“Beter stoppen dan het lijden rekken” – Adam Yates over het gebrek aan motivatie bij broer Simon om door te gaan als profrenner

Niemand kent Simon Yates beter dan zijn tweelingbroer Adam, en na de afscheidsaankondiging van de Team Visma | Lease a Bike-renner heeft zijn broer voor het eerst over die keuze gesproken, met inzicht in de tanende motivatie van de Giro d'Italia-winnaar om in het peloton te blijven.

Het was een beslissing die begin januari meteen alle aandacht greep en Visma’s mediadag overnam, met renners en staf die massaal naar de ongebruikelijke timing werden gevraagd, net op het moment dat plannen voor de kopmannen werden gesmeed.

Na de winst in de Giro van 2025 pakte Yates ook nog een ritzege in de Tour de France, zijn laatste Grote Ronde. Maar volgens Adam was dit uiteindelijk de juiste beslissing.

“Niet echt [met hem gesproken]. We rijden al een tijd voor andere ploegen. Het is vooral mooi om te zien dat hij van het leven geniet. Simon zit veel in de gym om fysiek sterker te worden. Ik heb hem even niet gezien, maar ik ben benieuwd hoe sterk hij inmiddels is,” grapte hij in een interview met Wielerflits.

Op zijn 33e en met een kleinere rol in het peloton zou je kunnen denken dat Adam eenzelfde pad bewandelt. Bij UAE is hij meer en meer knecht voor renners als Tadej Pogacar, João Almeida en Isaac del Toro. Maar hij verzekert dat daarvan voorlopig geen sprake is.

“Ik geniet echt nog van het koersen en ik heb nog een contract tot eind 2028. Ik wil in elk geval tot dan blijven rijden,” antwoordde hij.

“Als je er plezier in hebt, moet je het zo lang mogelijk blijven doen. Simon had er geen plezier meer in, en dat is nou eenmaal zo. Als je tevreden bent met wat je hebt bereikt en je loopbaan kunt accepteren, dan kun je stoppen en genieten van de rest van je ‘normale’ leven.”

Volgens Adam vond zijn broer simpelweg de motivatie niet meer om aan een nieuw seizoen te beginnen en door te gaan in een peloton waarin de eisen elk jaar toenemen. Hij sprak hem na de beslissing en antwoordde op de vraag:

“Een paar keer, ja. Maar ik was in Australië en door de tijdzones was het niet altijd makkelijk om veel te praten. Hij zei dat hij het niet meer voelde en niet erg gemotiveerd was. Dat was het. In zulke gevallen is het beter om te stoppen dan het lijden te rekken.”

“We doen dit al lang; we zijn prof sinds 2014 en zitten al op de fiets sinds we 8 of 9 waren. Soms ben je ergens op uitgekeken, dan moet je iets veranderen en er weer van genieten,” besluit hij.