Neemt Visma het voortouw voor een veiliger peloton? Vechten om positie in sprintetappes “is niet langer de aanpak die we willen”

Team Visma | Lease a Bike heeft besloten om tijdens de sprintetappes in de Giro d’Italia niet meer voor positie te vechten. De Nederlandse ploeg vindt het crashrisico groter dan het gevaar op een waaier en kiest voor een tactiek die dit seizoen al met Jonas Vingegaard is getest.

“Dit hebben we in de winter al besproken. We staken veel energie in het vermijden van de hectiek en het gevaar, maar dat is niet langer onze aanpak,” zei ploegleider Marc Reef in een interview bij The Cycling Podcast.

De strijd om positie is de voorbije jaren steeds belangrijker geworden voor topploegen, met eigen logistiek daaromheen – zoals staf die de hele etappe vooruitrijdt om knelpunten en gevaarlijke locaties te markeren.

Om hun klassementskopmannen zo ver mogelijk van voren te houden, is het op sprintdagen gebruikelijk dat het pelotonkopwerk wordt overspoeld door klimmers en treintjes tot aan de 3-kilometerboog, waar een valpartij geen tijdverlies oplevert.

Maar dat vergroot het aantal renners voorin, verhoogt de snelheid en doet de risico’s toenemen om in positie te zijn. De Giro-start liet het duidelijk zien: gespannen positiegevechten en twee massale valpartijen in de openingsdagen.

Op zowel etappe 1 als 3, waar massasprints verwacht werden, kleurde de staart van het peloton opvallend geel. Jonas Vingegaard, omringd door zijn Team Visma | Lease a Bike-ploeggenoten. Dat is een bewuste keuze.

“We hebben dit in de winter besproken, ook met Jonas en de andere renners,” legt Reef uit. In Parijs-Nice en de Ronde van Catalonië is al met deze aanpak geëxperimenteerd, net zoals nu in de Giro. “Wat ons opviel: andere klassementsploegen lieten zich ook afzakken, waardoor enkel de sprintersploegen nog voorin reden.”

Tot nu toe heeft de strategie niet tot onnodig tijdverlies geleid. Visma hoopt dat, zelfs als er valpartijen of breuken ontstaan, de ploeg gaten kan dichten door samen te blijven. Doel blijft om de kop van het peloton en de daaraan verbonden risico’s te mijden.

“Kijk je naar alle Giro-etappes, dan kan deze tactiek goed werken. We bekeken de sprintetappes in Grote Rondes van de laatste jaren. Eén of twee keer verloor een klassementsrenner tijd. Maar toen waren ze niet klaar om iets recht te zetten.”

In etappe 2, richting een klim en geen massasprint, was ook zichtbaar hoe zelfs bij goede positionering een valpartij een ploeg zwaar kan raken. UAE Team Emirates - XRG leidde de afdaling toen vijf renners crashten. Adam Yates, Jay Vine en Marc Soler moesten opgeven; twee Visma-renners waren eveneens betrokken.

“Of je steekt veel energie in positie, of je zit veilig achterin. Wij geloven dat, als de hele ploeg samen is, we iets kunnen rechtzetten als er wat gebeurt. In de eerste etappe zat er bijvoorbeeld geen enkele bocht in de finale. Bovendien helpt het de algemene veiligheid van de sport.”

“De eerste ervaring in Parijs-Nice was goed, de renners waren positief. Misschien wordt het ons ooit fataal, maar in andere situaties helpt het. Het zorgt ervoor dat we veel fysieke en mentale energie sparen,” besluit Reef.