Olav Kooij heeft inmiddels de etappezege in de
Tour de France waarvoor hij naar Frankrijk kwam. De voorbije twee dagen bleef een tweede triomf echter tot twee keer toe pijnlijk buiten bereik.
De sprinter van Decathlon CMA CGM Team volgde zijn tweede plaats van woensdag achter Soren Waerenskjold op met opnieuw een tweede plek in etappe 12, ditmaal achter
Tim Merlier nadat hij klem kwam te zitten op het moment dat de sprint in Chalon-sur-Saone aanging.
Kooij vond uiteindelijk net genoeg ruimte om voorbij Jasper Philipsen en de overige kanshebbers te versnellen, maar Merlier was al op weg naar zijn derde zege van deze Tour.
“Het ging niet meteen open, dus ik moest wachten tot ik echt vol gas kon gaan,” vertelde Kooij aan NOS. “Het voelde alsof ik alleen de laatste drie pedaalslagen had.”
Van Tour-doorbraak naar twee keer net niet
Kooij had de druk van een eerste
Tour de France-zege weggehaald met zijn winst in de massasprint van etappe 5 in Pau. Dat succes bevestigde de 24-jarige als een van de snelste renners in zijn Tour-debuut en bezorgde Decathlon CMA CGM Team de eerste overwinning van de race. Zijn recente uitslagen tonen aan dat de vorm niet weg is, al hebben twee heel verschillende finales hem van een nieuwe zege gehouden.
Waerenskjold verraste de gevestigde sprinters met een vroege lancering in
etappe 11 en hield Kooij op de streep achter zich. In Chalon-sur-Saone verloor de Nederlander daarentegen posities toen Alpecin-Premier Tech na de laatste twee bochten met vaart over links doorkwam.
“Ik denk dat we de laatste twee bochten in een goede positie ingingen,” zei Kooij. “Daarna lukte het niemand echt om het in een lint te trekken. Uiteindelijk denk ik dat Alpecin het best goed timede. Ze kwamen met snelheid over links, en Cees [Bol] en ik verloren daar een paar posities.”
Kooij probeerde de schade te herstellen met een inspanning op zo’n 500 meter van de meet. Die move bracht hem weer naar voren, maar liet hem zonder directe doorgang tussen de renners voor hem. “Ik kwam een beetje ingesloten te zitten en moest wachten tot ik echt ruimte had,” legde hij uit. “Tegen die tijd was het te laat.”
Toen de opening eindelijk kwam, produceerde Kooij een van de snelste eindsprints van de groep. Hij passeerde de streep alleen achter Merlier en noteerde zijn derde top-twee in acht etappes.
Een tweede zege wordt lastiger te vinden
Kooijs regelmaat valt samen met het moment dat de Tour wegdraait van terrein waar de pure sprinters de duidelijkste kansen krijgen.
Etappe 12 was de laatste evidente massasprintkans voor een veeleisend weekend en de entree in de tweede helft van de koers. Etappes 17 en 21 kunnen Kooij opnieuw in stelling brengen, al is het allerminst zeker dat die ritten gecontroleerd genoeg blijven voor een klassieke sprint. “In de derde week is het altijd anders,” zei hij. “Het wordt lastig om een van die etappes in een echte sprint te laten eindigen, maar we gaan het proberen.”
De groeiende vermoeidheid in het peloton was onderweg naar Chalon-sur-Saone al zichtbaar. Lidl-Trek viel herhaaldelijk aan in de laatste 40 kilometer, terwijl meerdere ploegen probeerden te profiteren van een etappe die rommeliger werd dan de sprinters hadden gewild.
“Je voelde het een beetje in het peloton,” zei Kooij. “Er was wat vermoeidheid, en ploegen dachten dat ze iets konden forceren. Wij voelden dat aankomen. Ik denk dat we daar goed op reageerden. Ik heb nooit het gevoel gehad dat we de controle helemaal kwijt waren.”
Door zijn ritzege in etappe 5 is Kooijs eerste Tour nu al geslaagd. Twee keer tweede laat hem desalniettemin het gevoel dat er nóg een overwinning in zat, eerst door een sprint die te vroeg werd gelanceerd om te achterhalen en daarna door een gaatje dat drie pedaalslagen te laat open ging.