De
Tour de France leeft van grote namen als Alpe d’Huez, Tourmalet of Mont Ventoux. Maar op de 14e etappe zou uitgerekend een tot nu toe grotendeels onbekende klim weleens het nieuwe schrikbeeld van het peloton kunnen worden: de Col du Haag.
De 1.233 meter hoge pas viert vandaag zijn première in de
Tour de France. Op papier staan 11,2 kilometer met gemiddeld 7,3 procent. Die cijfers vertellen echter slechts een deel van het verhaal. De Col du Haag is geen gelijkmatige bergweg waarop de favorieten comfortabel hun ritme kunnen vinden. Het is een muur die meteen uithaalt en in de finale nauwelijks nog herstelmomenten biedt.
Vanaf de eerste meter doet het pijn
De klim begint in Saint-Amarin. Zodra de renners het dorp verlaten, schiet de helling omhoog met stroken tot wel 13 procent. Na deze brute ouverture volgt rond Geishouse een korte fase waarin de weg iets milder wordt.
Maar die verlichting is bedrieglijk. De eigenlijke wreedheid van de Col du Haag wacht in de laatste zes kilometer. Daar verdwijnt praktisch elke vlakke passage. De weg stijgt bijna onafgebroken met tien tot twaalf procent.
Precies daarin verschilt deze nieuwe Vogezenreus van Alpe d’Huez. Bij die beroemde klim met zijn 21 haarspeldbochten ligt het zwaarste deel direct aan de voet. Wie de eerste twee tot drie kilometer overleeft, kan vervolgens ten minste proberen bij ongeveer acht procent een ritme te vinden.
Op de Col du Haag blijft dat moment uit. Wie hier eenmaal over zijn limiet gaat, krijgt nauwelijks de kans om zich weer te herpakken.
Florian Lipowitz Tour de France 2026 etappe 6
Een oude bosweg wordt Tour-toneel
Ook de ontstaansgeschiedenis van deze klim maakt zijn première bijzonder. Het traject liep lange tijd over een vervallen bosweg, die inmiddels is vernieuwd en als fietsverbinding is uitgebouwd. Nu wordt hij voor het eerst door de beste profs ter wereld bereden.
De weg slingert door de dichte wouden van de Vogezen. Brede haarspeldbochten waarin een renner even vaart kan maken, zijn er nauwelijks. In plaats daarvan domineren lange, rechte passages. De blik vooruit kan daarbij bijna even pijnlijk zijn als de helling zelf: de renners zien de ramp, weten precies wat komt, en kunnen er toch niet aan ontsnappen.
Dat maakt de Col du Haag tot een klim voor explosieve klimmers – maar ook tot een tactische valkuil. Een te vroege aanval kan dodelijk zijn. Wie echter te lang wacht, riskeert dat hem op de steilste stukken de weg onder de voeten verdwijnt.
Duitse hoop onder maximale druk
Voor
Florian Lipowitz en de Duitse wielerfans wordt deze berg bijzonder interessant. De Duitser begint als zevende in het algemeen klassement aan de etappe en staat 4:44 minuten achter de gele trui. Zijn Red Bull-ploeggenoot Remco Evenepoel staat derde, terwijl tussen Evenepoel, Tom Pidcock, Juan Ayuso, Paul Seixas en Lipowitz slechts 38 seconden zitten.
Daarmee gaat het op de Col du Haag niet alleen om de etappezege of de strijd tussen Tadej Pogačar en Jonas Vingegaard. Al een korte zwakke fase kan Lipowitz meerdere posities kosten. Omgekeerd biedt de steilte ook een grote kans: wie nog reserves heeft, kan binnen enkele minuten enorme verschillen slaan.
Red Bull moet daarom een moeilijke balans vinden. Het team wil Evenepoels podiumplaats beschermen, maar mag Lipowitz in de nipte strijd om de top vijf evenmin uit het oog verliezen. Juist op zo’n steile weg kan een duidelijke rolverdeling beslissend zijn.
De top is nog niet de finish
Extra spanning ontstaat doordat de etappe niet eindigt op de Col du Haag. Na de bergsprint blijven er nog bijna zes kilometer tot Le Markstein. Het officiële routeplan geeft de top aan bij kilometer 149,4, de finish volgt na 155,3 kilometer.
Een renner moet dus niet alleen de steile rampen overleven. Hij heeft na de top nog genoeg kracht nodig om een aanval door te zetten of een geslagen kloof te dichten.
Eerder wachten al de Grand Ballon, de Col du Page en de Ballon d’Alsace. In totaal telt de 155,3 kilometer lange etappe zo’n 3.800 hoogtemeters. De Col du Haag is dus geen geïsoleerde beproeving, maar de laatste en bruutste klap na een lange dag in de Vogezen.
De Tour heeft vandaag een nieuwe berg ontdekt. Misschien bereikt de Col du Haag niet meteen de mythische status van Alpe d’Huez. Zijn première bevat echter alle ingrediënten voor een spektakel: een onbekende weg, tweecijferige stijgingspercentages, een nek-aan-nekrace om het podium en Duitse hoop in het midden van de strijd.
Op de Col du Haag is er nauwelijks plek om je te verstoppen. Wie zwak is, wordt ontmaskerd. Wie sterk is, kan geschiedenis schrijven.