Tadej Pogacar drukte zijn stempel op de
Tour de France 2026 met een overtuigende zege in etappe 6. Hij plaatste een verwoestende demarrage op de Col du Tourmalet en reed daarna solo naar Gavarnie-Gèdre. De Sloveen pakte niet alleen zijn tweede ritzege van deze Tour, maar heroverde ook het geel na zijn belangrijkste rivalen op afstand te hebben gezet.
Jonas Vingegaard finishte meer dan twee minuten later als tweede na een lange solo achtervolging, terwijl
Isaac Del Toro de sprint voor plek drie won, net voor Remco Evenepoel in de groep met achtervolgers.
De etappe over 186,2 kilometer vanuit Pau was de enige grote Pyreneeënconfrontatie van deze Tour, met de Col d'Aspin en de legendarische Tourmalet als scherprechters, gevolgd door een laatste oplopende strook naar de streep.
Vroege vlucht krijgt nooit veel ruimte
De eerste aanval kwam vrijwel meteen toen Victor Campenaerts van Team Visma | Lease a Bike de koers opende. Huub Artz (Lotto-Intermarché) en Mads Pedersen (Lidl-Trek) sloten snel aan, met Pedersen duidelijk op jacht naar de tussensprint.
Het trio reed ongeveer een minuut weg, maar UAE Emirates - XRG hield de situatie strak onder controle en gunde Campenaerts, in de kleuren van Team Visma | Lease a Bike, geen vrijheid.
Artz kreeg kort gedoe met de jury na een waarschuwing voor een onreglementaire zithouding. De Nederlands kampioen tijdrijden liet zich vervolgens vrijwillig terugzakken in het peloton.
Op de eerste ongecategoriseerde klim versnelde Matteo Jorgenson op kop van het peloton, waardoor de voorsprong van de vluchters slonk. Pedersen haalde wel als eerste de tussensprint en pakte de volle buit, waarna hij gas terugnam. Campenaerts werd niet veel later ingerekend.
UAE draait de duimschroeven aan voor de Tourmalet
Op de Côte de Mauvezin kwam de koers opnieuw tot leven. Ben O'Connor (Team Jayco AlUla) ging solo en sloeg voor de Col d'Aspin bijna een minuut.
Zijn poging was van korte duur. Nils Politt en Tim Wellens trokken het gat voor UAE Emirates - XRG gestaag dicht. Na de hergroepering demarreerde Valentin Paret-Peintre voor bergpunten en kreeg later gezelschap van landgenoot Lenny Martinez (Bahrain - Victorious). Martinez won de sprint op de top van de Aspin nipt.
Daarachter dicteerde UAE een genadeloos tempo. Rijders losten een voor een uit de favorietengroep terwijl de weg dieper de Pyreneeën in klom.
Geletruidrager Torstein Traeaen kraakte uiteindelijk op zo’n tien kilometer van de top van de Tourmalet. Het tempo van Pogacars ploeg was niet meer te volgen.
Pogacar en Del Toro blazen de koers uiteen
Met nog vijf kilometer stijgend op de Tourmalet lanceerde UAE Emirates - XRG de beslissende aanval. Isaac Del Toro versnelde als eerste, met alleen Pogacar direct in zijn spoor. Jonas Vingegaard, Paul Seixas en Florian Lipowitz wisten aanvankelijk op zicht te blijven, terwijl Remco Evenepoel snel terrein verloor.
De explosieve inspanning van Del Toro eiste zijn tol en de Mexicaan moest Pogacar laten rijden. Vingegaard passeerde Del Toro en beperkte even de schade, op ongeveer tien seconden van de Sloveen.
Die kloof liep echter snel op in de laatste kilometers van de klim. Pogacar bereikte de top met zo’n 31 seconden voorsprong op Vingegaard. Seixas, Del Toro en Lipowitz volgden al op ongeveer anderhalve minuut, terwijl de groep-Evenepoel, met Juan Ayuso, Mattias Skjelmose, Sepp Kuss en Martinez, circa 1:45 achter lag.
Pogacar vergroot zijn voorsprong in de afdaling
Zonder onnodige risico’s te nemen, daalde Pogacar opnieuw fenomenaal van de Tourmalet. De snelheden tikten regelmatig 100 km/u aan, en toch liep de wereldkampioen verder weg van Vingegaard.
Daarachter smolten de groepen met Seixas en Evenepoel samen op zo’n 25 kilometer van de meet. Verder terug vervloog de hoop van Torstein Traeaen op behoud van het geel na een zware val in de afdaling.
Aan de voet van de slotklim naar Gavarnie-Gèdre had Pogacar 1:10 op Vingegaard, terwijl de groep-Evenepoel nog eens 40 seconden verderop zat.
Torstein Traeaen ging zwaar onderuit in de afdaling van de Tourmalet. Na controle door de koersdokters kon hij verder
Geen antwoord op Pogacars overmacht
De slotklim miste de steilte van de Tourmalet, maar dat deed er weinig toe. Pogacar reed iedereen verder uit het wiel en breidde zijn voorsprong elke kilometer uit.
Vingegaard vocht alleen, terwijl de samenwerking daarachter haperde. Evenepoel toonde herhaaldelijk zijn frustratie toen de jacht stilviel, waarna hij veel kopwerk zelf op zich nam.
Ondanks een kleine remonte op Vingegaard in de finale kwam de achtervolgende groep nooit in de buurt van de Deen, laat staan van Pogacar.
Dubbele beloning voor de wereldkampioen
Pogacar kwam solo over de streep na opnieuw een dominante bergrit en pakte zowel de ritzege als de leiding in het klassement.
Vingegaard beperkte zijn verlies met de tweede plaats, al leverde hij op de dag toch bijna drie minuten in.
Daarachter sprintte Del Toro naar plek drie voor Evenepoel, pakte de laatste bonificatieseconden en bekroonde zo een topdag voor UAE Emirates - XRG.
Na zes etappes staat Pogacar opnieuw bovenaan in het algemeen klassement, na een statement op de grootste Pyreneeënklim van deze Tour.
Huub Artz kreeg een waarschuwing voor zijn houding op de fiets
Pogacar blies de koers uiteen
Carlos Silva van
CyclingUpToDate deelde zijn kijk op wat er vanmiddag in de Pyreneeën gebeurde.
Tadej Pogacar was puur zichzelf. Geen maskers en geen filters. De ploeg reed om de koers op de Tourmalet te breken. Tim Wellens, Felix Grobschartner, Brandon McNulty en Adam Yates staken de lont aan, Isaac Del Toro zette hem in brand, en Pogacar blies iedereen weg.
Geen enkele andere renner zou in de busmeeting voor de start in Pau tegen zijn ploeg durven zeggen: “We gaan deze koers aan gort rijden.” Of het lukt of niet. Alleen Pogacar zegt het én doet het. De rest denkt beter na over hoe ze de Sloveen moeten stoppen, maar duidelijk is dat niemand de formule heeft gevonden.
Visma, de grootste rivaal van UAE in de strijd om Parijs, zou zoiets nooit durven, zelfs niet met Jonas Vingegaard. De Nederlandse ploeg betaalde daar vandaag de hoogste prijs voor. Ze werden volledig overklast, al op de zesde dag.
Ik zei het al tijdens de Ronde van Romandië: Matteo Jorgenson zou niet op topniveau zijn in de Tour. Vandaag werd dat bevestigd, want hij was de eerste schakel uit Vingegaards bergtrein die brak. Piganzoli en vooral Sepp Kuss zijn niet genoeg. De ploeg is simpelweg te licht in het hooggebergte, en vandaag werd dat pijnlijk duidelijk.
En ze kunnen niet klagen over afwezigen, want ook UAE moest plannen omgooien na uitval door blessures en ziekte. Los daarvan denk ik dat UAE nu probeert de tweede plaats op het podium bij Vingegaard weg te halen. Zoals ik altijd zeg… ik heb zo’n gevoel.
Wat de situatie tussen Remco Evenepoel en Florian Lipowitz betreft… dit gaat niet goed aflopen. Evenepoel veranderde van ploeg om onbetwist kopman te zijn, maar moet nu al het leiderschap delen met Lipowitz. Red Bull is een kruitvat. De vraag is hoe lang de Belg dat pikt.
Nog een laatste noot over het begin van de etappe. De commissarissen besloten Huub Artz te waarschuwen vanwege zijn positie op de fiets. Zijn onderarm lag op het stuur met de handen aan de binnenkant van de remgrepen.
Ze kozen ervoor om tijdens de koers de hoofdrol te pakken, terwijl ze de overtreding ook hadden kunnen noteren en na de finish sanctioneren. Een renner midden in de etappe waarschuwen… daar was ik het niet mee eens.
Zeker omdat we later Ben O'Connor exact dezelfde positie zagen aannemen als Huub Artz. In zijn geval kwam er geen waarschuwing tijdens de koers. Hanteren de commissarissen twee maten en twee gewichten?
Ben O'Connor in dezelfde houding als Huub Artz. Hebben de commissarissen het gezien?
Pogacar neemt de controle
Rúben Silva van
CyclingUpToDate analyseerde de etappe en deelde zijn visie op het koersverloop.
Een belangrijke dag voor de Tour de France en misschien een beslissende. Maar niet verrassend, moet ik zeggen. Tadej Pogacar begon als te kloppen man, met de sterkste ploeg. Wat gebeurde was logisch. Hij hoeft niet beter te zijn dan voorgaande jaren, alleen zijn niveau vasthouden, en dat deed hij vandaag.
Het probleem voor zijn rivalen is niet alleen dat hij de sterkste klimmer is, maar ook de meest complete klassementsrenner. Het verschil boven op de Tourmalet met Jonas Vingegaard was niet dramatisch, maar zijn daalcapaciteiten en uithouding zijn superieur. Zo kon hij tot aan de finish nog eens twee minuten pakken.
Als Visma of een andere ploeg de koers harder maakt, speelt dat in de kaart van hun rivaal, helaas voor hen. Pogacars zege is overtuigend en hoewel het vroeg is, levert het hem nu al de voorlopige leiding op. 2:42 op de Deen is een enorme kloof, en van niemand anders mag je verwachten dat hij tijd pakt.
Je kunt de concurrentie weinig verwijten. Ik lees 6,39 W/kg over 43 minuten. Dat zijn geen gekke wattages, maar in de context van een zware etappe met hitte en hoogte logisch. Jonas Vingegaard zat in het sleutelmoment eigenlijk vrij kort. In het echte hooggebergte is het verschil hier niet heel groot.
Paul Seixas? 10/10. Florian Lipowitz? 10/10. Remco Evenepoel? Ja, zijn lichaamsgewicht en lange klimblokken renderen. Hij mengt zich echt in de strijd om het podium.
Juan Ayuso, Mattias Skjelmose en Lenny Martínez haalden een zeer goed niveau, terwijl Isaac Del Toro leverde wat verwacht werd. Hij is nog geen topfavoriet voor geel, maar een podium is goed mogelijk. UAE zal hem niet per se opofferen voor Pogacars succes.
UAE heeft nu de koers stevig in handen en hoeft, als het niet wil, niet meer aan te vallen. Ze kunnen simpelweg de Visma-tactiek volgen.
Pogacar en Vingegaard begroeten elkaar aan de finish. Een mooi staaltje sportiviteit
De Tour is nu al beslist
Javier Rampe van
CiclismoAlDia keek terug op de dag en beoordeelde de prestatie van Movistar Team in zijn nabeschouwing.
Er is geen Tour. Dat blijft mijn mening na de slachting van Tadej Pogacar op de Col du Tourmalet. Wanneer de Sloveen wil, verandert hij van tempo en breekt elke rivaal. Dit keer raakte niemand zelfs maar in het wiel van de wereldkampioen.
Dankzij Isaac Del Toro en zijn schitterende werk viel de onbetwiste kopman van UAE Team al ruim voor de top van de legendarische Pyreneeënklim aan. Met meer dan 42 kilometer te gaan sloeg hij snel een gat, maar pas bovenop en daarna met een nog hardere afdaling brak hij definitief Jonas Vingegaard.
De Deen is er niet. Het oogt zorgelijk na zijn zege in de Giro d’Italia, met alle vermoeidheid van dien, en met een halve ploeg die daar ook al krachten liet.
Visma verlaat het tweede berggevecht zwaar aangeslagen. Vingegaard staat nu 2:42 achter Pogačar, een kloof die alleen maar groter lijkt te worden gezien het gebrek aan versnelling sinds zijn aankomst in de Tour de France.
Vanuit Spaans perspectief houdt Juan Ayuso stand, maar hij overtuigt niet als kopman over drie weken. Hij oogt niet comfortabel wanneer de koers verandert in lange, slopende klimpartijen. Ondanks wat hij zegt, is hij een explosieve renner die zich moet richten op heuvelklassiekers en rondes van een week.
Bij Movistar Team stapte leider Cian Uijtdebroeks vandaag uit met nog meer dan 25 kilometer te gaan. De Belg kampte al langer met fysieke problemen. De Tour de France is nog geen week oud en lijkt nu al een winnaar te hebben.
Isaac del Toro kijkt over zijn schouder. Na een felle tempoversnelling effende de Mexicaan het pad voor Pogacars soloslag naar de finish
Lipowitz kondigt zich aan
Pascal Michiels van
RadsportAktuell genoot van het spektakel in de Pyreneeën en was na afloop één en al glimlach.
Dit was niet alleen de dag waarop Tadej Pogacar de Tour de France verpletterde. Het was ook de dag waarop Lipowitz liet zien dat hij niet langer een belofte is die de groten van een afstand bekijkt.
UAE Team Emirates had de overige klassementsrenners al in een wurggreep nog voor het steilste deel van de Tourmalet begon. Toen Pogacar besliste dat zelfs Isaac Del Toro genoeg had gedaan en zijn eigen ploegmaat achterliet, viel de koers uiteen in genadeloze lagen van realiteit.
Bovenaan die realiteit stond Pogacar, alleen en onaantastbaar. Daarachter was Jonas Vingegaard de enige die nog dicht genoeg zat om de illusie van een duel nog enkele minuten in leven te houden.
Net daarachter klom Lipowitz beter dan bijna iedereen. Hij schoof richting Vingegaard, vocht zich door de ravage en liet even voelen alsof de brug nog te slaan viel. Het kwam er niet van. Lipowitz sloot net niet aan.
Maar het zou onterecht zijn zijn dag te meten aan wat níet lukte. Op de Tourmalet, terwijl gevestigde namen bezweken onder het UAE-tempo, bleef Lipowitz vooruit rijden. Dat is het échte Duitse verhaal van de etappe.
Pogacar reed alsof de rest van de koers in een andere categorie thuishoorde. Vingegaard boog maar brak niet meteen. Lipowitz deed intussen iets net zo belangrijks voor zijn ontwikkeling: hij klom als iemand die in het gesprek thuishoort.
Remco Evenepoels dag was anders, maar niet minder boeiend. Op de klim legde Pogacars versnelling zijn zwakke plek bloot. De Belg verloor terrein en even leek de Tourmalet een zeer dure dag te worden. Toen kwam de afdaling.
Evenepoel leverde zo’n verbijsterende inspanning die alleen hij logisch kan doen lijken. Hij wierp zich met enorme snelheid en toewijding naar beneden, verkleinde de kloof en maakte van zijn afdaling bijna een tegenaanval.
Waar Lipowitz imponeerde met klimkracht, redde Evenepoel zijn dag met lef, techniek en pure wil. Toen de koers achter Vingegaard weer samenliep, had hij zich teruggeknokt in de strijd om het podium.
Maar Pogacar was de beul. UAE had iedereen al murw gebeukt lang voor de genadeslag viel. Daarom vertelt de Tourmalet ons meer dan alleen de uitslag. Pogacar won de rit en nam de Tour in handen, maar Lipowitz verliet de berg met iets even waardevols: geloofwaardigheid.
Je komt niet toevallig dicht bij Vingegaard op de Tourmalet. Je overleeft UAE’s wurggreep niet en rijdt tegelijk nog vooruit zonder de benen ervoor te hebben.
Pogacar heeft de Tour in een houdgreep, maar daarachter kondigde Lipowitz zich aan als serieuze bergforcer, terwijl Evenepoel opnieuw liet zien dat hij, zelfs als hij buigt, zelden verdwijnt.
Natuurlijk lijkt Pogacar nu voorbestemd om deze Tour te winnen, maar Duitse wielerfans kunnen alleen maar juichen om wat Lipowitz vandaag liet zien.
Oordeel
Tadej Pogacar deed veel meer dan een bergrit winnen. Hij herinnerde iedereen eraan waarom hij aan de Tour de France begon als topfavoriet en waarom momenteel niemand hem lijkt te kunnen bijbenen.
UAE Team Emirates voerde het plan perfect uit, maakte van de Tourmalet een slagveld en liet Pogacar daarna zelf de beslissende houw uitdelen. Na zijn versnelling werd de koers direct overleven in plaats van strijden, en een voorsprong van 2:42 op Jonas Vingegaard voelt al gigantisch zo vroeg in de ronde.
Minstens zo belangrijk was wat er achter het geel gebeurde. Team Visma | Lease a Bike oogde kwetsbaar. Matteo Jorgenson kon Vingegaard niet bijstaan en de rest van de bergtrein kon het moordende UAE-tempo niet neutraliseren.
Daartegenover bevestigde Florian Lipowitz zijn plek tussen de eliteklimmers, beperkte Remco Evenepoel de schade met een lefgozerafdaling en onderstreepten talenten als Paul Seixas en Isaac Del Toro opnieuw hun enorme potentieel. Juan Ayuso blijft ook vol in de strijd, al blijven er vragen of hij drie weken op topniveau aankan.
Op papier is de Tour nog lang niet voorbij, maar psychologisch voelt het alsof Pogacar de greep al heeft aangetrokken. Zijn rivalen staan nu voor de onmogelijke taak de sterkste klimmer, een van de beste dalers en de renner met de machtigste ploeg te moeten aanvallen.
Tenzij er in de komende twee weken iets uitzonderlijks gebeurt, lijkt de grootste strijd niet meer om het geel te gaan, maar om de twee resterende podiumplaatsen.
En jij? Wat vond jij van etappe 6 van de Tour de France 2026? Vertel ons je mening, deel je visie op de sleutelpassages en incidenten, en praat mee.