaat, kan ik dicht bij het geel komen. Die twee dingen zitten zeker in mijn hoofd.”

Verder vooruit is het plan even helder. “Ik rijd de Vuelta als voorbereiding op het WK. We starten daar zonder uitgesproken kopman, maar Matthew Brennan en ik hopen etappes te winnen.”

Voor die volgende fase gunde Van Aert zichzelf een korte reset. Een recente bikepackingtrip bood even ademruimte buiten de structuur van trainingsblokken, al was er een kanttekening. “Het was niet de meest serieuze training, maar ik heb er echt van genoten.”

De terugkeer naar volledige voorbereiding staat al ingepland. “Volgende week vertrek ik op hoogtestage, dan begint mijn Tour-voorbereiding echt.”

Het telefoontje van de koning, de taferelen in heel België en de verhalen van de dagen nadien wijzen op iets groters dan één uitslag.

Parijs-Roubaix is een van de meest prestigieuze prijzen in het wielrennen, maar voor Van Aert heeft deze zege een andere dimensie gekregen. Niet alleen als Monument, maar als een moment dat een land raakte.

En zoals de reactie vanuit het hoogste Belgische niveau duidelijk maakte, bleef die prestatie niet onopgemerkt.