Tom Pidcock geloofde dat hij
Mathieu van der Poel in de slotkilometers van etappe 9 van de Tour de France 2026 kon kloppen.
Johan Bruyneel was daar nooit van overtuigd.
Van der Poel, Pidcock,
Tobias Johannessen en
Alex Baudin bleken de sterksten uit de dagvlucht en hielden in Ussel ternauwernood het uitgedunde peloton af. Pidcock bleef diep in de finale een bedreiging, maar volgens Bruyneel lagen de verhoudingen in de groep en Van der Poels eindsnelheid al in het voordeel van de Nederlander.
“Ik denk dat Pidcock zeker geloofde dat hij een kans had tegen Van der Poel,”
zei de voormalig ploegleider in de Stage 9-analyse van The Move. “Er was cohesie in de groep. De enige renner die af en toe een beurt oversloeg was Alex Baudin, wat zijn goed recht was, maar de andere drie reden allemaal met een duidelijk doel.”
Voor Baudin was er minder reden om vol mee te werken toen duidelijk werd dat hij aan de finish de snelheid van de andere drie niet zou kunnen evenaren. Van der Poel, Pidcock en Johannessen bleven het tempo maken en hielden de druk op de achtervolging terwijl de voorsprong begon te slinken.
“Terugkomen zat er niet in”
Het peloton leek even in staat om de vlucht alsnog te neutraliseren toen Derek Gee en Quinn Simmons terugkeerden in de hoofdmacht. Tegen die tijd hadden Tobias Foss en Kevin Vauquelin al een groot deel van hun energie opgebruikt in de achtervolging.
Volgens Bruyneel had alleen een volledige inspanning van UAE Team Emirates – XRG het verschil kunnen maken. “Toen Derek Gee en Quinn Simmons terug waren in de groep, waren Tobias Foss en Kevin Vauquelin al door hun krachten heen omdat ze al een tijd werkten,” zei hij. “De enige manier waarop ze nog kans maakten om het dicht te rijden, was als UAE mee ging rijden, maar dat deden ze niet. Terugkomen zat er niet in.”
In de laatste kilometer stortte het verschil toch dramatisch in. Wat een zekere vluchtzege leek, werd een race tegen zowel het peloton als de streep, met de groep die in de laatste honderden meters snel dichterbij kwam.
Van der Poel wachtte de aansluiting niet af. Hij ging van kop aan en hield Johannessen af, met Pidcock als derde over de streep.
Van der Poel steekt juichend de handen in de lucht bij de finish
“Hij ging deze etappe niet verliezen”
Pidcock overleefde het selectieve parcours, werkte mee aan de voorsprong van de kopgroep en haalde de finish met genoeg snelheid om zijn vertrouwen te onderbouwen. Toch zag Bruyneel geen scenario waarin Van der Poel de zege nog uit handen gaf zodra het viertal samen de slotkilometers inging.
“Van der Poel had dit gewoon in de tas,” concludeerde hij. “Hij ging deze etappe niet verliezen.”
De zege bezorgde Alpecin-Premier Tech de eerste etappeoverwinning van de Tour van 2026, nadat Jasper Philipsen herhaaldelijk net te kort kwam in de massasprints. Het was bovendien Van der Poels derde Tour-etappezege uit zijn carrière, veroverd op een dag die werd ingekort vanwege de extreme hitte in Corrèze.
Pidcock werd derde en steeg naar de 13e plaats in het algemeen klassement, maar Van der Poel had het werk al eerder gedaan. Hij volgde de sterksten in de vlucht, hield de samenwerking intact en behield het snelste eindschot toen het peloton simpelweg meters tekortkwam.