De tiende etappe van de
Tour de France 2026 leverde opnieuw een sterke beurt van Tadej Pogacar op, maar ook meerdere valpartijen in de groep der favorieten. Die zorgden voor flinke problemen bij top-10-kandidaat Tom Pidcock, die niet alleen zelf onderuitging, maar ook zijn cruciale ploeggenoot Chris Harper kwijtgeraakte toen die in dezelfde bocht tegen het asfalt ging.
In zijn reactie na de etappe aarzelde Pidcock niet om de hoofdschuldige aan te wijzen: de onbekende witte substantie die het wegdek bedekte in de afdaling van de Puy Mary.
“Ik weet niet wat ze hier met de wegen doen als ze worden gereinigd, maar ze gooien er die witte troep overheen. En dat is heel glad,” zei hij na de etappe.
Zijn concurrent, momenteel vijfde in het klassement, Paul Seixas onderschreef Pidcocks zorgen: “Ik voelde mijn voorwiel wegglijden in een bocht zonder te snappen waarom. Ik denk dat het asfalt echt aan het smelten was, want de afdaling voelde als een ijsbaan.”
Witte fantoom
De witte vlakken ontstaan vaak door kalkmelk of een vergelijkbaar lichtkleurig middel dat op het wegdek wordt aangebracht.
Het lichte materiaal heeft meerdere functies. Het weerkaatst zonlicht beter dan donker asfalt, waardoor het wegdek minder opwarmt. Tegelijk kan het deels de plakkerige, olieachtige componenten aan het oppervlak binden of uitdrogen. Zo moet worden voorkomen dat het asfalt bij hitte nog verder verweekt.
“De coating weerkaatst licht. Het doel is de temperatuur onder 50 graden Celsius te houden, een kritische grens voor sommige oppervlakken,” zei Tour-wegcoördinator André Bancala tegen
RTBF Sport.
Volgens Bancala bepalen lokale autoriteiten, en niet alleen ASO, waar de behandeling nodig is. Weginspecteurs wijzen stroken aan die kwetsbaar zijn voor hitte, met extra aandacht voor bochten, afdalingen en andere technisch lastige passages.
Tom Pidcock in Etappe 10 van de Tour de France 2026
De coating wordt niet exclusief voor de Tour de France gebruikt. Volgens Bancala passen Franse wegbeheerders die steeds vaker toe tijdens perioden van extreme hitte, omdat er minder water voor nodig is dan het herhaaldelijk koelen van wegen met waterwagens.
Behandeling van het wegdek lost het probleem niet volledig op. Het kan zelfs een nieuwe onzekerheid creëren. Renners weten niet altijd precies hoe het witte vlak aanvoelt onder de band.
Bezorgen renners de valpartijen zichzelf?
Is het droog en gelijkmatig verdeeld, dan kan het helpen. Maar ligt het materiaal als een stoffige film op het oppervlak, dan kan het glad aanvoelen. Wordt het vochtig, dan verandert het gedrag opnieuw. Overgangen tussen normaal asfalt, verweekt bitumen en behandelde stroken kunnen ook verraderlijk zijn.
“Op zichzelf is het niet glad,” pareerde de Tour-wegcoördinator, die in plaats daarvan naar een ander probleem wees: “Dit zijn lastige wegen, en de afdaling van de Puy Mary is niet eenvoudig te rijden.”
Volgens Bancala zouden renners meer rekening moeten houden met de staat van openbare wegen waarop wordt gekoerst en niet roekeloos door technische afdalingen jagen.
“Renners moeten niet denken dat ze op een Formule 1-circuit zitten. Als slechts één of twee renners vallen, kan het simpelweg zijn dat hun lijn niet ideaal was. We zagen geen algemene valgolf,” besloot hij.