ANALYSE: Hoeveel etappes kan Tadej Pogacar winnen in de Vuelta a Espana? Dat aantal kan verrassen

De bevestiging dat Tadej Pogacar van start gaat in de Vuelta a España 2026 heeft het scenario van de koers volledig herschreven. Wat dagen geleden nog een open editie leek, met tal van kanshebbers voor rood, is veranderd in een strijd met één uitgesproken favoriet.

De Sloveen, de huidige dominante kracht in het wielrennen, jaagt op een historische stunt door de Spaanse Grote Ronde te winnen en zo de derde Grote Ronde aan zijn palmares toe te voegen.

Los van het algemeen klassement stelt elke fan zich één vraag: hoeveel etappes kan Pogacar winnen? Kijken we naar het door Javier Guillén ontworpen parcours, dan lijken de kansen voor de leider van UAE Team Emirates-XRG bijna eindeloos. Natuurlijk kan wat op papier waarschijnlijk lijkt, in koers anders uitpakken, met vluchten, ploegentactiek en de vorm van de Sloveen als bepalende factoren. Toch biedt het Vuelta-profiel tot wel 12 dagen waarop hij als topfavoriet aan de start staat om zijn armen in de lucht te steken.

De openingsetappe is een korte tijdrit van amper negen kilometer door de straten van Monaco. Op papier niet Pogacars beste kans, met pure specialisten tegen de klok die de overhand hebben. Toch zou de Sloveen vanaf dag één bij de besten moeten zitten.

De echte mogelijkheden beginnen meteen daarna. Etappe 2 finisht op een explosieve aankomst bergop, ideaal voor een renner als Pogacar, terwijl etappe 3, met middelgebergte en meerdere aaneengeregen klimmen, nog gunstiger oogt. Die dag kan zomaar de eerste keer zijn dat hij het rood aantrekt.

Etappe 4, met aankomst in Andorra na een zeer korte, pittige dag, is er ook één om te omcirkelen. Hoewel de laatste grote klim relatief ver van de streep ligt, heeft de wereldkampioen vaak laten zien dat hij niet hoeft te wachten tot de slotkilometers om koers te maken. Zijn langeafstandspogingen zijn een handelsmerk geworden.

Niet elke glooiende dag lijkt voor hem geschreven. Etappe 5 bijvoorbeeld, met een derde-categorieklim op zo’n 25 kilometer van de finish, lijkt meer op het lijf geschreven van anderen of zelfs een vlucht, en is daarmee een van de weinige die hij mogelijk afvinkt.

Een opvallend kenmerk van het parcours is het gebrek aan volledig vlakke etappes in de eerste helft van de ronde. Etappe 6, met een klim van eerste categorie op amper twintig kilometer van de aankomst in Castellón, biedt opnieuw ruimte voor een aanval van Pogacar. Etappe 7, met finish in Valdelinares, lijkt nog beter te passen bij zijn kwaliteiten.

Etappe 8 heeft een profiel dat eerder past bij krachtige renners die korte klimmen aankunnen, en staat dus niet tussen de duidelijkste opties voor de UAE-kopman. Etappe 9 daarentegen, met aankomst bovenop de Alto de Aitana na een route vol beklimmingen, zet de Sloveen weer bovenaan de favorietenlijst.

Na de eerste rustdag volgen enkele etappes die minder gunstig zijn voor de klassementsmannen. Zowel de finish in Elche de la Sierra als de etappe naar Lorca lijken gemaakt voor vluchten of voor de schaarse sprinters die een zware aanloop overleven. Dit zijn zeldzame kansen waarop Pogacar de koers mogelijk vooral controleert en zijn voorsprong verdedigt.

De kansen voor de Sloveen schieten in week twee weer omhoog. Etappe 12, met aankomst bergop na twee beklimmingen van eerste categorie, springt eruit als een van de meest gunstige scenario’s van de hele ronde. De iconische beklimming naar Sierra de la Pandera biedt eveneens perfect terrein voor Pogacar om de andere roodkandidaten op achterstand te zetten.

Niet elke bergetappe is hem op het lijf geschreven. Sommige middelgebergte-etappes kunnen door vluchters worden gewonnen, zeker als UAE ervoor kiest de krachten te doseren met het oog op de beslissende dagen. Toch stapelt het parcours punchy finales op die duidelijk in het voordeel zijn van de Tour-winnaar.

In de derde week komen eindelijk twee vrijwel vlakke sprintersetappes. Dat zijn de enige dagen waarop het echt lastig is om Pogacar om de zege te zien vechten, omdat het parcours dan even geen obstakels meer serveert die hem zo goed liggen.

Daarna keren de mogelijkheden terug. De individuele tijdrit kan opnieuw een kans zijn om te winnen, zeker omdat enkele van zijn voornaamste tegenstanders tegen de klok mogelijk ontbreken of vermoeid aan de start staan. Tot slot maken de aankomsten op Peñas Blancas, de hors catégorie-beklimming in etappe 20, en de slotdag in Granada hem weer de uitgesproken favoriet om de ronde af te sluiten met nog een demonstratie.

Alles bij elkaar wijst de parcoursanalyse op tot wel twaalf mogelijke zeges voor Pogacar. Dat aantal halen is uiteraard hoogst onwaarschijnlijk. De koers zelf, vluchten, opeenstapelende vermoeidheid en de strategie van UAE Team Emirates-XRG zullen voorkomen dat hij al die finales voluit kan betwisten.

De meest realistische verwachting is vijf tot zeven ritzeges, al een spectaculair aantal en dicht bij de zes die hij pakte tijdens zijn onvergetelijke Giro d’Italia 2024. Zeker lijkt wel dat de Vuelta a España 2026, met Pogacar aan de start, van de eerste tot de laatste dag een onbetwiste hoofdrolspeler zal hebben.