“De ITA doet precies waarvoor ze is opgericht” – Tour-directeur verdedigt nachtelijke dopingcontroles

Het wielrennen zal zijn sombere dopingverleden misschien nooit helemaal van zich afschudden. Daarom blijft het publiek, ondanks de inspanningen van de antidopingautoriteiten met frequente in- en out-of-competitioncontroles, voorzichtig pessimistisch telkens wanneer profrenners uitzonderlijke prestaties neerzetten.

Het onderwerp laaide afgelopen zondag opnieuw op toen bekend werd dat de nummers één en twee van het algemeen klassement, Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, in de late uurtjes in hun hotels werden bezocht door antidopingcontroleurs, vlak voor een sleutelrit in de bergen.

Sommigen verwijzen naar het UCI-reglement dat dergelijke acties door de bevoegde antidopinginstantie toestaat in geval van een ernstig vermoeden van vals spel. Anderen, zoals Matej Mohoric, vinden de timing van de bezoeken wel erg “toevallig”, terwijl de Franse hoop Paul Seixas gespaard bleef.

Voorafgaand aan de grande finale op Alpe d’Huez werd Tour-directeur Christian Prudhomme bevraagd over de acties van de ITA.

“We hebben gevochten voor een onafhankelijke instantie, en die is er nu,” zei hij. “Ik ben niet van plan me met hun werk te bemoeien. Ik word niet geïnformeerd, en dat hoort ook niet zo. Ik verneem de controles exact op hetzelfde moment als jullie, vaak zelfs later. Ik krijg geen informatie vooraf, en dat moet ook niet.”

Terwijl Pogacar onverminderd dominant blijft en met zeven minuten voorsprong het slotweekend ingaat, lijkt Vingegaard mogelijk te zijn geraakt door het nachtelijke bezoek. De Deen crashte later die middag in de slotfase van etappe 15 en moest met een gebroken sleutelbeen opgeven. Nadien gaf hij toe dat de onderbreking van zijn slaap “zeker niet heeft geholpen”.

Prudhomme aarzelde echter niet om het werk van de ITA te verdedigen. “De ITA doet precies waarvoor ze is opgericht,” stelde hij. “Ik begrijp de emoties van de renners volledig, maar we wilden een onafhankelijke instantie. Die hebben we gekregen, en dat is altijd onze eis geweest.”

De Tour-directeur herinnerde ook aan een belangrijk historisch moment. In 2008 werd de koers georganiseerd zonder directe betrokkenheid van de Internationale Wielerunie, juist om de antidopingcontroles volledig onafhankelijk van de Franse wielerbond te laten verlopen, een beslissing die een kantelpunt betekende voor de geloofwaardigheid van de strijd tegen doping. Volgens Prudhomme zijn nachtelijke controles simpelweg een van de instrumenten die onderzoekers vandaag tot hun beschikking hebben.

“Natuurlijk kun je dit soort tests niet elke avond uitvoeren. In dit geval gebeurden ze tussen twee bergetappes, maar dat is nu net de rol van de ITA.”

Het voornaamste mikpunt van dopingspeculaties is logischerwijs de regerend wereldkampioen. Tadej Pogacar ligt op koers voor een vijfde Tour de France-titel, waarmee hij Jacques Anquetil, Bernard Hinault, Eddy Merckx en Miguel Indurain zou evenaren. En de Sloveen doet dat op indrukwekkende wijze.

“Pogacar heeft van jongs af aan buitengewone kwaliteiten getoond. Op zijn twintigste stond hij al op het podium van de Vuelta a España en won hij etappes. Hij is een uitzonderlijk talent.”

Tot slot plaatste Prudhomme een bedenking die ook buiten het wielrennen discussie zal oproepen. “Ik vraag me af of dit soort controles met dezelfde intensiteit worden uitgevoerd in andere grote sporten, inclusief de populairste ter wereld, het voetbal. Persoonlijk betwijfel ik dat.”