Uitslag Tour de France 2026, etappe 20 – Richard Carapaz wint op Alpe d’Huez, Sepp Kuss komt laat ten val; Pogačar verdedigt de gele trui

Etappe 20 van de Tour de France was de tweede dag op rij met finish op Alpe d’Huez en de dagzege ging naar de winnaar van het bolletjesklassement Richard Carapaz. De EF Education-EasyPost-renner soleerde naar de winst nadat hij Sepp Kuss passeerde in de slotafdaling, waar de Amerikaan ten val was gekomen.

5450 hoogtemeters op de koninginnenrit van de Tour. De Col de la Croix de Fer, Col du Galibier en Col de Sarenne lagen op het menu vóór de aankomst bergop op Alpe d’Huez, goed voor een slopende dag waarin ook de hoogte een grote rol speelde. Richard Carapaz stelde zijn bolletjesklassement veilig op de eerste cols van de dag, beginnend met een solo op de Col de la Croix de Fer die hem maximale punten opleverde. Mads Pedersen verzekerde zich intussen van het groen na een indrukwekkende klim: hij demarreerde uit het peloton richting top en sloot vervolgens aan bij de kopgroep.

Visma had Kuss, Jorgenson, Armirail en Piganzoli mee en zette samen met EF Education-EasyPost — waar Ben Healy werkte voor Carapaz — en Netcompany INEOS — met Tobias Foss in dienst van Thymen Arensman — de groep onder druk.

Carapaz viel aan richting het einde van de Galibier en kreeg gezelschap van Jai Hindley, Sepp Kuss, Matthew Riccitello en over de top ook Juan Ayuso. In de afdaling verloor Riccitello de aansluiting, terwijl de overgebleven groep samen de Col de Sarenne op draaide.

Carapaz speelde het tactisch, maar na enkele prikken was het Kuss die met 24 kilometer te gaan de rest op de pijnbank legde. De Visma-renner ging solo. Carapaz en Hindley vonden elkaar op de klim, maar uiteindelijk was het alleen de EF-renner die het gat naar Kuss stabiel kon houden.

De Galibier werd grotendeels op het tempo van UAE beklommen, met de ploeg die renners wilde sparen voorbij de top, een plan dat uiteindelijk niet uitkwam. Tadej Pogacar nam in de slotkilometers van de klim het initiatief voor Isaac Del Toro, waardoor de groep uitdunde tot een select gezelschap. Evenepoel, Seixas, Del Toro en Lenny Martínez volgden; Mattias Skjelmose werd daarna gegrepen in de afdaling. De voorsprong van Juan Ayuso smolt op de Sarenne en zijn aanval voor het klassement doofde uit.

Op die klim leidde Tadej Pogacar het merendeel van de tijd, controlerend voor Del Toro, terwijl Paul Seixas moest passen en de strijd om het podium moest laten varen.

Het verschil bij de laatste afdaling, al op de flanken van Alpe d’Huez, bedroeg 15 seconden, maar toen sloeg het noodlot toe voor de Visma-renner. Een valpartij buiten beeld wierp hem eerst tegen de grond, al krabbelde de Amerikaan snel recht en bleef hij aan de leiding.

Enkele minuten later ging Kuss opnieuw onderuit, bijna een ravijn in, terwijl hij nog steeds leidde. Bij die tweede val passeerde Richard Carapaz hem en nam de regie over. De Ecuadoraan won de etappe, zijn tweede van deze Tour nadat hij ook etappe 18 op vergelijkbare wijze had gewonnen.

Remco Evenepoel reed naar de tweede plaats, na Isaac Del Toro te lossen op de slotklim, terwijl Tadej Pogacar bij hem bleef. Sepp Kuss werd derde, terwijl achter hen Pogacar en Del Toro hun gele en witte trui vierden (en beiden eindigden op het eindpodium).