ANALYSE – 5 renners onder de radar die kunnen verrassen in de strijd om het algemeen klassement van de Tour de France 2026

De Tour de France start over negen dagen en op dit moment kunnen renners nog maar weinig doen om hun vorm voor de Grand Départ in Barcelona te verbeteren. We kennen de grote namen die mikken op het geel of een felbegeerde plek op het eindpodium. Maar wie kan verrassen met een plek in de top 10, top 5 of misschien zelfs beter?

De Tour de France is het epicentrum van de sport en in 2026 is het zonder enige twijfel opnieuw de drie weken durende koers die de meeste klassementsrenners aantrekt. Dat is jaarlijks al zo, maar de Giro d'Italia had een deelnemersveld dat Jonas Vingegaard weinig zorgen baarde; terwijl voor de Vuelta a España João Almeida momenteel de grootste naam is die zo goed als zeker aan de start staat.

In de Tour wel. Tadej Pogacar is present om een record-evenarende vijfde titel te pakken; Jonas Vingegaard mikt erop Pogacar voor het derde jaar op rij te onttronen; Paul Seixas maakt zijn Grand Tour-debuut en draagt de haast onmetelijke verwachtingen van het thuispubliek; Remco Evenepoel verschijnt met een nieuwe ploeg en een compleet andere voorbereiding om zijn gele droom nieuw leven in te blazen...

Met uitzondering van Almeida zelf en Oscar Onley, wiens afwezigheid vanochtend door Netcompany INEOS werd bevestigd, is vrijwel de volledige wereldtop in het hooggebergte present en strijdlustig voor de ereplaatsen. Alleen al de top 10 halen wordt daardoor een bijzonder lastige missie, die grote klimbenen en constante vorm vereist.

Je kunt stellen dat de editie van 2025 verrassingen bracht, of eigenlijk een bijna volledig verrassende top 10. Florian Lipowitz en Oscar Onley zetten zich neer als specialisten en vochten om de laatste podiumplaats; Tobias Johannessen bevestigde zijn jarenlange potentieel ondanks een inzinking op de top van de Mont Ventoux; Kévin Vauquelin leidde de Franse missie naar plek zeven; terwijl Ben Healy en Jordan Jegat koersintelligent met de vluchtgroepen meesprongen en zich een weg baanden naar een top 10 die bijna niemand had kunnen voorspellen.

Wie zijn dus de minder genoemde namen die wél serieuze kansen hebben om bij de besten te eindigen?

De Fransman is misschien wel de grootste naam op deze lijst. Maar hij past hier toch. Martínez is per slot van rekening pas 22 jaar en in zijn drie Grand Tours is zijn beste resultaat een 24e plek in de Vuelta a España 2023. Bahrain Victorious verschijnt in de Tour de France met Antonio Tiberi als solide klassementsman, maar de Italiaan heeft een moeizaam seizoen en miste vorm in de recente Ronde van Zwitserland.

Martínez kreeg dus nooit, en krijgt nog steeds niet, het label van enige kopman voor de Tour, en als Santiago Buitrago ook wordt opgesteld, komt hij nog meer in de schaduw. Maar op papier heeft hij de beste kaarten. Hij moet zich nog bewijzen in een drieweekse, net als landgenoot Paul Seixas, wat het punt versterkt dat hij een onbekende factor is. Of hij de vereiste regelmaat aankan, valt op voorhand niet met zekerheid te zeggen.

In 2024 werd hij op het laatste moment in de Tour-selectie gezet nadat Marc Madiot hoorde dat hij het team zou verlaten. Hij reed zijn debuut-Tour totaal uit vorm en was nergens in koers te bekennen. Twaalf maanden geleden jaagde hij op ritzeges en de bolletjestrui. Rekende je Pogacar en Vingegaard weg, dan was hij de beste in het bergklassement, maar het puntensysteem speelde niet in zijn voordeel.

Zijn regelmaat bij Bahrain is het voorbije anderhalf jaar aanzienlijk toegenomen, en dat is het hoofdargument voor zijn vermoedelijke ontwikkeling. Kijk je naar zijn 2026-totaal in rittenkoersen van een week, dan presteerde hij beter dan bijna iedereen in het peloton. Hij werd vijfde in Parijs-Nice en klopte Jonas Vingegaard in de slotrit; werd tweede achter de Deen in de Volta a Catalunya; en derde in de Ronde van Romandië achter Pogacar en Florian Lipowitz.

In de Ronde van Zwitserland was zijn openingsrit bescheiden en viel hij uit het klassement. Maar in de bergen, waar hij moet excelleren, hield hij Pogacar bijna van winst op de koninginnenrit. Martínez’ tijdritten zijn behoorlijk voor zijn gewichtsklasse en zijn klimvermogen staat buiten kijf. Met de Franse blik ook op Paul Seixas gericht, kan hij bovendien onder de radar naar een sterk resultaat vliegen.

De Spanjaard werd vijfde in de Tour van 2023 en was begin jaren 2020 een van de grootste talenten van het peloton. Op zijn 25e is hij geen “jonge belofte” meer, maar een volledig gerijpte en ervaren Grand Tour-renner. Toch zijn zijn resultaten door de jaren heen niet beter geworden, en 2025 werd geteisterd door valpartijen en een seizoenseinde door een crash in de Tour de France.

In 2026 had hij opnieuw wat pech, maar Rodríguez kan alsnog een haalbare klassementskaart zijn voor Netcompany INEOS. Dat is uiteindelijk geen goed nieuws voor het team, dat zonder Oscar Onley – hun belangrijkste hoop – naar Barcelona moet afreizen. En in de recente Tour Auvergne-Rhône-Alpes miste Kévin Vauquelin de klimbenen die hij eerder toonde. De Britse ploeg, die aanvankelijk vol op het klassement wilde spelen met meerdere leiders, vraagt zich nu af of dat nog wel een realistisch doel is.

Maar een top 10 is zonder twijfel haalbaar, want Rodríguez had een sterke aanloop naar de Tour en oogde in Auvergne als de beste van de ploeg. Hij startte de koers als derde optie en verloor daardoor tijd in de ploegentijdrit. Daarna mislukte een ontsnapping en raakte hij op de aankomst bergop naar Grand Colombier uit het klassement. In de slotetappe liet hij echter zijn beste niveau in lange tijd zien.

Waar het telde, zette INEOS een solide collectief neer: Rodríguez werkte in de kopgroep en reed vervolgens naar de zesde plaats in de etappe. Hij is ervaren en, als je de cijfers maakt, een Grote Rondespecialist zoals geen andere renner van INEOS die naar de Tour gaat. De ploeg kan etappezeges prioriteren, maar in het algemeen klassement kan de Spanjaard zeker mee.

Lidl-Trek is dit jaar een ploeg waarvan de ambities breed zijn besproken. Op hun decemberkamp vernam CyclingUpToDate dat Juan Ayuso en Mattias Skjelmose allebei naar de Tour de France zouden gaan, nog voordat Skjelmose het zelf wist. Dat verraste, want we kunnen bevestigen dat hem eerder dit jaar een kopmanschap in de Giro was beloofd.

Plannen veranderen, en bij Lidl-Trek heerst een sterke teamcultuur. Jonathan Milan en Mads Pedersen delen het hele jaar door doelen; in het klassement staan er namen als Juan Ayuso, Mattias Skjelmose, Derek Gee en andere kopstukken die individuele resultaten nastreven en argumenten hebben om te leiden. Maar het vaak geschetste beeld, dat Ayuso de absolute leider in de Tour is en Skjelmose louter knecht, klopt niet.

Ayuso werd tweede in Auvergne en toonde grootse vorm voor zijn val in Parijs-Nice eerder dit jaar. Gemotiveerd, in leidende rol en misschien beter dan ooit kan de Spanjaard voor het podium strijden. Alleen als hij echt ijzersterk staat, zal de ploeg Skjelmose vragen voor hem te werken of zich op te offeren. Normaal gesproken hoort een Ayuso in topvorm rond de top 5 te rijden, met Skjelmose niet ver daarachter. Met UAE, Visma en Red Bull die met verbluffend sterke ploegen komen, rust er geen werkverantwoordelijkheid op Lidl-Trek.

Zo is het goed mogelijk dat Ayuso en Skjelmose, net als in Auvergne, samen koersen en elkaar helpen in plaats van zich op te offeren. En de Deen “heeft de kaarten”, om een beruchte president te citeren. Hoewel veel van zijn beste resultaten in heuvelklassiekers kwamen, mag niet worden vergeten dat hij zich ook over drie weken bewezen heeft. In 2024 werd hij vijfde in de Vuelta a España, hij won de Ronde van Zwitserland in het verleden en dit jaar werd hij zevende in Catalunya en zesde in Auvergne.

Ik durf te stellen dat het niet alleen mogelijk is, maar zelfs waarschijnlijk dat Skjelmose in normale omstandigheden de top 10 haalt, als hij geen jour sans heeft in de Tour. Lidl-Trek komt met een ijzersterke ploeg en de etappejagers kunnen slagen terwijl ze de druk bij de klimmers wegnemen. Met Ayuso en Skjelmose beiden in beeld verwacht ik dat de ploeg ook gedurfder de ontsnappingen zal opzoeken om hun klassement te ondersteunen.

Een renner die al 12 maanden in beeld is om het te proberen. De ultieme outsider, zo valt te betogen. Paret-Peintre tekende in 2025 bij Soudal - Quick-Step en met het vertrek van Remco Evenepoel is zijn rol prominenter geworden. De ploeg rekent op Mikel Landa – iemand die zijn vroegere piek niet lijkt te overtreffen en geen ideale voorbereiding had – en op Ilan van Wilder, die kan verrassen maar logischerwijs etappes zal najagen.

Dan is er Paret-Peintre, 1,78 meter groot en 52 kg licht – volgens ProCyclingStats. In 2025 won hij op de Mont Ventoux, groter wordt het niet. De enige manier waarop de Fransman zijn rol als etappejager van vorig jaar kan verbeteren, is winnen op Alpe d’Huez, maar die klim komt pas in de slotdagen. Zelfs als hij outsider is voor het klassement, zal hij dan vermoedelijk vrijheid krijgen door de grote tijdsverschillen.

Paret-Peintre heeft alle reden om op het klassement te mikken, want de bollentrui is met het huidige puntensysteem en de dominante figuren onwaarschijnlijk. En als etappejager heeft hij al veel afgevinkt. Hij mag de ploeg dus terecht vragen om in de Tour op AK te rijden, temeer daar de rest van het team zich toch al op etappes richt en hij de resultaten heeft om dit te staven.

Hoewel hij slechts 20ste werd in het AK, werd hij vierde en vijfde op opeenvolgende dagen in de twee koninginnenritten van de Volta a Catalunya – stevige referenties. Ook werd hij tweede in de etappe waarin Jonas Vingegaard zijn winst in Parijs-Nice bezegelde. Hij is een pure klimmer die de lange beklimmingen verkiest: hoe zwaarder de koers, hoe beter voor hem. Zijn zwaktes liggen op vlak en winderig terrein – waarvan er niet veel is – en in vlakke tijdritten, die dit jaar volledig ontbreken. Een top 10-resultaat zou veel betekenen, en hij presteert doorgaans beter naarmate een Grote Ronde vordert, zoals sinds zijn doorbraak in 2024 zichtbaar is.

De Colombiaan is nog zo’n renner die onder de radar zeer sterk presteert. Astana is sinds vorig jaar bezig aan een reeks aanvallende etappejachten die de ploeg dicht bij de top van de ranglijsten brachten. Tussen de vele winnaars door is Tejada makkelijk over het hoofd te zien, maar hij gebruikte die periode om zich als klassementsnaam te vestigen.

Zijn 12de plek in de Vuelta vorig jaar is zijn beste resultaat over drie weken, maar daar kan hij op verbeteren, ook omdat dat resultaat volgde op een volledige Tour de France. In 2025 reed hij top 10 in de UAE Tour en Parijs-Nice; dit jaar herhaalde hij dat – hij werd zelfs vierde in de UAE en won een etappe in Frankrijk, terwijl hij in beide zwaarste ritten derde eindigde.

Zijn vorm richting de Tour oogde echter vrij bescheiden. Dat kan een probleem lijken – hij heeft zijn beste benen nodig – maar het plaatst hem ook in een positie waarin, zoals Afonso Eulálio in de Giro, niemand hem snel zal achtervolgen als hij vanuit een sterke vlucht tijd pakt op de klassementsmannen. En Astana zal dat spel zeker spelen met hun renners, iets waaraan hij kan meedoen.

Tejada voelt die druk niet. Etappezeges zijn de prioriteit van de ploeg, de Colombiaan kan geruisloos het klassement binnensluipen en in het hooggebergte heeft hij onmiskenbaar de benen om zich staande te houden.