ANALYSE: De vijf grootste rivalen van Tadej Pogacar in zijn jacht op historische Vuelta a Espana-zege

De Vuelta a España 2026 begint aan haar 81e editie met een favoriet zo uitgesproken dat de koers noodt tot een andere lezing. Tadej Pogacar start in Monaco als topkandidaat om in Granada het rood te pakken en een van de weinige gaten in zijn uitzonderlijke palmares te dichten.

Na eerdere zeges in de Giro d’Italia en de Tour de France en het heroveren van de Grande Boucle dit jaar, jaagt de Sloveen in de laatste grote ronde van de kalender op één duidelijk doel: de Vuelta toevoegen aan zijn collectie.

Het probleem voor de rest is dat er, althans op papier, geen renner lijkt die zijn huidige niveau kan evenaren. Pogacar heeft 2026 veranderd in een seizoen van nagenoeg totale dominantie en arriveert in Spanje na een autoritaire Tourzege, 6:26 voor de nummer twee. Zijn vorm, zijn veelzijdigheid op elk terrein en de steun die UAE Team Emirates-XRG rond hem heeft gebouwd, maken de missie om hem te onttronen monumentaal.

Maar de Vuelta wordt niet op naam gewonnen. Drie weken koers, de bergen, twee tijdritten en een parcours dat dit jaar dwars door Zuid- en Oost-Spanje trekt, kunnen onverwachte scenario’s openen.

Seizoensvermoeidheid, valpartijen of een slechte dag kunnen het script omgooien. Daar verschijnen de uitdagers die, hoewel een stap onder de Tourwinnaar, genoeg argumenten hebben om hem voor het klassement het vuur aan de schenen te leggen.

Vijf namen springen eruit: Felix Gall, Richard Carapaz, Oscar Onley, Mattias Skjelmose en Enric Mas. Vijf heel verschillende profielen met een gemeenschappelijke noemer: ze hebben allen laten zien dat ze een grote ronde kunnen betwisten. Sommigen komen met recente resultaten die tot optimisme stemmen; anderen moeten hun topvorm hervinden. Niemand lijkt favoriet om Pogačar te kloppen, maar allen kunnen uitgroeien tot zijn voornaamste obstakel of, op zijn minst, de renners die het meest kansrijk zijn om het podium met hem te delen.

De Oostenrijker is vermoedelijk de kandidaat met het sterkste dossier om Pogačars belangrijkste rivaal te worden. Gall komt uit een tweede plaats in de Giro d’Italia, alleen geklopt door Jonas Vingegaard, en bevestigde zijn opbouw met winst in de Vuelta a Burgos. Zijn seizoen vertoont een interessante progressie: hij leerde zijn inspanningen doseren, bleef stabiel over drie weken en vermeed de schommelingen die zoveel beloftes de das omdoen.

Gall hoeft de Vuelta niet te winnen om zijn status te bevestigen. Zijn hoofddoel is de beste van de rest zijn achter Pogačar. Hij is niet de explosieve aanvaller die van ver ontploft, maar een solide, consequente klimmer die maand na maand volwassener oogt. In de Giro bewees hij een hoog niveau drie weken lang te kunnen vasthouden, cruciaal op een parcours dat regelmaat beloont.

Ook zijn voorbereiding geeft vertrouwen. Sinds de Giro reed hij spaarzaam om energie te sparen en de Vuelta in optimale conditie aan te vatten. Slechts zes koersdagen sinds toen en winst in Burgos schetsen een veelbelovend beeld. Pogačar kloppen is iets anders, maar wie mikt op plek twee achter de Sloveen, vindt bij Gall stevige argumenten.

Weinig renners kunnen een grote ronde zo goed omtoveren tot een speelveld van overleven en kansen als Richard Carapaz. De Ecuadoriaan heeft net een uitmuntende Tour de France achter de rug, met twee Alpenzeges en de bergtrui, en arriveert in Spanje met de ervaring om alle opties open te houden.

De grote vraag is zijn echte doel. Carapaz kan mikken op het klassement, zoals bij zijn tweede plaats in 2020 en vierde in 2024, of opnieuw focussen op ritzeges. Zijn recente historie toont dat beide wegen realistisch zijn. In 2022 maakte hij van de koers bijvoorbeeld een etalage voor vluchten en pakte drie etappes.

Slijtage weegt echter tegen hem. Het is ongebruikelijk dat de Ecuadoriaan twee grote rondes achter elkaar rijdt, en precedent maant tot voorzichtigheid. Toch maken zijn vermogen om onder druk te presteren, van ver aan te vallen en in de bergen te overleven hem tot een tegenstander die Pogačar niet kan negeren. Als hij zich aan het klassement committeert, kan zijn ervaring hem bij de voornaamste podiumkandidaten plaatsen.

Met 23 jaar is Oscar Onley een van de grote onbekenden van deze Vuelta, maar ook een renner met veel rek. De Brit brak vorig seizoen door met een vierde plaats in de Tour de France en uitblinkers bij onder meer de Tour de Suisse. Zijn overstap naar Netcompany Ineos was precies bedoeld om hem als kopman binnen een topstructuur te verankeren.

Zijn 2026 werd echter getekend door pech. Ziekte en een zware val temperden zijn opmars, al was zijn rentree in de Vuelta a Burgos een duidelijk signaal. Hij werd tweede achter Gall, won een rit en pakte zowel de berg- als puntentrui. Belangrijker nog: hij vond zijn gevoel terug en toonde dat hij weer klaar is voor het hoogste niveau.

De punchy hellingen van de Vuelta kunnen hem bijzonder liggen. Onley is een klimmer die versnellingen kan pareren en zware beklimmingen verteert. Met Laurens De Plus en Carlos Rodríguez aan zijn zijde beschikt hij in de bergen ook over een solide steun. Als hij drie weken constant blijft, is het podium geen luchtkasteel meer.

De Deen arriveert in Spanje na zijn zesde plaats in de Tour de France, een resultaat dat opnieuw zijn waarde als ronderenner onderstreept. Skjelmose koppelt opvallend klimvermogen aan de punch om uit de voeten te kunnen op explosief terrein, een mix die in een Vuelta die agressieve renners beloont extra waardevol is.

In Frankrijk moest hij het podium delen met Juan Ayuso, een situatie die Lidl-Trek’s strategie soms bepaalde. In Spanje daarentegen rijdt hij zonder die interne tweestrijd, wat hem een duidelijker leiderschap kan geven. Zijn zesde plek in de Tour toont aan dat hij drie weken lang een hoog niveau kan vasthouden en klaar is om mee te strijden om de spits van het klassement.

Tijdritten blijven een van zijn belangrijkste vraagtekens, al liet hij in de Tour duidelijke progressie tegen de klok zien. Als hij de schade kan beperken en de meest explosieve beklimmingen kan uitbuiten, heeft hij de wapens om voor het podium te vechten. Misschien is hij niet de man om Pogačar te kloppen, maar hij behoort zeker tot degenen die hem onder druk kunnen houden.

Als er een renner is die de weg naar het Vuelta-podium als geen ander kent, is het Enric Mas. De Mallorcaan noteerde zes top-zes-eindklasseringen, inclusief drie tweede plaatsen en een derde plek. Zijn staat van dienst maakt elke start in Spanje automatisch een serieuze kandidatuur, ook al roept zijn huidige vorm meer vragen op dan in voorgaande jaren.

Na zijn derde plaats in de Vuelta 2024 volgde een lastige periode, met een DNF in de Tour de France en een bescheiden 32e in de Giro d’Italia. De recente Vuelta a Burgos gaf echter bemoedigende signalen: hij werd vijfde, op 41 seconden van Gall, en toonde een regelmaat die in een veel langere koers kan doorwegen.

Bovendien zet Movistar een bijzonder interessante ploeg om hem heen neer, met Cian Uijtdebroeks, Iván Romeo, Einer Rubio, Pablo Castrillo, Raúl García Pierna en Nairo Quintana.

Mas is opnieuw de absolute kopman bij de Spaanse formatie en weet precies hoe hij de druk van een Vuelta moet managen. Tegen Pogačar heeft hij meer dan alleen constantheid nodig, maar vindt hij zijn topvorm, dan beschikt hij over de ervaring en kwaliteiten om opnieuw voor een ereplaats te vechten.