De
Ronde van Burgos 2026 vindt plaats van 4 tot en met 8 augustus 2026. De Spaanse rittenkoers is een van de grootste voorbereidingsraces richting de Vuelta a España en telt meerdere etappes waarop de klimmers hun vorm kunnen testen. We bekijken de profielen.
De wedstrijd werd voor het eerst georganiseerd in 1946 en gewonnen door Bernado Capó. Er werd twee jaar gekoerst en vervolgens lag de race van 1948 tot 1980 stil. Na de terugkeer schreven tal van Spaanse profs de Spaanse rittenkoers op hun naam, bekend als voorbereiding op de Vuelta a España, door de nabijheid op de kalender en de locatie.
Alex Zülle, Tony Rominger en Laurent Jalabert behoorden in de 20e eeuw tot de winnaars buiten de ‘locals’; in deze eeuw voegden onder meer Alejandro Valverde, Joaquim Rodríguez, Samuel Sánchez, Alberto Contador en Mikel Landa hun naam toe aan het palmares.
Ook Nairo Quintana, Remco Evenepoel en Primoz Roglic deden het, terwijl in 2025 Isaac del Toro de eindzege pakte.
| Etappe | Start | Finish | Afstand | Type |
| 1 | Gumiel de Izán | Burgos (Castillo) | 165,0 km | Heuvelachtig |
| 2 | Arcos de la Llana | Pineda de la Sierra | 178,0 km | Bergetappe |
| 3 | Merindad de Montija | Espinosa de los Monteros (Corconte) | 184,0 km | Bergetappe |
| 4 | Palazuelos de Muñó | Briviesca | 178,0 km | Vlak |
| 5 | Caleruega | Lagunas de Neila | 137,0 km | Bergetappe |
Profiel etappe 1: Gumiel de Izán - Burgos (Castillo)
Gumiel de Izán - Burgos (Castillo), 165 kilometer
De koers start in Gumiel de Izán en zoals gebruikelijk finisht de openingsrit bij het kasteel van Burgos. Dit is een etappe voor sprinters en punchers, met een overwegend vlak profiel maar enkele heuveltoppen in de slotkilometers – de laatste valt samen met de finish.
De etappe draait om de aanloop naar de klim naar het Castillo, 900 meter aan 6%. Een korte, explosieve inspanning die de sprinters niet uitsluit.
De strijd om positie kan echter slachtoffers maken; vaak wordt de klim vanaf de voet vol aangevallen, waardoor plaatsing en de benen van de dag meestal beslissend zijn voor de winst.
Profiel etappe 2: Arcos de la Llana - Pineda de la Siera
Arcos de la Llana - Pineda de la Siera, 178 kilometer
De tweede etappe voert over ‘rompe piernas’-wegen, constant op en neer, met daarna een aankomst bergop. Opnieuw draait alles om de slotklim, maar deze keer is hij langer.
Een inspanning waarop sommige punchers kunnen excelleren, maar vooral de klassementsrenners zullen zich voorin tonen. In Pineda de la Siera kan tijd gewonnen of verloren worden: 3,4 kilometer aan 7,7%.
Profiel etappe 3: Merindad de Montija - Espinosa de los Monteros
Merindad de Montija - Espinosa de los Monteros, 184 kilometer
Etappe 3 is de nieuwigheid van deze editie. Vanuit Merindad de Montija liggen er zeven gecategoriseerde hellingen op de route. Slechts één is een echte klim; de rest zijn kleine heuveltoppen door het Spaanse platteland.
Daarna volgt een lange afdaling richting Espinosa de los Monteros. Onderweg wacht de zwaarste klim van de race, waar het klassement beslist kan worden.
De Puerto del Escudo is 7 kilometer lang aan gemiddeld 9%, een constante, steile klim met bijna geen bochten – eentje die écht verschil maakt.
Profiel etappe 4: Palazuelos de Muñó - Briviesca
Palazuelos de Muñó - Briviesca, 178 kilometer
Etappe 4 is de enige échte kans voor de sprinters, al wordt het geen makkelijke dag. Met enkele heuveltoppen kort na de start in Palazuelos de Muñó, de al geslagen gaten in het klassement en het golvende terrein kan een sterke kopgroep wegrijden en profiteren.
Richting Briviesca ligt voor de finish nog een lichte aanloop van 3 kilometer die eindigt op 2 kilometer van de streep. Je kunt het geen klim noemen, maar het dwingt sommigen in het rood en beïnvloedt de massasprint.
Profiel etappe 5: Caleruega - Lagunas de Neila
Caleruega - Lagunas de Neila, 137 kilometer
De slotetappe start in Caleruega en brengt het peloton terug naar bekend terrein. Opnieuw wachten er tal van korte klimmetjes voordat de finale inspanning volgt.
De belangrijkste scherprechter is de 3,3 kilometer lange Alto de Rozavientos met een gemiddeld stijgingspercentage van bijna 10%. De top ligt iets meer dan 21 kilometer voor de finish, maar aanvallen zijn daar onwaarschijnlijk omdat het peloton zich zal voorbereiden op de slotklim.
Na een korte etappe van slechts 137 kilometer gaat het opnieuw richting Lagunas de Neila. Officieus is de klim langer; officieel is hij 6,4 kilometer aan 9% – met enkele veel steilere stroken. Het klassement valt pas definitief in plooi wanneer de renners de finishlijn passeren.
Erelijst Vuelta a Burgos
| Jaar | Winnaar | 2e | 3e |
| 1946 | Bernardo Capó | Senén Mesa | Víctor Ruiz |
| 1947 | Bernardo Ruiz | Manuel Rodríguez | Bernardo Capó |
| 1948–1980 | — Niet verreden — | | |
| 1981 | Faustino Rupérez | Eulalio García | José Enrique Cima |
| 1982 | José Luis Laguía | Ángel Ocaña | José Luis Navarro |
| 1983 | Ángel de las Heras | Felipe Yáñez | Eduardo Chozas |
| 1984 | Federico Echave | Faustino Rupérez | Celestino Prieto |
| 1985 | José Recio | Reimund Dietzen | Celestino Prieto |
| 1986 | Marino Lejarreta | Iñaki Gastón | Anselmo Fuerte |
| 1987 | Marino Lejarreta | Ángel Arroyo | Francisco Antequera |
| 1988 | Marino Lejarreta | Enrique Aja | Laudelino Cubino |
| 1989 | Francisco Antequera | Pedro Muñoz | Pello Ruiz Cabestany |
| 1990 | Marino Lejarreta | Charly Mottet | Miguel Indurain |
| 1991 | Pedro Delgado | Pedro Delgado | Stephan Joho |
| 1992 | Alex Zülle | Raúl Alcalá | Laurent Jalabert |
| 1993 | Laudelino Cubino | Francisque Teyssier | Erik Zabel |
| 1994 | Armand de las Cuevas | Robert Millar | Samuele Schiavina |
| 1995 | Laurent Dufaux | François Simon | Laurent Dufaux |
| 1996 | Tony Rominger | José María Jiménez | Nicola Minali |
| 1997 | Laurent Jalabert | Jon Odriozola | Abraham Olano |
| 1998 | Abraham Olano | José María Jiménez | Andrei Tchmil |
| 1999 | Abraham Olano | Stefano Casagranda | Abraham Olano |
| 2000 | Leonardo Piepoli | Leonardo Piepoli | Pascal Hervé |
| 2001 | Juan Miguel Mercado | José Luis Rubiera | Óscar Freire |
| 2002 | Francisco Mancebo | Alessandro Bertolini | Salvatore Commesso |
| 2003 | Pablo Lastras | Dave Bruylandts | Dave Bruylandts |
| 2004 | Alejandro Valverde | Alejandro Valverde | Alejandro Valverde |
| 2005 | Juan Carlos Domínguez | Luis Pérez Romero | Igor Astarloa |
| 2006 | Iban Mayo | Sergio Ghisalberti | Carlos Torrent |
| 2007 | Juan Mauricio Soler | Vasil Kiryienka | Alejandro Valverde |
| 2008 | Xabier Zandio | Juan José Cobo | Yauheni Hutarovich |
| 2009 | Alejandro Valverde | Serafín Martínez | Alejandro Valverde |
| 2010 | Samuel Sánchez | José Toribio | Samuel Sánchez |
| 2011 | Joaquim Rodríguez | Mikel Landa | Joaquim Rodríguez |
| 2012 | Daniel Moreno | Sergio Pardilla | Daniel Moreno |
| 2013 | Nairo Quintana | David Arroyo | Anthony Roux |
| 2014 | Nairo Quintana | Daniel Moreno | Janez Brajkovič |
| 2015 | Rein Taaramäe | Michele Scarponi | Daniel Moreno |
| 2016 | Alberto Contador | Ben Hermans | Sergio Pardilla |
| 2017 | Mikel Landa | Enric Mas | David de la Cruz |
| 2018 | Iván Sosa | Miguel Ángel López | David de la Cruz |
| 2019 | Iván Sosa | Óscar Rodríguez | Richard Carapaz |
| 2020 | Remco Evenepoel | Mikel Landa | João Almeida |
| 2021 | Mikel Landa | Fabio Aru | Mark Padun |
| 2022 | Pavel Sivakov | João Almeida | Carlos Rodríguez |
| 2023 | Primož Roglič | Aleksandr Vlasov | Adam Yates |
| 2024 | Sepp Kuss | Max Poole | Finn Fisher-Black |
| 2025 | Isaac del Toro | Lorenzo Fortunato | Léo Bisiaux |