“Als iemand zes Tours kan winnen, is het Pogačar” – De stille architect achter de erfenis van de dominantie van de UAE-kopman

Vijf Tour de France-titels in zes jaar hebben Tadej Pogačar stevig in de wielercanon geplaatst. Op slechts 27-jarige leeftijd treedt de Sloveen toe tot de exclusieve club van Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain, de enige renners met vijf eindzeges in de Grande Boucle. Toch gelooft binnen UAE Team Emirates-XRG niemand dat het verhaal al af is. Integendeel. Het doel is nu een compleet nieuw hoofdstuk te schrijven.

En als iemand het potentieel van de kampioen beter kent dan de meesten, is het Joxean Fernández “Matxin”, de sportdirecteur die jarenlang aan het winnende project van de Emirati-ploeg heeft gebouwd. In een interview met Diario AS na de Tour verstopte de Baskische coach zijn overtuiging over de toekomst van zijn kopman allerminst. “Als iemand zes Tours kan winnen, is dat Pogacar”, zei hij droogjes, waarmee hij suggereerde dat een zesde gele trui geen utopie meer is maar een realistisch doel.

Die gedachte weegt zwaarder bekeken door de lens van de historie. Sportief gezien behoort het absolute record aan Lance Armstrong, met zeven opeenvolgende zeges tussen 1999 en 2005, die later allemaal werden geschrapt na bevestiging van zijn betrokkenheid bij een complex dopingsysteem.

Die bladzijde werd officieel uitgewist, en de historische referentie keerde terug naar de vijf zeges van Anquetil, Merckx, Hinault en Indurain. Nu heeft Pogacar de kans om de eerste renner van de moderne tijd te worden die die grens overschrijdt, zonder de asterisk die een van de diepste crisissen van de sport markeerde.

Maar de dominantie van de Sloveen laat zich niet louter verklaren door zijn uitzonderlijke fysieke gaven. Achter hem staat een sportieve structuur die een zeldzaam niveau van excellentie heeft bereikt, met veel krediet voor Matxin.

De Spaanse manager bouwde een ploeg die veel verder gaat dan simpelweg de beste renners ter wereld verzamelen. Zijn grootste kracht ligt in zijn nabijheid tot de groep.

Het vertrouwen dat hij met zijn renners opbouwt, de constante communicatie en het vermogen om een familiegevoel te creëren, keren telkens terug in de getuigenissen van wie hem omringen. Het is geen toeval dat enkele van de grootste talenten van het peloton zich onder zijn hoede hebben ontwikkeld.

Matxin legde uit dat de menselijke kant dit seizoen zijn grootste bron van trots is. “De menselijke kwaliteit van de mensen, de connectie en de familiesfeer” zijn volgens hem UAE’s echte kracht. Hij haalde zelfs het incident tijdens de Tour aan, toen de ploegauto automatisch remde na een voorval met Einer Rubio. In plaats van over resultaten te praten, benadrukte hij dat Pogacar als eerste naar hem toe kwam om te kijken hoe het ging, een gebaar dat, zo gaf hij toe, diepe indruk maakte.

Die band verklaart ook de ongebruikelijke beelden uit deze Tour, zoals de drager van het geel die zichzelf opofferde om Isaac del Toro te helpen in de strijd om het eindpodium. Voor Matxin belichaamt die teamgeest de essentie van het project. “Het is het allermooiste. De knuffels, de genegenheid,” vatte hij samen.

Zijn invloed eindigt niet bij de dagelijkse aansturing. De Bask werkt ook intensief als talentenscout. Hij herinnerde eraan dat Pogacar, Remco Evenepoel en Isaac del Toro al jaren voor hun doorbraak op zijn radar stonden, en hij erkende dat hij met tal van jonge renners in voortdurend contact blijft om hun ontwikkeling te volgen.

Ondertussen kan Pogacars kalender in 2026 nog een grote uitdaging bevatten. Hoewel UAE zijn programma nog niet officieel heeft bevestigd, suggereren recente berichten uit vakmedia dat de Sloveen aan de start zal staan van de volgende Vuelta a España.

Als dat klopt, richt hij zich op een wedstrijd die nog altijd een van de grootste hiaten in zijn indrukwekkende palmares vormt.

Voor Matxin reikt de horizon echter veel verder dan één koers. “Er zijn nog veel dromen en veel werk te doen,” zei hij tegen Diario AS. Een zin die de filosofie samenvat van een ploeg die niet tevreden is met het heden domineren en al werkt om een tijdperk te verlengen dat dreigt uit te groeien tot een van de belangrijkste in de wielergeschiedenis.

Als Pogacar zijn huidige niveau vasthoudt en het blok onder leiding van Matxin met dezelfde precisie blijft opereren, lijkt een zesde Tour een kwestie van tijd. En de zevende—het getal dat lang verbonden was aan een erfenis die door doping werd uitgewist—zou eindelijk een nieuwe eigenaar kunnen vinden die de volle sportieve waarde herstelt.