“Alles wat ik me kon wensen...” — Olav Kooij wint zijn allereerste Tour de France-sprint in Pau

Olav Kooij begon zijn profcarrière bij Team Visma | Lease a Bike in 2021 en had tot aan de start van zijn Tour de France al 50 profzeges verzameld. Het kostte hem vijf jaar als prof om eindelijk aan zijn eerste Grand Boucle te beginnen, en hij won meteen zijn eerste sprint in de race.

“Dit is geweldig; ik ben voor dit soort dagen in de Tour. Om de kans meteen te grijpen, dat is enorm,” zei Kooij in een interview na de finish. “Om hier in de Tour te zijn met de steun van de ploeg, dat was alles wat ik kon wensen. Ze hebben geweldig werk geleverd.”

Kooij kwam naar de Tour met Cees Bol en Daan Hoole als steun voor de vlakke etappes, maar die ontbraken in de eerste vier dagen. De klassementsrenners grepen het initiatief in de eerste drie etappes; terwijl Mads Pedersen en Lidl-Trek de vlucht controleerden op etappe 4 naar Foix. Etappe 5 was de eerste echte kans voor de Nederlander, die zijn seizoen pas 41 dagen geleden op de Boucles de la Mayenne begon.

De aanloop naar Pau was razendsnel en de grote treintjes waren nergens te bekennen. Timing was alles in een finale waarin een valpartij het peloton op iets meer dan 5 kilometer van de streep in stukken brak. Kooij zat in de eerste groep, maar vertrouwde vooral op zijn gevoel voor positie om op de juiste plek te komen.

“Het was een makkelijke dag tot de finale, dus je weet dat het dan gaat spoken. Het is ook de eerste sprintrit in de Tour, dus iedereen staat op scherp. Ik kon mijn eigen weg vinden, pakte het juiste wiel en kon sprinten. Toen ik de streep zag, ging ik zo hard als ik kon.”

“Ik wist dat er genoeg momenten waren om te schakelen en plaatsen te verliezen. Ik wilde mijn aanzet timen naar die bocht op 1,1 kilometer van de finish,” zei Kooij tegen NOS. “Toen zag ik dat XDS Astana de sprint zou aantrekken, en dat was ideaal.”

Het wiel van Max Kanter bleek, onverwacht, het beste van het peloton. De Kazachse ploeg zette een perfecte lead-out neer en renners als Jasper Philipsen, Tim Merlier en Mads Pedersen hadden niet de benen om over de Duitser heen te komen. Maar pal op zijn wiel zat Kooij, recent nog ritwinnaar in de Baloise Belgium Tour.

Het was het ideale scenario voor de 24-jarige, die één van zijn meest imponerende sprints neerzette om de grootste zege van zijn nu al indrukwekkende carrière te pakken. “In die laatste 200 meter moet je gewoon gaan. Als je wacht, komen ze van achteren. Maar ik had vertrouwen dat mijn sprint sterk genoeg was om het zelf te doen. En dat bleek zo te zijn.”

Kooij begon zijn seizoen pas eind mei, nadat hij de hele lente door een virus aan de kant stond. “Begin dit jaar zag het er niet naar uit, maar ik bleef erin geloven en ben stap voor stap naar dit niveau gegroeid.” De keuze om Kooij en Cees Bol mee te nemen was niet eenvoudig, omdat dat betekende dat de steun voor Paul Seixas werd ingekort – iets waar ploeggenoot Gregor Muhlberger moeilijk mee kon leven. “Ik ga hiervan genieten, maar we hebben nog genoeg dagen te gaan en we blijven doorgaan. Er komen meer kansen, maar we moeten er eerst zien te komen.”