Richard Carapaz is zo goed als zeker van deelname aan de komende Vuelta a España. De
EF Education-EasyPost-renner reed een droomeditie van de Tour de France en heeft topvorm; die kan hij benutten in de aanstaande Vuelta.
Carapaz keert waarschijnlijk terug naar La Vuelta
De 33-jarige reed de Spaanse Grote Ronde al zes keer. Het is een betekenisvolle koers: in 2017 was het zijn debuut in een grote ronde. In 2020 werd hij tweede, op een haar van Primoz Roglic’ rode trui. In 2024 vond hij zijn grootrondevonk terug met een vierde plek, zijn eerste geslaagde klassementscampagne in tweeënhalf jaar.
“Ze hebben het nog niet bevestigd. We wilden voor het algemeen klassement gaan, maar we hebben geen sterke ploeg door de vele blessures; veel ploeggenoten zijn herstellende,” zei Carapaz tegen Primicias.
De Amerikaanse ploeg beleeft een moeilijke periode qua rennersgezondheid. Dat kan een steen in de schoen zijn voor de Ecuadoraan, die mikte op het klassement.
“Drie ploeggenoten moesten aan de knie worden geopereerd, twee anderen crashten – één tijdens training en een ander werd aangereden door een auto. Dat zijn stevige aderlatingen. Zo’n gat vullen is heel lastig, zeker met onze kleine kern.”
“We overleggen nog om te bepalen wat mijn rol in de Vuelta wordt: voor het klassement, of – net als in de Tour – jagen op etappes of de bergtrui.”
Hoewel hij aangeeft dat zijn deelname nog niet vaststaat, kan die afhangen van wie er aan de start staat. “Als ik niet naar de Vuelta ga, heb ik in september nog klassiekers en meerdaagsen.”
Richard Carapaz in de Tour de France 2026
Respect oogsten van Tadej Pogacar
Feit is dat Carapaz misschien in de vorm van zijn leven verkeert. De Giro d’Italia-winnaar van 2019 heeft zich volledig aangepast aan de eisen en voedingsleer van het moderne wielrennen, en presteert tussen een generatie die onder heel andere omstandigheden is gevormd.
Na zijn tweede plek in de Ronde van Zwitserland startte Carapaz de Tour met klassementsambities. In week één liet hij bewust tijd lopen nadat hij besefte dat hij op de Col du Tourmalet de benen miste. Via vluchten en meerdere sterke bergetappes schoof hij vervolgens spectaculair op in het klassement.
Hij klom naar plaats 15 op Le Markstein, 12 op het Plateau de Solaison. De EF-renner werd niet strak gemarkeerd voor het klassement en schoof in de laatste drie bergetappes van 12 naar 8. Hij zat toen telkens in de kopgroep, won in Orcières-Merlette en ook rit 20 naar Alpe d’Huez, en werd derde op de volledige Alpe d’Huez-etappe op dag 19.
De vorm van Carapaz aan het Tour-einde was briljant. Naast winst in het bergklassement nam hij die lijn mee en werd hij tweede achter Remco Evenepoel in de Clásica San Sebastián.
“Voor mij was het een droomtour, want de bergtrui winnen en dan in diezelfde trui ook een etappe pakken is heel speciaal. Die trui staat voor wie ik ben: een klimmer, een zeer strijdlustige renner die elke dag voor punten vecht. Ik vind dat hij echt laat zien wie ik ben,” legde hij uit.
Hij had ook vaak contact met Tadej Pogacar, de renner die vaak het lot van de bergetappes bepaalde. “Elke dag sprak ik met hem, hij zei tegen me: ‘je bent terug, je probeerde het weer.’ Ik heb het respect van veel renners verdiend door mijn unieke kwaliteiten,” verzekert Carapaz.
“Ze weten waartoe ik in staat ben en wat mijn intenties in de Tour waren. Dat was volgens mij cruciaal vanaf de start: met een doel vertrekken en dat doel ook echt bereiken, dat is het allermooiste.”