De
Tour de France 2026 heeft definitief bevestigd dat
Isaac del Toro niet langer slechts een groot talent is. Op zijn 22e maakte de Mexicaan de sprong naar de elite met een historisch debuut in de Grande Boucle: 3e in het eindklassement, alleen achter Tadej Pogacar en Remco Evenepoel.
Zijn rol was allesbehalve eenvoudig. UAE Team Emirates XRG kwam naar de Tour met een helder doel: Pogacars vijfde Tourzege veiligstellen. Del Toro omarmde vanaf dag één zijn status als knecht van de Sloveen en voerde die taak foutloos uit. Tegelijkertijd gaf de overweldigende superioriteit van de drager van het geel Pogacar zelf de ruimte om zijn ploeggenoot te helpen bij het verdedigen van de derde plek tegen Paul Seixas.
De uitkomst was ideaal voor de Emirati-ploeg. Pogacar heroverde de
Tour, en Del Toro bevestigde dat hij nu vermoedelijk de tweede belangrijkste renner in de structuur is voor drieweekse rondes, vóór gevestigde namen als Joao Almeida en Adam Yates.
Dat roept echter een onvermijdelijke vraag op: welke Grote Ronde moet Isaac del Toro in 2027 als kopman rijden?
De Tour de France blijft het domein van Pogacar
Hoe klaar de Mexicaan ook lijkt om voor een klassement te vechten, de realiteit binnen UAE is duidelijk.
Zolang Tadej Pogacar de Tour de France op volle toeren aanvangt, komt zijn leiderschap niet ter discussie. De Sloveen jaagt nog steeds op de status van grootste renner ooit en heeft grote doelen voor zich. Na zijn vijfde Tour in 2026 wijst alles erop dat hij ook de komende jaren zijn seizoen rond de Grande Boucle blijft bouwen.
Voor Del Toro betekent dat het accepteren van een realiteit die niet per se negatief is. Delen van een ploeg met de beste renner ter wereld beperkt zijn leiderschapskansen in de Tour, maar opent tegelijk deuren die interessanter zijn om zijn eigen erfenis te bouwen. Daar komen de andere twee Grote Rondes in beeld.
Tadej Pogacar en Isaac del Toro, in de Tour de France 2026.
De Vuelta a España kent ook te veel vraagtekens
Op papier oogt de Vuelta a España altijd aantrekkelijk. Het deelnemersveld is traditioneel iets minder diep dan in de Tour en er zijn vaak meer kansen voor jonge renners op een eerste eindzege.
Toch is er een groot knelpunt. De Vuelta is een van de weinige grote titels die nog ontbreken op Pogacars uitzonderlijke erelijst. Als de Sloveen in 2026 overslaat, stijgt de kans dat hij de editie van 2027 tot hoofddoel maakt aanzienlijk.
En als Pogacar de Vuelta rijdt, belandt Del Toro in exact dezelfde rol als in de Tour: werken voor zijn kopman.
Sportief is het een prikkelende optie, maar voor de ontwikkeling van de Mexicaan lijkt het niet de meest logische.
De Giro d’Italia vinkt alle hokjes af
Als er één koers op Del Toro’s lijf geschreven is, dan is het de Giro d’Italia. Niet alleen vanwege het typische routeprofiel, boordevol lange bergetappes en opeenvolgende cols die taaie klimmers als hij bevoordelen. Het gaat ook om de sterke emotionele band tussen de Mexicaan en de Corsa Rosa.
In 2025 verwachtte niemand dat hij om de eindzege zou strijden. Hij startte als knecht voor Juan Ayuso en Adam Yates, maar alles kantelde op die onvergetelijke sterrato-etappe. Alleen Wout van Aert was hem de baas die dag. Del Toro trok het roze aan en zette een optreden neer dat de wielerwereld verbijsterde.
Hij verdedigde het leiderschap het grootste deel van de ronde met een maturiteit die zeldzaam is op die leeftijd. Alleen de meedogenloze Colle delle Finestre-etappe, waar Simon Yates een historische comeback neerzette, ontzegde hem zijn eerste Grote Ronde.
Die nederlaag liet een helder gevoel achter: de Giro heeft het verhaal tussen Del Toro en de Italiaanse ronde niet afgesloten. Het volgende hoofdstuk moet nog worden geschreven.
Na wat we in 2026 zagen, is het moeilijk te volhouden dat Isaac del Toro slechts een luxehelper is. De Mexicaan leverde al vóór de Tour een uitmuntende campagne af.
Hij won de UAE Tour, Tirreno–Adriatico en de Tour Auvergne Rhône-Alpes, en speelde een beslissende rol in grote zeges zoals Milano–Sanremo, waar zijn werk op de Cipressa cruciaal was voor Pogacars langverwachte zege in het Italiaanse Monument.
Daarna volgde het Tourpodium. Met dat palmares zou 2027 een statuswijziging binnen de ploeg moeten markeren. Niet om de spotlights van Pogacar af te pakken, maar om het waarschijnlijk beste Grote-Rondesblok van UAE doelgerichter te laten mikken.
De Tour blijft eigendom van de Sloveen. Maar de Giro moet Del Toro’s hoofddoel worden.
Podium Giro d’Italia 2025: Yates, Carapaz, Del Toro
Isaac del Toro is een kopman die kan winnen
Los van het symbolische is dit ook de meest logische sportieve keuze. Del Toro toonde al dat hij de druk van de maglia rosa bijna drie weken aankan, antwoord heeft in het hooggebergte en de regelmaat bezit om voor een klassement te vechten.
Bovendien serveert de Giro vaak routes die ideaal zijn voor punchy klimmers die snel herstellen tussen etappes, twee eigenschappen die perfect bij zijn profiel passen.
Op zijn 22e heeft hij nog grote groeimarge. Juist daarom is er weinig reden om zijn eerste grote kans als onbetwiste kopman uit te stellen.
De Tour de France 2026 bevestigde dat Isaac del Toro nu behoort tot het selecte gezelschap dat de Grote Rondes het komende decennium kan domineren. Nu is het tijd voor de volgende stap.
Terwijl Pogacar de Tour blijft regeren, moet de Mexicaan zijn eigen verhaal schrijven op een ander podium. En nergens past dat beter dan in de Giro d’Italia.
Terugkeren naar de ronde waar hij in 2025 de hemel bijna aanraakte, ditmaal als onbetwiste kopman van UAE Team Emirates XRG, zou de natuurlijke volgende stap zijn voor een renner die geen belofte meer is maar een echte ster van het peloton.
De resultaten van Isaac del Toro die leiderschap in 2027 rechtvaardigen
| Resultaat | Seizoen |
| 2e Giro d’Italia | 2025 |
| Kampioen UAE Tour (2 etappes) | 2026 |
| Kampioen Tirreno–Adriatico (1 etappe) | 2026 |
| Kampioen Tour Auvergne Rhône-Alpes (2 etappes) | 2026 |
| 3e Strade Bianche | 2026 |
| Sleutelknecht in Pogacars zege in Milano–Sanremo | 2026 |
| 3e Tour de France | 2026 |