Marion Norbert Riberolle gaf toe dat ze in de openingsronde van het Belgisch kampioenschap veldrijden even in paniek raakte, voordat ze die vroege hapering omzette in
een tweede opeenvolgende nationale titel. De titelverdedigster startte opnieuw traag in Beringen en belandde kortstondig midden in het pak, terwijl
Fleur Moors naar de kop schoot en meteen een gat sloeg. Maar Norbert Riberolle verloor nooit het geloof. “In de eerste ronde nam ze een gaatje. Ik dacht: ‘What the f*ck, ik moet wakker worden,’”
zei ze na afloop bij Sporza.Haar remonte begon op de beklimmingen, waar ze Moors gestaag dichtreed. Toen de twee samenkwamen, kantelde de koers. Moors maakte een fout in een technische bocht, waardoor beide rensters moesten afstappen, en Norbert Riberolle kwam als eerste weer op gang om een klein maar beslissend gaatje te slaan. Vanaf daar werd ze elke ronde sterker. “Maar het motto van mijn kampioenschap was: rustig blijven. À l’aise. Ik ben heel sterk in de slotronden, dus ik moest vertrouwen hebben,” zei ze.
Bij het ingaan van de laatste ronde had Norbert Riberolle zo’n 15 seconden voorsprong. Op de laatste klim liep ze opnieuw uit en reed solo naar de finish, goed voor back-to-back Belgische titels.
“Ik wilde niet vertrekken zonder de trui”
Norbert Riberolle vertelde hoeveel de Belgische trui in de aanloop door haar hoofd spookte. “Heel de week dacht ik: ik wil niet op trainingskamp vertrekken zonder de Belgische trui,” zei ze. “Ik heb gewacht met ze in mijn koffer te leggen, want ik ben heel bijgelovig.”
Haar zege volgt één jaar nadat ze een einde maakte aan de lange heerschappij van
Sanne Cant in het Belgische vrouwenveldrijden. Met nu twee titels op haar palmares oogt ze steeds meer als het nieuwe vaste referentiepunt van de discipline in België. “Het is zo mooi,” glimlachte ze na de finish.
Ondanks haar groeiende voorsprong in de slotfase, zei ze dat ze nooit helemaal kon ontspannen. “Ik hoorde het publiek ‘komaan, Fleur’ roepen, dus ik wist dat ze dichtbij was. Maar toen Fleur viel op de laatste schuine afdaling, wist ik dat het goed zat.”
Moors werd uiteindelijk tweede en pakte zo haar eerste BK-medaille, terwijl Kiona Crabbe verrassend het brons veroverde.
Norbert Riberolle vierde haar zege met een hartjesgebaar aan de finish. “Voor mijn ploeg Crelan-Corendon,” legde ze uit. “Het is fantastisch om zo’n ploeg achter me te hebben, elke week weer, of het nu goed of slecht gaat.”
Ze droeg het moment ook op aan haar familie. “En een hartje voor mijn familie in Frankrijk, voor wie het niet makkelijk is om veldrijden in België te volgen.”
Van een bibberende eerste ronde naar een solorit naar de streep: de titelverdediging van Norbert Riberolle was gebouwd op geduld, vertrouwen en timing. In Beringen bleek rustig blijven de perfecte kampioenschapsstrategie.